Karasu Devlet Hastanesi’nde dahiliye doktoru olarak görev yapan S.A. hakkında bazı hastaların Sakarya İl Sağlık Müdürlüğü’ne şikâyette bulunduğu belirtildi.

Şikâyetlerde, doktorun sunduğu sağlık hizmetleri karşılığında bazı hastalardan banka hesabına para gönderilmesini istediği öne sürüldü.

İl Sağlık Müdürlüğü inceleme başlattı

İddiaların Sakarya İl Sağlık Müdürlüğü’ne ulaşmasının ardından konuyla ilgili idari inceleme başlatıldı. Yapılan ilk değerlendirmelerin ardından doktor S.A. hakkında görevden uzaklaştırma kararı verildi.

Görevden uzaklaştırma kararının, devam eden inceleme sürecinde uygulanan idari bir tedbir olduğu belirtilirken, doktor hakkındaki iddialara ilişkin nihai karar henüz verilmedi.

İnceleme sonucunda netleşecek

Sağlık hizmeti karşılığında hastalardan IBAN üzerinden para talep edildiği yönündeki iddiaların ayrıntıları, yürütülen idari incelemenin tamamlanmasının ardından netlik kazanacak.

İnceleme sonucuna göre doktor hakkında başka bir idari veya hukuki işlem uygulanıp uygulanmayacağının da belli olması bekleniyor.

Kaş Devlet Hastanesi’nde görev yapan hemşire Emine Muğlu Orhan’ın, meslekte 12’nci yılında istifa etmesinin ardından sosyal medya üzerinden yaptığı açıklamalar dikkat çekti.

Orhan, görev yaptığı süre boyunca birim değişiklikleri yaşadığını, bazı uygulamaların kendisini mesleki açıdan yetersiz hissettirdiğini ve meslektaşları tarafından mobbinge maruz kaldığını öne sürdü.

İlk istifanın ardından aynı hastanede görev yapan bir başka hemşirenin de benzer gerekçelerle görevinden ayrıldığı iddia edildi.

“Her nöbette mobbing hissetmek beni zorlamaya başladı”

İstifasına ilişkin açıklama yapan Orhan, hemşirelik mesleğine 2014 yılında başladığını belirterek, özellikle son dönemde yaşadığını öne sürdüğü sorunların kendisini yıprattığını ifade etti.

Orhan, mesleğinin ilk yıllarında sorunsuz şekilde çalıştığını ancak daha sonraki süreçte mobbing hissetmeye başladığını, sürekli görev yeri değişiklikleri yaşadığını ve bu durumun çalışma hayatını olumsuz etkilediğini dile getirdi.

Hemşireliğin oldukça ağır bir meslek olduğunu vurgulayan Orhan, nöbetlerde sürekli baskı hissetmenin istifa kararında etkili olduğunu söyledi.

İddialar için inceleme başlatıldı

Antalya Körfez Gazetesi’nden Ertuğrul Gün’ün haberine göre, iki hemşirenin peş peşe istifa etmesi ve sosyal medyada dile getirilen iddiaların ardından Sağlık Bakanlığı ile Antalya İl Sağlık Müdürlüğü harekete geçti.

İddiaların detaylı şekilde araştırılması amacıyla inceleme ve soruşturma süreci başlatılırken, Kaş Devlet Hastanesi’ndeki gelişmeleri değerlendirmek üzere müfettiş görevlendirildiği belirtildi.

Antalya İl Sağlık Müdürlüğü’nün de konuyla ilgili olarak Sağlık Bakanlığı’nın ilgili birimleriyle iletişime geçtiği ve sürece ilişkin bilgi paylaşımında bulunduğu öğrenildi.

Başlatılan incelemenin ardından, sosyal medyada gündeme getirilen mobbing ve çalışma koşullarına ilişkin iddiaların gerçeği yansıtıp yansıtmadığının netleşmesi bekleniyor.

Toplantıda, ulusal coğrafi veri altyapısının geliştirilmesi ve kamu hizmetlerinde coğrafi bilgi sistemlerinin daha etkin kullanılması ele alındı.

Sağlık hizmetlerinin planlanmasında coğrafi veriden yararlanılıyor

Sağlık Bakanlığı tarafından yapılan değerlendirmede, coğrafi bilgi sistemlerinin sağlık hizmetlerinin planlanmasından sağlık altyapısının yönetimine kadar birçok alanda aktif olarak kullanıldığı belirtildi.

Özellikle acil durumlar ve afetlerde sağlık hizmetlerinin koordinasyonunun sağlanması, sağlık tesislerinin planlanması ve kaynakların doğru noktalara yönlendirilmesinde coğrafi verilerin önemli rol oynadığına dikkat çekildi.

Veriye dayalı sağlık yönetimi güçlendirilecek

Bakanlık, ulusal coğrafi veri ekosisteminin geliştirilmesine katkı sağlamayı ve sağlık hizmetlerinin yönetiminde veriye dayalı uygulamaları daha da güçlendirmeyi hedefliyor.

Coğrafi bilgi sistemlerinin daha etkin kullanılmasıyla sağlık yatırımlarının planlanması, mevcut sağlık altyapısının değerlendirilmesi ve afet dönemlerinde ihtiyaçların hızlı şekilde belirlenmesine yönelik çalışmaların geliştirilmesi amaçlanıyor.

Toplantının ardından yapılan açıklamada, Türkiye’nin coğrafi veri altyapısının güçlendirilmesine yönelik çalışmaların sağlık hizmetlerinin planlanması ve yönetimine de katkı sunacağı vurgulandı.

Paylaşılan bilgilere göre söz konusu alımın 50 bin sağlık personeli ile 15 bin sürekli işçiden oluşabileceği belirtiliyor. Sağlık personeli alımlarında 2026 KPSS puanının, sürekli işçi alımlarında ise kura yönteminin esas alınacağı ileri sürülüyor.

Yeni şehir hastaneleri ve mevcut tesisler için personel planlaması

İddialara göre süreç, Sağlık Bakanlığı ile Hazine ve Maliye Bakanlığı arasında yürütülen çalışmalar doğrultusunda şekilleniyor. Personel alımının, yeni hizmete girecek şehir hastanelerinin yanı sıra mevcut sağlık tesislerindeki personel açığının kapatılmasına yönelik olacağı ifade ediliyor.

Alımların hangi branşları kapsayacağı, kontenjanların illere ve sağlık tesislerine nasıl dağıtılacağı ise henüz netlik kazanmış değil.

İlk maaş için 15 Ocak 2027 tarihi gündemde

Personel alımına ilişkin öne sürülen takvimde, göreve başlayacak çalışanların ilk maaşlarını 15 Ocak 2027 tarihinde alabilecekleri bir planlama üzerinde durulduğu da iddialar arasında yer alıyor.

Ancak söz konusu tarih ve alım takvimiyle ilgili henüz resmî bir duyuru yapılmış değil.

Bakanlıktan henüz resmî ilan yok

65 bin kişilik personel alımı, kadro dağılımı, başvuru şartları ve takvime ilişkin Sağlık Bakanlığı tarafından yayımlanmış resmî bir ilan bulunmuyor.

Bu nedenle kamuoyuna yansıyan bilgilerin kesinleşmiş bir personel alımı olarak değil, hazırlık ve iddia kapsamında değerlendirilmesi gerekiyor.

Sağlık Bakanlığı tarafından resmî açıklama yapılması halinde; branş dağılımları, kontenjanlar, başvuru şartları, KPSS puan türleri ve sürekli işçi alımlarına ilişkin kura sürecinin netleşmesi bekleniyor.

Öne çıkan başlıkların başında sağlık kuruluşlarındaki personel eksikliğinin giderilmesi geliyor. Sağlık çalışanları, yeterli sayıda istihdam sağlanarak mevcut personelin iş yükünün azaltılmasını istiyor.

Memurlar için sabit yüzde 15 vergi dilimi talebi

Mali haklara ilişkin talepler arasında, kamu çalışanlarının gelir vergisi oranının yıl içinde yükselmesinin önüne geçilmesi ve memurlar için yüzde 15 oranında sabit vergi dilimi uygulanması bulunuyor.

Bunun yanı sıra maaş, teşvik ve taban ek ödeme gibi farklı kalemlerin tek bir ücret sistemi altında toplanması ve bu ödemelerin emeklilik gelirlerine de yansıtılması isteniyor.

Fazla mesai ve nöbet ücretlerinin artırılması isteniyor

Sağlık çalışanlarının bir diğer beklentisi ise fazla mesai, ek nöbet ve gece çalışma ücretlerinin yeniden düzenlenmesi. Yapılan ek çalışmalar karşılığında ödenen ücretlerin emeğin karşılığını verecek seviyeye yükseltilmesi talep ediliyor.

Özellikle yoğun çalışma temposu ve gece nöbetlerinin çalışanlar üzerindeki yükü dikkate alınarak ücretlendirme sisteminin iyileştirilmesi gerektiği belirtiliyor.

Kadrolu ve sözleşmeli personel arasındaki farklar gündemde

Aynı birimde ve aynı işi yapan kadrolu ve sözleşmeli personel arasındaki mali ve özlük hakkı farklılıklarının giderilmesi de beklentiler arasında yer alıyor.

Çalışanlar, istihdam biçiminden kaynaklanan hak farklılıklarının azaltılmasını ve eşit işe eşit hak anlayışının uygulanmasını istiyor.

Üniversite hastanelerindeki çalışanlar için eşit hak çağrısı

Üniversite hastanelerinde görev yapan sağlık personelinin mali, sosyal ve özlük haklarının diğer kamu sağlık çalışanlarıyla aynı seviyeye getirilmesi de talepler arasında bulunuyor.

Bu kapsamda ücret, ek ödeme ve sosyal haklarda kurumlar arasındaki farklılıkların giderilmesi isteniyor.

3600 ek gösterge tüm sağlık çalışanlarını kapsasın

Sağlık çalışanlarının gündemindeki önemli başlıklardan biri de 3600 ek gösterge. Düzenlemenin tüm sağlık çalışanlarını kapsayacak şekilde genişletilmesi ve emeklilik haklarına olumlu şekilde yansıtılması talep ediliyor.

Sağlıkta şiddete karşı daha güçlü önlem talebi

Sağlık çalışanlarına yönelik şiddetin önlenmesi için daha caydırıcı yaptırımlar ve etkin hukuki koruma mekanizmalarının hayata geçirilmesi de öncelikli beklentiler arasında gösteriliyor.

Çalışanlar, sağlık kurumlarında güvenli çalışma ortamının oluşturulmasını ve şiddet olaylarına karşı koruyucu tedbirlerin artırılmasını istiyor.

Tayin ve eş durumunda aile birliği vurgusu

Tayin, yer değişikliği ve eş durumu uygulamalarının çalışanların ailevi ve kişisel koşulları dikkate alınarak yeniden düzenlenmesi talep ediliyor.

Özellikle eş durumu tayinlerinde aile birliğinin korunmasını kolaylaştıracak düzenlemelerin hayata geçirilmesi isteniyor.

Yemek, ulaşım ve lojman desteği istendi

Sağlık çalışanlarının sosyal haklara ilişkin beklentileri arasında yemek, ulaşım ve lojman desteğinin artırılması da bulunuyor. Özellikle büyükşehirlerde artan yaşam maliyetlerinin çalışanların bütçesini zorladığına dikkat çekiliyor.

Bu nedenle büyükşehirlerde görev yapan sağlık personeline “metropol tazminatı” ödenmesi ve çalışanların ekonomik koşullarının iyileştirilmesi talep ediliyor.

Sağlık çalışanlarının gündeme getirdiği talepler; ücretlerin iyileştirilmesi, çalışma yükünün azaltılması, özlük haklarının eşitlenmesi ve daha güvenli çalışma koşullarının sağlanması başlıklarında yoğunlaşıyor.

Akit TV’nin haberine göre, hazırlık aşamasındaki model kapsamında kamu çalışanlarının günlük 8 saatlik mesaisinin 5 saatini iş yerinde, 3 saatini ise uzaktan çalışarak tamamlaması değerlendiriliyor.

Amaç kamu harcamalarını azaltmak

Esnek çalışma modelinin temel hedeflerinden birinin kamu kurumlarının enerji, ulaşım ve çeşitli işletme giderlerinde tasarruf sağlamak olduğu belirtiliyor.

Düzenlemenin hangi kurumları ve personel gruplarını kapsayacağı, çalışma saatlerinin nasıl uygulanacağı ve uzaktan çalışmanın hangi esaslara göre yürütüleceği konusunda ise henüz kesinleşmiş bir düzenleme bulunmuyor.

Taslak çalışmanın tamamlanmasının ardından uygulamanın kapsamı ve ayrıntılarının netleşmesi bekleniyor.

Sayıştay Başkanlığı tarafından TBMM’ye sunulan Sağlık Bakanlığı 2025 Yılı Denetim Raporu’nda, Bakanlığın kullandığı farklı bilişim sistemleri arasındaki entegrasyon ve kontrol eksikliklerinin çeşitli hatalı işlemlere neden olduğu kaydedildi.

Yoğun bakımda yatan hastaya aile hekimliğinde muayene kaydı

Denetimlerde, yoğun bakım ünitesinde yatışı devam eden bazı hastalar adına aynı tarih ve saatlerde aile hekimliği birimleri tarafından muayene kaydı açıldığı belirlendi.

Sayıştay denetçileri, söz konusu hastaların belirtilen zamanlarda hastaneden ayrılarak aile hekimine başvurmasının fiilen mümkün olmadığına dikkat çekti. Bu nedenle bazı kayıtların gerçekte sunulmayan sağlık hizmetlerine ilişkin olduğu değerlendirmesinde bulunuldu.

Raporda, aile hekimliği kayıtlarının resmi evrak niteliğinde olduğu ve yapılan kayıtların fiilen gerçekleştirilen muayene ve tedavi işlemlerine dayanması gerektiği hatırlatıldı. Gerçeği yansıtmayan muayene kayıtlarının, günlük muayene sayıları üzerinden gerçekleştirilen teşvik ödemelerini de etkileyebileceğine işaret edildi.

Sağlık Bakanlığı ise sağlık tesislerinde yatarak tedavi gören hastalar adına aile hekimliklerinde muayene kaydı oluşturulmaması ve reçete düzenlenmemesi konusunda il sağlık müdürlüklerine talimat verildiğini bildirdi.

Sayıştay, benzer durumların önüne geçilmesi için hastaneler ile aile hekimliği bilgi sistemleri arasında otomatik kontrol mekanizmalarının kurulması gerektiğini belirtti.

İdari görevdeki personele yıpranma payı tespiti

Raporda öne çıkan bir diğer konu ise fiili hizmet süresi zammı, kamuoyunda bilinen adıyla “yıpranma payı” oldu.

Denetimlerde, idari görevlerde bulunan ve fiilen riskli sağlık hizmetlerinde çalışmadığı belirtilen bazı personel adına da fiili hizmet süresi zammı bildirimi yapıldığı tespit edildi.

5510 sayılı Kanun kapsamında söz konusu haktan, insan sağlığına yönelik koruyucu, teşhis, tedavi ve rehabilitasyon hizmetlerini fiilen yürüten ve mesleğin risklerine maruz kalan sağlık çalışanları yararlanabiliyor.

Sayıştay, yöneticilik veya idari görev yapan personelin bu hizmetlerde fiilen çalışmadığı dönemlerde yıpranma payından yararlandırılmaması gerektiğine dikkat çekti.

Bakanlık, sehven bu kapsamda değerlendirilen personel için Sosyal Güvenlik Kurumu’na ödenen primlerin iadesine yönelik işlemlerin başlatılması konusunda talimat verildiğini açıkladı. Raporda ise geçmiş dönemlere yönelik düzeltme işlemlerinin gerçekleştirildiğini gösteren belgelerin denetim sırasında sunulmadığı belirtildi.

Sağlık çalışanlarına mükerrer ek ödeme

Sayıştay’ın tespit ettiği bir başka sorun ise geçici görevlendirilen personele yapılan ek ödemelerde yaşandı.

Rapora göre, sağlık tesislerinden il sağlık müdürlüklerine veya bağlı birimlere geçici görevle gönderilen bazı personele hem kadrolarının bulunduğu kurumdan hem de geçici olarak çalıştıkları birimden aynı dönem için ek ödeme yapıldı.

Mevzuata göre ek ödemenin, personelin fiilen hizmet sunduğu süre dikkate alınarak tek bir yerden yapılması gerekiyor.

Sayıştay, görevlendirme işlemlerinin EKİP, ek ödeme hesaplamalarının ise EKOBS ve ÇKYS gibi farklı sistemler üzerinden yürütülmesinin mükerrer ödemelere zemin hazırladığı değerlendirmesinde bulundu.

Benzer bir durumun, üniversite hastanelerinde uzmanlık eğitimi alan bazı asistan hekimlerde de görüldüğü kaydedildi. Buna göre bazı hekimlerin hem görev yaptıkları üniversite hastanesinden hem de kadrolarının bulunduğu Sağlık Bakanlığına bağlı sağlık tesisinden ek ödeme aldığı tespit edildi.

Sağlık Bakanlığı, mükerrer ödemelerin önlenmesi amacıyla kullanılan bilgi sistemlerinin entegrasyonunun sağlanması ve gerekli kontrollerin artırılması için ilgili birimlere talimat verildiğini bildirdi.

Mali tablolara ilişkin genel görüş değişmedi

Denetim raporunda yer alan bu bulgulara rağmen Sayıştay’ın Sağlık Bakanlığı’nın 2025 yılı mali tablolarına ilişkin genel değerlendirmesi olumsuz olmadı.

Sayıştay, tespit edilen eksikliklerin Bakanlığın mali tablolarına ilişkin genel denetim görüşünü değiştirmediğini belirterek, mali tabloların bütün olarak doğru ve güvenilir bilgi içerdiği kanaatine vardı.

Bu talebi karşılamak için 1001Terapist gibi online terapi platformları, danışanları görüntülü, sesli ya da yazılı şekilde görüşme yapabilecekleri terapistlerle buluşturan bir aracı rolü üstleniyor.

İnsanların ekrandan terapiyi tercih etmesinin başka nedenleri de var. Yaşadığı yerde uygun bir uzman bulamayan biri başka şehirdeki terapistle görüşebiliyor. Randevu için yola çıkmak gerekmiyor. İşten izin almak ya da trafikte zaman geçirmek gibi sorunlar da ortadan kalkıyor.

Bir de işin daha kişisel bir tarafı var. Bazı insanlar kendi evlerinde konuşurken kendilerini daha rahat hissedebiliyor. Terapiye giderken tanıdık biriyle karşılaşma düşüncesi bile bazı kişiler için caydırıcı olabiliyor.

Bu yüzden online terapiyi yalnızca pandemiyle ortaya çıkan geçici bir çözüm olarak görmek artık pek mümkün değil. İnsanlar alıştı ve birçok kişi için ekrandan görüşmek, yüz yüze görüşme kadar sıradan bir seçenek haline geldi.

Online Terapi Yüz Yüze Terapi Kadar Etkili Mi?

Bu konuda yapılan araştırmalar da ilginç sonuçlar ortaya koyuyor. Fernandez ve arkadaşlarının 103 farklı çalışmayı incelediği bir meta-analizde, video üzerinden yapılan terapi ile yüz yüze terapi arasında tedavi sonuçları açısından büyük bir fark bulunmadı. Özellikle bilişsel davranışçı terapi uygulanan anksiyete, depresyon ve travma sonrası stres bozukluğu vakalarında online terapinin de olumlu sonuçlar verdiği görüldü.

Başka bir araştırmada yaygın anksiyete bozukluğu yaşayan 148 yetişkin incelendi. Katılımcıların bir kısmı terapisiyle görüntülü görüşürken, diğerleri yüz yüze terapi aldı. Tedavi bittikten sonra iki grup arasında büyük bir fark çıkmadı. Altı ay ve bir yıl sonra yapılan kontrollerde de terapiyle sağlanan gelişmelerin çoğunun devam ettiği görüldü.

Burada iş biraz kişinin kendisine kalıyor. Evinden konuştuğunda daha rahat açılan biri için online görüşme gayet iyi ilerleyebilir. Başka biri içinse ekranda konuşmak mesafeli bir his yaratabilir. Özellikle terapistle ilk kez görüşen bir kişi, karşısındaki insanla yüz yüze olmadığında kendini ne kadar rahat ifade edebileceğini başta bilemeyebilir. Bu yüzden aynı terapi yöntemi kullanılsa bile herkesin deneyimi birebir aynı olmayabilir.

Yine de özellikle bilişsel davranışçı terapiyle ilgili sonuçlar, online görüşmelerin işe yarayabileceğini gösteriyor. Hatta bazı çalışmalarda online terapi alan kişiler, tedavi için bekleyen gruplardan daha iyi sonuçlar aldı.

Yani yüz yüze terapiye gidememek, terapi alamamak anlamına gelmek zorunda değil.

Evden Terapiye Girmek Neden Daha Rahat Hissettiriyor?

Evden terapiye bağlanmanın en büyük farkı, kişinin bildiği bir yerde olması olabilir. Kliniğe gitmek için hazırlanmak, yola çıkmak, beklemek derken terapi başlamadan önce bile insan yorulabiliyor. Evde ise bunların hiçbiri yok. Bilgisayarınızı açıp birkaç dakika içinde görüşmeye başlayabiliyorsunuz.

Bu durum bazı kişiler için gerçekten rahatlatıcı olabiliyor. Özellikle:

• Sosyal kaygısı olanlar bekleme salonunda başka insanlarla karşılaşmak zorunda kalmıyor.

• Evden çıkmakta zorlananlar uzun bir yolculuk yapmakla uğraşmıyor.

• İlk kez terapiye başlayanlar alışık oldukları bir ortamda konuşmayı daha kolay bulabiliyor.

• Kendileri için hassas konuları anlatanlar tanıdık bir odada biraz daha rahat hissedebiliyor.

• Evde bulunan bir evcil hayvan, sevilen bir koltuk veya battaniye bile kişiye kendini daha güvende hissettirebiliyor.

Fakat evde rahat hissetmek, terapistle kurulan iletişimin de otomatik olarak daha iyi olacağı anlamına gelmiyor. Norwood ve arkadaşlarının yaptığı bir incelemede, video üzerinden bilişsel davranışçı terapi alan kişilerde terapist-danışan ilişkisinin yüz yüze görüşmelere göre biraz daha zayıf olabildiği görüldü. Ancak aradaki fark çoğu durumda klinik açıdan önemli sayılacak düzeyde değildi.

Bu yüzden evden terapi yaparken seans sırasında telefonu bir kenara bırakmak, ev işleriyle ilgilenmemek ve mümkünse kamerayı açık tutmak işe yarayabilir. Sonuçta evde olmak rahatlatıcı olabilir ama terapi sırasında gerçekten orada olmak da önemli.

Terapiste Erişim Gerçekten Bu Kadar Kolaylaşıyor Mu?

Online terapiyle birlikte terapist bulmanın kolaylaştığını düşünmek mümkün. Sonuçta artık aynı şehirde olmanız gerekmiyor. Başka bir şehirde yaşayan bir terapistle bile görüntülü görüşebiliyorsunuz. Ama işin diğer tarafında, herkesin istediği zaman istediği terapiste ulaşabildiği bir durum da yok.

ABD'de yapılan bir araştırmada 2018-2023 yılları arasında 17.742 ruh sağlığı uzmanının verilerine bakılmış. Online terapiyi daha fazla kullanan terapistlerin kırsal bölgelerde yaşayan insanlara ulaşmasında bir artış olmuş. Fakat bu artış sadece %0,88 puan seviyesinde kalmış. Üstelik ABD'deki kırsal ilçelerin yaklaşık %80'inde hâlâ çalışan bir psikiyatrist yok.

Yani online terapi bazı insanlar için terapiste ulaşmayı kolaylaştırıyor, ama bütün sorunu çözmüyor. Özellikle kırsal bölgelerde yaşayan biriyseniz, internet üzerinden görüşme imkânı olsa bile bazı zorluklar yaşayabilirsiniz.

Burada internetin tek başına yeterli olmadığı görülüyor. İnternet bağlantısı zayıf olabilir, kişi teknoloji kullanmakta zorlanabilir ya da bulunduğu yerde zaten çok az terapist olabilir. Bunların yanında terapistlerin hangi bölgelerde çalışabildiğiyle ilgili kurallar da devreye giriyor.

Bir de işin danışan tarafı var. Karşınıza onlarca terapist çıkması, içinizden “Tamam, birini seçeyim” demenizi sağlamıyor. Uzmanın sizin yaşadığınız sorunla çalışıp çalışmadığına, ücretine ve görüşme şekline bakmanız gerekiyor. Bazen bunlardan biri bile seçimi zorlaştırabiliyor.

Online terapi bazı insanların daha fazla terapiste ulaşmasını sağlayabiliyor. Örneğin küçük bir yerde yaşayan biri, sadece kendi çevresindeki uzmanlara bağlı kalmadan başka şehirlerden de terapist arayabiliyor. Ama bunun için iyi bir internet bağlantısının olması, görüşme ücretinin karşılanabilir olması ve terapistin o kişiyle çalışmasına yasal olarak izin verilmesi gerekiyor.

Bu yüzden online terapi kullanırken sadece “Evden görüşebiliyor muyum?” diye düşünmek yetmiyor. Asıl mesele, aradığınız konuda çalışan bir terapist bulabilmek. Bulduğunuz kişinin ücretinin size uygun olması ve düzenli görüşebilecek durumda olması da işin diğer tarafı. Yani ekranın arkasında bir terapistin bulunması, ona herkesin aynı kolaylıkla ulaşabildiği anlamına gelmiyor.

Hangi Durumlarda Yüz Yüze Terapi Daha Uygun Olabilir?

Online görüşmek bazı insanlara daha kolay geliyor. Evden çıkmıyorsunuz, yolda zaman kaybetmiyorsunuz ve kendi odanızda konuşabiliyorsunuz. Fakat herkes ekran karşısında konuşurken aynı rahatlığı yaşamıyor. Bazen terapistin gerçekten karşınızda olması, konuşmayı ve kendinizi anlatmayı kolaylaştırabiliyor.

Kişinin kendine zarar verme düşünceleri varsa veya intihar riski taşıyorsa yüz yüze görüşmek daha uygun olabilir. Böyle bir durumda sadece ekrandan konuşmak yeterli olmayabilir. Terapist, kişiyi karşısında görerek durumunu daha iyi anlayabilir. Gerekirse farklı bir destek alması için yönlendirme de yapabilir.

Bunun dışında bazı travma terapilerinde yüz yüze çalışmak daha uygun olabilir. Her travma çalışması böyle değil, kullanılan yönteme göre değişiyor. Teknolojiyle aranız iyi değilse veya evde seans sırasında yalnız kalabileceğiniz bir yer bulamıyorsanız da online görüşme beklediğiniz kadar rahat olmayabilir. Aile ve grup terapilerinde ise birden fazla kişinin aynı görüşmede olması nedeniyle yüz yüze buluşmak işleri kolaylaştırabilir.

Terapistle kurduğunuz ilişki de kişiden kişiye değişiyor. Norwood ve arkadaşlarının 2018 tarihli çalışmasında, bilişsel davranışçı terapide yüz yüze görüşmelerde terapist-danışan ilişkisinin biraz daha güçlü olabildiği görülmüştü.

Yani online ya da yüz yüze terapi arasında herkes için geçerli tek bir seçenek yok. Size uygun olanı seçerken yaşadığınız sorunun yanı sıra, hangi ortamda daha rahat konuşabildiğinizi de düşünebilirsiniz. Terapist arıyorsanız 1001Terapist'in terapist listesine göz atarak uzmanlık alanına ve çalışma şekline göre size uygun bir terapist bulabilirsiniz.

Kendime Uygun Terapi Yöntemini Nasıl Seçebilirim?

Terapiye başlarken bir yandan da “Online mı görüşsem, yüz yüze mi?” diye düşünmeye başlayabilirsiniz. Burada herkes için geçerli bir cevap yok. Günlük hayatınız, evdeki ortamınız ve terapiye neden başladığınız seçiminizi etkileyebilir.

Mesela gün içinde zaten çok yoğunsanız, terapi için ayrıca yola çıkmak istemeyebilirsiniz. Böyle bir durumda online görüşmek daha kolay gelebilir. Evde rahatça konuşabileceğiniz bir yer yoksa da yüz yüze görüşmek size daha uygun olabilir.

Üzerinde çalışacağınız konu da işin içine giriyor. Bazı konular için belirli bir terapi yöntemiyle daha kısa bir çalışma yapılabilir. Bazı konuların üzerinde ise daha uzun süre durmak gerekebilir. Bunu ilk görüşmede terapistinizle konuşabilirsiniz. Size nasıl bir yol izlenebileceğini anlatacaktır.

Bir de ilk seçiminizi değiştirmekten çekinmeyin. Online başlayıp daha sonra yüz yüze devam edebilirsiniz. Birkaç seans sonrasında kendinize şunları sorabilirsiniz: “Rahat konuşabiliyor muyum?”, “Terapistime kendimi anlatabiliyor muyum?”, “Bu görüşme şekli bana uyuyor mu?” Cevaplarınız pek olumlu değilse başka bir seçenek denemek gayet normal.

