Makamların personele üstünlük kurmanın değil, kamu hizmetini etkin ve adil şekilde yürütmenin aracı olması gerektiği vurgulandı.
Kamu çalışanlarının kişilerin değil, devletin ve vatandaşların hizmetinde olduğuna dikkat çekilirken; yönetimde baskı ve keyfî uygulamalar yerine liyakat, mevzuat, adalet ve sağlıklı iletişimin esas alınması gerektiği ifade edildi.
Yöneticinin Başarısı “Korku” ile Ölçülmemeli
Kamu kurumlarında çalışma barışının sağlanmasında yöneticilerin tutum ve uygulamalarının önemli bir yere sahip olduğu belirtiliyor.
Bir yöneticinin başarısının çalışanlar üzerinde ne kadar otorite veya korku oluşturduğu üzerinden değil; kurum içerisinde adaleti, liyakati, iletişimi ve çalışma huzurunu ne ölçüde sağlayabildiğiyle değerlendirilmesi gerektiği vurgulanıyor.
Yöneticilik makamlarının çalışanları küçümsemek, personele üstünlük kurmak veya kişisel egoları tatmin etmek amacıyla kullanılamayacağına dikkat çekiliyor.
“Kamu Çalışanı Yöneticinin Şahsi Hizmetinde Değildir”
Öne çıkan bir diğer konu ise yönetici-personel ilişkisinin sınırları oldu.
Kamu çalışanının herhangi bir yöneticinin şahsi hizmetinde olmadığı, görevini devlet adına ve vatandaşlara kamu hizmeti sunmak amacıyla yerine getirdiği hatırlatıldı.
Bu nedenle personelle ilişkilerde kişisel beklentiler yerine görev tanımları, kamu yararı ve mevzuat hükümlerinin belirleyici olması gerektiği ifade edildi.
Keyfî Uygulamalar Yerine Mevzuat Vurgusu
Kamu yönetiminde özellikle görevlendirme, iş dağılımı, izin, çalışma düzeni ve personel değerlendirmeleri gibi konularda objektif kriterlerin uygulanması çalışma barışı açısından önem taşıyor.
Bu kapsamda yönetim anlayışının;
Baskı yerine iletişim, ayrımcılık yerine adalet, keyfîlik yerine mevzuat ve ego yerine liyakat ilkeleri üzerine kurulması gerektiği belirtiliyor.
Personelin kendisini değersiz veya ayrımcılığa uğramış hissettiği çalışma ortamlarının kurumsal verimliliği de olumsuz etkileyebileceğine dikkat çekiliyor.
Liyakat ve Adalet Talebi
Kamu çalışanlarının yöneticilerden temel beklentisinin adil, şeffaf ve öngörülebilir bir yönetim anlayışı olduğu ifade ediliyor.
Görev ve sorumlulukların kişisel yakınlıklara göre değil, personelin bilgi, deneyim, yetkinlik ve görev tanımları dikkate alınarak dağıtılması; benzer durumdaki personele eşit yaklaşılması gerektiği vurgulanıyor.
“Makamlar Geçici, Bırakılan İz Kalıcı”
Kamu yönetiminde görevlerin ve makamların belirli sürelerle yürütüldüğü, ancak bu dönemlerde personele yönelik sergilenen yaklaşımın kurum kültürü üzerinde uzun süreli etkiler bırakabildiğine dikkat çekiliyor.
Bu nedenle yöneticilerden beklenen; makamın sağladığı yetkiyi kişisel bir güç alanı olarak değil, kamu hizmetinin niteliğini yükseltmek, çalışanların huzurunu korumak ve vatandaşlara daha iyi hizmet sunmak için bir sorumluluk olarak değerlendirmeleri.
Kamu çalışanlarının mesajı ise özetle şu noktada birleşiyor: Makamlar geçici, kamu hizmetinde bırakılan iz kalıcıdır.
