Ancak dosyaya giren bilirkişi raporları ve idari yazışmalar, sürecin çok daha geriye uzandığını ortaya koyuyor.
Teknik bulgular ve resmi belgeler, sorumluluğun 2001 yılındaki inşaat aşamasından başlayarak merkezi yönetim kararlarına kadar uzanan çok katmanlı bir zincir oluşturduğunu gösteriyor.
2001 İnşaatı ve Teknik Bulgular
Bilirkişi incelemelerinde, binanın yapım sürecine ilişkin ciddi teknik kusurlar tespit edildiği ifade ediliyor. Raporda “yassı agrega kullanımı” ve beton numunelerinde “deniz kabuğu kalıntıları” bulunduğu belirtiliyor. Bu bulgular, yapım aşamasındaki denetim süreçlerini tartışmaya açtı.
Uzmanlara göre, 2001 yılında tamamlanan ve o dönem kabulü yapılan bir yapının statik kusurlarından, 2019’da göreve başlayan bir yöneticinin birincil derecede sorumlu tutulması “şahsi sorumluluk” ilkesi açısından tartışmalı. Hukukçular, sorumluluğun müteahhit firmadan başlayarak kontrol ve kabul süreçlerinde görev alanlara kadar geniş bir çerçevede ele alınması gerektiğini vurguluyor.
2012 Raporu ve Bakanlık Süreci
Dosyada dikkat çeken bir diğer başlık ise 2012 yılında hazırlanan deprem tahkik raporu. İstanbul merkezli bir firma tarafından hazırlanan raporda binanın riskli olduğuna dair tespitler bulunduğu, ancak 2015 yılında bu değerlendirmenin Bakanlık tarafından kabul edilmediği iddia ediliyor.
Benzer içerikteki değerlendirmelerin 2022 yılında kabul edildiği öne sürülürken, aradaki yaklaşık 7 yıllık sürecin nasıl işletildiği sorusu gündeme geliyor. Uzmanlar, merkezi idarenin yetki alanındaki bu kararların da hukuki açıdan incelenmesi gerektiğini belirtiyor.
Güçlendirme Talebi ve Bütçe Sorunu
Edinilen bilgilere göre, binanın güçlendirilmesi için yaklaşık 997 bin 690 TL’lik bir ödenek talebinde bulunulduğu ancak bu talebin genel bütçeden karşılık bulmadığı ifade ediliyor. Hastanenin döner sermayesinden kaynak aktarımı girişiminin de sonuçsuz kaldığı belirtiliyor.
Kamu yönetimi uzmanları, yatırım ve büyük onarım yetkisinin merkezi bütçe kapsamında olduğunu hatırlatarak, kaynak tahsis yetkisi bulunmayan bir yöneticinin, bütçe ayrılmayan bir projeyi hayata geçirememesinin tek başına cezai sorumluluk doğurup doğurmayacağının tartışılması gerektiğini dile getiriyor.
“Günah Keçisi” Tartışması
Dr. Mustafa Hambolat’ın görev süresince Hatay’daki sağlık altyapısının geliştirilmesi ve pandemi sürecindeki koordinasyon çalışmalarıyla öne çıktığını savunan bazı yerel kaynaklar, sorumluluğun tek bir isme indirgenmesinin adil olmadığı görüşünde.
Hatay Devlet Hastanesi ek binasının yıkımı, 2001’den 2023’e uzanan bir süreçte alınan kararların, yapılan denetimlerin ve bütçe tercihlerinin birlikte değerlendirilmesini gerektiren bir tablo ortaya koyuyor.
Hukukçulara göre, adaletin sağlanabilmesi için yapım aşamasından idari kararlara kadar tüm zincirin bütüncül biçimde incelenmesi gerekiyor. Sorumluluğun tek bir kişi üzerinden tartışılması ise sistemsel ihmallerin gözden kaçırılması riskini beraberinde getiriyor.