Ücret de göz önünde bulundurmanız gereken konulardan biri. Düzenli devam edebileceğiniz bir seçenek bulmanız daha önemli. 1001Terapist üzerinden terapistlerin uzmanlık alanlarına ve çalışma şekillerine bakarak size daha uygun olanları karşılaştırabilirsiniz.

Sıkça Sorulan Sorular

Online terapi gerçekten işe yarıyor mu?

Evet, araştırmalar online terapinin birçok durumda yüz yüze terapi kadar etkili olduğunu gösteriyor. Özellikle bilişsel davranışçı terapiyle yürütülen anksiyete, depresyon ve travma sonrası stres tedavilerinde etkinlik farkı ihmal edilebilir düzeydedir. Yöntemin etkinliği, format kadar terapistle kurulan ilişkinin kalitesine de bağlıdır.

Online terapi herkese uygun mu?

Çoğu kişi için uygun olsa da herkese birebir uymayabilir. Kriz durumları, yoğun intihar düşüncesi ya da beden odaklı bazı travma terapileri gibi durumlarda yüz yüze terapi daha uygun olabilir. Dijital araçlara erişim ve evde sessiz bir ortam da önemli bir ön koşuldur.

Online terapide gizlilik nasıl sağlanıyor?

Güvenilir platformlar, görüşmeleri şifreli bağlantılar üzerinden yürütür ve verileri gizlilik standartlarına uygun şekilde saklar. Görüşmeyi sessiz ve özel bir ortamda yapmak, gizliliği kişisel tarafta da güçlendirir. Platform seçerken lisanslı terapistler, açık gizlilik politikaları ve şeffaf veri saklama uygulamaları aramak önemlidir.

Online mi yüz yüze mi, nasıl karar vermeliyim?

Kesin bir doğru cevap yoktur; günlük programınız, ele almak istediğiniz konu ve kendinizi hangi ortamda daha rahat hissettiğiniz belirleyici olur. Bir formatla başlayıp ihtiyaç duydukça diğerine geçmek de mümkündür; ikisi birbirini dışlamaz, hatta birlikte de kullanılabilir ve süreç içinde değiştirilebilir.

Online terapiye nasıl başlayabilirim?

Lisanslı ve uzmanlık alanı ihtiyacınıza uygun bir terapist bulmakla başlayabilirsiniz. Çoğu platform, ilk görüşme öncesi terapist profillerini incelemenize imkân tanır. Güvenilir bir platform üzerinden ilerlemek, sürecin güvenliği, sürekliliği ve uzun vadeli faydası açısından oldukça önemlidir; acele etmeden doğru eşleşmeyi aramaya değer.

Kaynakça

Fernandez, E., Woldgabreal, Y., Day, A., Pham, T., Gleich, B., & Aboujaoude, E. (2021). Live psychotherapy by video versus in-person: A meta-analysis of efficacy and its relationship to types and targets of treatment. Clinical Psychology & Psychotherapy, 28(6), 1535–1549. https://doi.org/10.1002/cpp.2594

Bouchard, S., Dugas, M. J., Belleville, G., Langlois, F., Gosselin, P., Robillard, G., Corno, G., & Marchand, A. (2022). A multisite non-inferiority randomized controlled trial of the efficacy of cognitive-behavior therapy for generalized anxiety disorder delivered by videoconference. Journal of Clinical Medicine, 11(19), 5924. https://doi.org/10.3390/jcm11195924

Norwood, C., Moghaddam, N. G., Malins, S., & Sabin-Farrell, R. (2018). Working alliance and outcome effectiveness in videoconferencing psychotherapy: A systematic review and noninferiority meta-analysis. Clinical Psychology & Psychotherapy, 25(6), 797–808. https://doi.org/10.1002/cpp.2315

Jorem, J., Wilcock, A. D., Busch, A. B., Huskamp, H. A., & Mehrotra, A. (2026). Mental health specialist telemedicine uptake and patient location. JAMA Network Open, 9(3), e260823. https://doi.org/10.1001/jamanetworkopen.2026.0823

World Health Organization. (2022, March 2). COVID-19 pandemic triggers 25% increase in prevalence of anxiety and depression worldwide. https://www.who.int/news/item/02-03-2022-covid-19-pandemic-triggers-25-increase-in-prevalence-of-anxiety-and-depression-worldwide

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 51’inci maddesi, çalışanların ve işverenlerin sendika kurma, sendikalara serbestçe üye olma ve üyelikten ayrılma hakkını güvence altına alıyor. Devlet memurlarının sendikal hakları ise 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu ile 4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları ve Toplu Sözleşme Kanunu’nda düzenleniyor.

Sendika üyeliği özel nitelikli veri kapsamında

6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu’nun 6’ncı maddesinde sendika üyeliği, özel nitelikli kişisel veriler arasında açıkça sayılıyor. Aynı düzenleme kapsamında bu tür verilerin işlenebilmesi için kanunda belirtilen şartların bulunması ve gerekli güvenlik önlemlerinin alınması gerekiyor.

Anayasa’nın özel hayatın gizliliğini düzenleyen 20’nci maddesi de kişilerin kendileriyle ilgili kişisel verilerin korunmasını isteme hakkına sahip olduğunu hüküm altına alıyor.

Bu kapsamda çalışanların hangi sendikaya üye olduklarına ilişkin bilgilerin, sıradan bir personel bilgisi gibi sınırsız şekilde kullanılması veya paylaşılması mümkün değil.

Yargıtay’dan sendika üyelik bilgisine ilişkin kararlar

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nin 11 Ocak 2024 tarihli kararında da işçinin sendika üyelik bilgisinin özel nitelikli kişisel veri kapsamında bulunduğuna dikkat çekildi.

Kararda, sendika üyelik bilgilerinin kural olarak koruma altında olduğu belirtilirken, bir yetki uyuşmazlığının çözümü amacıyla bu bilgilerin mahkemeye sunulmasının Kişisel Verilerin Korunması Kanunu’na aykırılık oluşturmayacağı yönünde hüküm kuruldu.

Aynı dairenin 5 Mart 2026 tarihli başka bir kararında da çalışanlara ilişkin sendika üyelik kayıtlarının yargılama kapsamında dosyaya sunulmasının veya mahkeme tarafından ilgili kurumlardan istenmesinin, uyuşmazlığın çözümü açısından gerekli olması halinde hukuka aykırı kabul edilemeyeceği belirtildi.

Her birimin sendika bilgisine erişmesi mümkün değil

Sendika üyelik verilerinin işlenmesinde temel ölçütlerden biri de verinin hangi amaçla kullanılacağı olarak öne çıkıyor.

Örneğin insan kaynakları biriminin çalışanların mali ve özlük haklarının belirlenmesi amacıyla sendika üyelik bilgisine ulaşması hukuki bir gerekliliğe dayanabilirken, görev alanıyla ilgisi bulunmayan başka bir birimin aynı bilgiyi talep etmesi ölçülülük ilkesi açısından sorun oluşturabilir.

Bu nedenle sendika üyeliğine ilişkin kişisel verilerin yalnızca gerekli olduğu ölçüde, belirli bir amaç doğrultusunda ve yetkili kişiler tarafından işlenmesi gerekiyor.

Hukuka aykırı kayıt cezai sorumluluk doğurabilir

Türk Ceza Kanunu’nun 135’inci maddesinde kişisel verilerin hukuka aykırı şekilde kaydedilmesi suç olarak düzenleniyor. Kişilerin sendikal bağlantılarına ilişkin verilerin hukuka aykırı şekilde kaydedilmesi halinde ise verilecek cezanın artırılması öngörülüyor.

Mevzuat ve yargı kararları birlikte ele alındığında, sendika üyeliği bilgisinin özel nitelikli kişisel veri olduğu; ancak kanunda öngörülen hukuki sebeplerin bulunması halinde bu verilerin belirli amaçlarla işlenebileceği sonucuna ulaşılıyor. Özellikle yargılama süreçleri, özlük işlemleri ve çalışanların mali haklarının belirlenmesi gibi durumlarda verinin kullanım amacı ve ölçülülük kriteri önem taşıyor.

Dava Ambulans Şoförünün Fazla Mesai Talebiyle Gündeme Geldi

Yargıtay’ın önüne gelen uyuşmazlık, özel bir hastanede ambulans şoförü olarak görev yapan çalışanın fazla çalışma alacağı talebinden kaynaklandı.

Çalışanın 24 saat çalışma, ardından 24 saat dinlenme esasına göre görev yaptığı belirtildi.

Davada tartışılan temel konulardan biri, işçinin 24 saat boyunca işyerinde veya görevinin başında bulunmasının bu sürenin tamamında kesintisiz şekilde çalıştığı anlamına gelip gelmediği oldu.

24 Saatin Tamamı Fiili Çalışma Sayılmadı

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, 24 saatlik vardiyanın tamamının doğrudan fiili çalışma süresi olarak kabul edilmemesi gerektiğini değerlendirdi.

Kararda, bu tür çalışma düzenlerinde işçinin uyku ve diğer zorunlu ihtiyaçlarını karşılayabileceği sürelerin bulunabileceğine dikkat çekildi.

Bu nedenle somut olayda 24 saatlik vardiya içerisinde fiilen çalışılan sürenin en fazla 14 saat kabul edilebileceği yönünde değerlendirme yapıldı.

Böylece işyerinde geçirilen toplam süre ile hukuken dikkate alınacak fiili çalışma süresi arasında ayrım yapıldı.

11 Saati Aşan Bölüm Fazla Çalışma Hesabına Girecek

Kararın fazla mesai açısından öne çıkan noktalarından biri de günlük çalışma süresi oldu.

Somut uyuşmazlıkta fiili çalışma süresinin 14 saat olarak değerlendirilmesi halinde, günlük 11 saati aşan bölümün fazla çalışma kapsamında dikkate alınması gerektiği belirtildi.

Buna göre 14 saatlik fiili çalışmanın 11 saati aşan 3 saatlik bölümü fazla çalışma hesabına dahil edilecek.

Ancak bu hesaplamanın, her 24 saatlik vardiya için koşulsuz şekilde uygulanacak sabit bir formül olmadığına dikkat edilmesi gerekiyor.

Bordrolar İncelenmeden Hesap Yapılması Hatalı Bulundu

Yargıtay’ın bozma gerekçeleri yalnızca günlük çalışma süresinin belirlenmesiyle sınırlı kalmadı.

Fazla çalışma alacağı hesaplanırken işçinin ücret bordrolarının yeterince incelenmemesi de hatalı bulundu.

Bordrolarda fazla çalışma karşılığı ödeme bulunup bulunmadığı ve varsa yapılan ödemelerin hesaplamaya nasıl yansıtılacağı, fazla mesai alacağının belirlenmesi açısından önem taşıyor.

Bu nedenle fazla çalışma hesabında bordro kayıtlarının göz ardı edilmemesi gerektiği vurgulandı.

Yıllık İzin Günleri de Hesaptan Düşülmeli

Kararda dikkat çekilen bir başka konu ise yıllık izin süreleri oldu.

İşçinin fiilen yıllık izin kullandığı günlerin fazla çalışma hesabına dahil edilmesi doğru bulunmadı.

Yargıtay, yıllık izin kullanılan dönemlerin tespit edilerek fazla çalışma hesabından çıkarılması gerektiğine işaret etti.

Böylece fazla mesai alacağının yalnızca işçinin fiilen çalıştığı dönemler esas alınarak belirlenmesi gerektiği ortaya konuldu.

Her 24 Saatlik Vardiya Otomatik Olarak 14 Saat Sayılmayacak

Kararın en önemli ayrıntılarından biri, “24 saatlik vardiya eşittir 14 saat çalışma” şeklinde genel ve otomatik bir sonuç çıkarılmaması gerektiği.

Yargıtay’ın değerlendirmesi somut uyuşmazlıktaki çalışma koşulları çerçevesinde ele alındı.

İşçinin vardiya sırasında gerçekten dinlenme veya uyuma imkânına sahip olup olmadığı, yaptığı işin niteliği, işyerindeki görev yoğunluğu ve fiilen ne kadar süre çalıştığı her uyuşmazlıkta ayrıca değerlendirilebilir.

Bu nedenle 24 saat esasına göre çalışan herkesin doğrudan 14 saat çalışmış kabul edileceğini söylemek mümkün değil.

İşyerinde Bulunmak ile Fiilen Çalışmak Arasında Ayrım

Karar, özellikle kesintisiz hizmet veren işyerlerindeki vardiya sistemleri açısından önemli bir ayrımı yeniden gündeme getiriyor.

Çalışanın 24 saat boyunca işyerinde bulunması, koşullara bağlı olarak bu sürenin tamamının kesintisiz fiili çalışma olduğu anlamına gelmeyebilir.

Buna karşılık çalışanın dinlenme veya uyuma imkânının bulunmadığı, sürekli göreve hazır ve aktif şekilde çalışmak zorunda kaldığı durumlarda yapılacak değerlendirme de farklılaşabilir.

Bu nedenle fazla çalışma uyuşmazlıklarında yalnızca vardiyanın başlangıç ve bitiş saatlerine değil, vardiyanın nasıl geçirildiğine de bakılması gerekiyor.

Fazla Mesai Davalarında Somut Çalışma Düzeni Belirleyici

Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin kararı, özellikle hastaneler ve 24 saat esasına göre hizmet veren diğer işyerlerindeki fazla çalışma hesaplamaları açısından dikkat çekiyor.

Karardan çıkan temel sonuç, fazla mesai hesabının yalnızca “24 saat vardiya” ifadesinden hareketle yapılamayacağı. İşçinin fiili çalışma düzeni, dinlenme imkânı, bordroları, yıllık izinleri ve çalışma koşullarının birlikte değerlendirilmesi gerekiyor.

Somut olayda 24 saatlik vardiyada fiili çalışma süresinin en fazla 14 saat kabul edilmesi ve bunun 11 saati aşan 3 saatlik bölümünün fazla çalışma hesabına alınması gerektiği değerlendirilirken, Yargıtay bordroların incelenmemesi ve yıllık izin günlerinin hesaptan çıkarılmamasını da bozma nedeni olarak ele aldı.

“Neden Bir Sağlık Evi Yok?”

Tartışma, bir sağlık çalışanının sosyal medyada yaptığı paylaşımın ardından gündeme taşındı.

Paylaşımda, farklı kamu personeli gruplarının yararlanabildiği sosyal tesisler hatırlatılarak sağlık çalışanları için benzer bir kurumsal yapının bulunmadığına dikkat çekildi.

Sağlık çalışanı paylaşımında, “Öğretmenevi var, Polisevi var, Vilayetler Evi var, Orduevi var, Hâkimevi var. Peki bir milyondan fazla çalışanı bulunan Sağlık Bakanlığı’nın neden bir Sağlık Evi yok?” ifadeleriyle talebini dile getirdi.

Çağrı, sağlık personelinin sosyal hakları ve konaklama ihtiyaçları üzerinden yeni bir tartışma başlattı.

Tayin ve Geçici Görevlendirmelerde Konaklama Sorunu Gündemde

“Sağlık Evi” talebinin gerekçeleri arasında sağlık çalışanlarının görevleri nedeniyle farklı şehirlere gitmek zorunda kalabilmesi öne çıkıyor.

Tayin olan, geçici görevlendirmeyle başka bir şehre gönderilen, mesleki eğitim veya toplantıya katılan sağlık çalışanlarının uygun ve güvenilir konaklama ihtiyacı yaşayabildiğine dikkat çekiliyor.

Talebi gündeme getiren sağlık çalışanları, kurulacak tesislerin özellikle kısa süreli görevlendirmelerde personele önemli kolaylık sağlayabileceğini savunuyor.

Afet ve Salgın Dönemleri Hatırlatıldı

Sosyal medyadaki çağrıda sağlık çalışanlarının afet, salgın ve olağanüstü dönemlerde üstlendikleri görevlere de vurgu yapıldı.

Sağlık personelinin gerektiğinde farklı illerde görevlendirilebildiği, uzun nöbetler ve yoğun çalışma düzeni içerisinde hizmet verdiği belirtilerek sosyal imkânların da bu çalışma koşulları dikkate alınarak geliştirilmesi istendi.

Bu çerçevede “Sağlık Evi” projesinin yalnızca tatil veya seyahat amaçlı bir sosyal tesis olarak değil, görev nedeniyle şehir değiştiren sağlık personelinin konaklama ihtiyacına cevap verecek kurumsal bir yapı olarak değerlendirilmesi talep ediliyor.

Öğretmenevi ve Polisevi Modeli Örnek Gösterildi

Sağlık çalışanlarının gündeme getirdiği modelde mevcut kamu sosyal tesisleri örnek gösteriliyor.

Öğretmenevleri başta olmak üzere farklı kamu personeline yönelik tesislerin yıllardır konaklama ve sosyal hizmet amacıyla kullanıldığı hatırlatılırken, benzer bir sistemin sağlık personeli için de oluşturulabileceği savunuluyor.

“Sağlık Evi” adı altında kurulması önerilen tesislerin hangi illerde bulunacağı, kimlerin yararlanabileceği, ücretlendirme sistemi ve işletme modelinin nasıl olacağı konusunda ise henüz ortaya konulmuş resmi bir proje bulunmuyor.

Sağlık Bakanlığına Çağrı

Sosyal medyada dile getirilen talebin adresi ise Sağlık Bakanlığı oldu.

Sağlık çalışanları, “Artık bu eksikliğe neşter vurulsun” ifadeleriyle yetkililere çağrıda bulunarak personelin güvenli ve uygun koşullarda konaklayabileceği kurumsal tesislerin oluşturulmasını istedi.

Özellikle büyükşehirlerde ve sağlık personelinin yoğun biçimde görevlendirildiği bölgelerde kurulabilecek tesislerin çalışanlar açısından önemli bir sosyal imkân sağlayabileceği ifade ediliyor.

“Sağlık Evi” Nasıl Bir İhtiyaca Cevap Verebilir?

Talebin hayata geçirilmesi halinde tesislerin yalnızca konaklama amacıyla değil, sağlık çalışanlarının sosyal ihtiyaçlarına yönelik daha geniş kapsamlı bir yapı içerisinde değerlendirilebileceği belirtiliyor.

Ancak böyle bir uygulamanın hayata geçirilebilmesi için bütçe, tesislerin mülkiyeti, işletme modeli, yararlanma şartları ve ücretlendirme gibi birçok başlığın Bakanlık tarafından ayrıca düzenlenmesi gerekiyor.

Bu nedenle sosyal medyada gündeme gelen çağrı şu aşamada sağlık çalışanlarının talebi niteliğinde bulunuyor.

Sağlık Çalışanları Sosyal İmkânlarda Eşitlik İstiyor

Tartışmanın temelinde ise sağlık çalışanlarının diğer kamu personeli gruplarına sağlanan bazı sosyal imkânlardan kendilerinin de yararlanmak istemesi bulunuyor.

Sağlık hizmetinin 24 saat kesintisiz devam etmesi, nöbet sistemi, geçici görevlendirmeler ve olağanüstü dönemlerde personel hareketliliğinin artması gibi nedenlerle kurumsal konaklama imkânının önemli bir ihtiyaç olduğu savunuluyor.

Sağlık çalışanlarının gündeme taşıdığı “Sağlık Evi” önerisine ilişkin Sağlık Bakanlığı tarafından yeni bir çalışma başlatılıp başlatılmayacağı ise önümüzdeki süreçte netlik kazanacak.

Olay Bağdat Caddesi’ndeki Kafede Yaşandı

Olay, 20 Eylül günü saat 17.27 sıralarında Kadıköy Bostancı Mahallesi Bağdat Caddesi üzerinde bulunan bir kafede meydana geldi.

Edinilen bilgilere göre 61 yaşındaki doktor Semih Lütfi Mirapoğlu, müşteri olarak geldiği kafede bir süre vakit geçirdikten sonra lavaboya gitti.

Çocuk Cerrahisi Uzmanı olduğu öğrenilen Mirapoğlu’nun uzun süre lavabodan çıkmaması başlangıçta fark edilmedi.

Yaklaşık 5 Saat Sonra Şüphelendiler

Aradan yaklaşık 5 saat geçmesine rağmen Mirapoğlu’nun lavabodan çıkmadığını fark eden iş yeri çalışanları durumdan şüphelendi.

Çalışanların kapıyı kontrol etmesi üzerine lavabonun içeriden kilitli olduğu anlaşıldı. Kapının açılamaması üzerine çilingir çağrıldı.

Çilingir yardımıyla kapının açılmasının ardından Mirapoğlu’nun içeride yerde hareketsiz şekilde bulunduğu belirtildi.

Sağlık Ekipleri Hayatını Kaybettiğini Belirledi

Durumun bildirilmesi üzerine kafeye sağlık ve polis ekipleri sevk edildi.

Sağlık görevlilerinin yaptığı kontrolde Dr. Semih Lütfi Mirapoğlu’nun hayatını kaybettiği tespit edildi.

Olay yerinde yapılan ilk incelemelerin ardından ölümün nedeninin belirlenebilmesi için adli süreç başlatıldı.

Ölüm “Şüpheli” Olarak Değerlendirildi

Belediye tabibi tarafından yapılan değerlendirmede Mirapoğlu’nun ölümü “şüpheli ölüm” kapsamında ele alındı.

Bu değerlendirme üzerine doktorun cenazesi, kesin ölüm nedeninin tespit edilmesi amacıyla Adli Tıp Kurumu morguna gönderildi.

Bostancı Şehit Semih Balaban Polis Merkezi Amirliği tarafından da olayla ilgili tahkikat başlatıldı.

Kalp Krizi İhtimali Üzerinde Duruluyor

İlk değerlendirmelerde Dr. Semih Lütfi Mirapoğlu’nun kalp krizi sonucu hayatını kaybetmiş olabileceği ihtimali üzerinde durulduğu aktarıldı.

Ancak bu ihtimal henüz kesinleşmiş bir ölüm nedeni olarak açıklanmadı. Kesin sonucun Adli Tıp Kurumunda gerçekleştirilecek incelemelerin ardından ortaya çıkması bekleniyor.

Lavabo kapısının içeriden kilitli olduğunun belirtilmesi de soruşturma kapsamında değerlendirilen ayrıntılar arasında bulunuyor.

Kesin Ölüm Nedeni Adli Tıp İncelemesiyle Belirlenecek

61 yaşındaki doktorun kafeye girdikten sonra lavaboya geçmesi ve yaklaşık 5 saat sonra hayatını kaybetmiş halde bulunması üzerine başlatılan soruşturma sürüyor.

Polis ekiplerinin olayın meydana geliş biçimini aydınlatmak amacıyla incelemelerini devam ettirdiği belirtilirken, Dr. Semih Lütfi Mirapoğlu’nun kesin ölüm nedeninin otopsi ve diğer adli incelemelerin ardından netleşmesi bekleniyor.

Şu aşamada kalp krizi ihtimali değerlendirilmekle birlikte, resmi incelemeler tamamlanmadan ölüm nedenine ilişkin kesin bir sonuca varılmış değil.

Doktorun Terastan Düşmesiyle İlgili Soruşturma Sürüyor

Olay, İstanbul’un Kağıthane ilçesine bağlı Telsizler Mahallesi’nde 14 Mayıs Perşembe günü saat 07.00 sıralarında meydana geldi.

Aktarılan bilgilere göre Gaziosmanpaşa’da bir hastanede nöroloji doktoru olarak görev yapan Alime Özge K., gece saatlerinde erkek arkadaşı avukat Özgür Y.’nin evine gitti.

İddiaya göre gece saatlerinde çift arasında tartışma yaşandı. Tartışma sırasında Alime Özge K.’nin yere cam bardak attığı ileri sürüldü.

Bir süre sonra uyudukları belirtilen çiftin sabah saatlerinde alarm sesiyle uyandığı, olayın da bundan kısa süre sonra meydana geldiği aktarıldı.

4’üncü Kattaki Terastan Düştü

Alime Özge K., henüz tüm yönleriyle aydınlatılmaya çalışılan olay sırasında evin 4’üncü katındaki terastan aşağı düştü.

Doktorun düşerken önce binanın yanında bulunan ağaca, ardından kaldırıma çarptığı belirtildi.

Çevredekilerin ihbarı üzerine olay yerine sağlık ve polis ekipleri sevk edildi. Ağır yaralanan Alime Özge K.’ye ilk müdahale olay yerinde yapıldı.

Ardından ambulansla Seyrantepe Hamidiye Eğitim ve Araştırma Hastanesi’ne kaldırıldı.

Yoğun Bakımda Tedavi Altına Alınmıştı

Hastaneye ağır yaralı olarak getirilen Alime Özge K. entübe edilerek yoğun bakım ünitesinde tedavi altına alındı.

Tedavi sürecinin ardından sağlık durumunda iyileşme sağlandığı ve doktorun hastaneden taburcu edildiği bildirildi.

Alime Özge K.’nin taburcu edilmesinin ardından memleketi Denizli’ye götürüldüğü aktarıldı.

Erkek Arkadaşının İfadesi Ortaya Çıktı

Olayın ardından yürütülen süreçte avukat Özgür Y.’nin ifadesi de dosyaya girdi.

Özgür Y., Alime Özge K.’nin terastan düşmesiyle ilgili anlatımında, genç doktoru tutmaya çalıştığını ileri sürdü.

Özgür Y.’nin, “Atladığı sırada tutmaya çalıştım, paçası elimden kaydı” şeklinde ifade verdiği aktarıldı.

Bu anlatım şüphelinin beyanı niteliğinde olup, olayın kesin oluş biçimine ilişkin adli sürecin devam ettiği belirtiliyor.

Evde Bulunan Üç Kişinin İfadesi Alındı

Olayın ardından çalışma başlatan polis ekipleri, Özgür Y.’nin yanı sıra evde bulunduğu belirtilen kardeşleri Muhammed Dilşad Y. ve Özge Y.’yi de polis merkezine götürdü.

Üç kişinin olayla ilgili bilgi sahibi sıfatıyla ifadelerine başvurulduğu aktarıldı.

Soruşturma kapsamında olay öncesinde evde neler yaşandığı ve Alime Özge K.’nin terastan nasıl düştüğü üzerinde duruldu.

Yeni Güvenlik Kamerası Görüntüleri Dosyaya Girdi

Olayla ilgili incelemelerde çevredeki güvenlik kameraları da araştırıldı.

Düşme anını gösterdiği belirtilen yeni güvenlik kamerası görüntülerinin soruşturma dosyasına dahil edildiği bildirildi.

Görüntülerin, olayın nasıl meydana geldiğinin belirlenmesi amacıyla yürütülen adli değerlendirmede dikkate alınması bekleniyor.

Olayın Nasıl Gerçekleştiğini Adli Süreç Belirleyecek

Alime Özge K.’nin tedavisinin tamamlanarak taburcu edilmesiyle sağlık sürecinde önemli bir aşama geride kalırken, olayın adli boyutu devam ediyor.

Özgür Y.’nin olay anına ilişkin anlatımı dosyada yer alsa da bunun şüphelinin kendi beyanı olduğu ve düşmenin kesin nedeninin adli makamların değerlendirmesi sonucunda netleşeceği önem taşıyor.

Dosyaya giren güvenlik kamerası görüntüleri, tarafların ifadeleri ve diğer deliller birlikte değerlendirilerek olayın meydana geliş biçiminin aydınlatılması bekleniyor.

“Mevcut İnsan Gücü Doğru Kullanılmalı”

Sosyal medya hesabından “Sağlık çalışanı kendi görevini yapmalı” başlığıyla açıklama yapan Hürriyet Sağlık-Sen Genel Başkanı Erdoğan Çakmak, hastanelerdeki iş yükünün azaltılması için yalnızca yeni personel istihdamına odaklanılmaması gerektiğini belirtti.

Çakmak’a göre mevcut sağlık insan gücünün doğru birimlerde ve görev tanımlarına uygun şekilde kullanılması, sağlık kuruluşlarındaki iş yükünün azaltılmasında önemli bir adım olabilir.

Sağlık hizmeti sunmak amacıyla eğitim alan ve buna uygun kadrolarda bulunan personelin kendi mesleğini yapmasının esas olması gerektiğini ifade eden Çakmak, bu konuda daha açık ve bağlayıcı kurallara ihtiyaç olduğunu savundu.

“Masa Başında veya Farklı Görevlerde Çalıştırılmamalı”

Çakmak, bazı sağlık çalışanlarının mesleki görevleri yerine büro veya farklı hizmetlerde çalıştırıldığı yönündeki eleştirileri gündeme taşıdı.

Bu tür görevlendirmelerin bürokrat, siyasetçi, sendika veya idareci yakınlığıyla yapılabildiğini ileri süren Çakmak, sağlık hizmetleri sınıfındaki personelin eğitimine, kadrosuna ve görev tanımına uygun alanlarda çalıştırılması gerektiğini söyledi.

Söz konusu değerlendirmeler sendikanın iddia ve görüşlerini yansıtırken, Çakmak paylaşımında belirli bir sağlık tesisi veya somut görevlendirme örneğine yer vermedi.

“Bir Kişinin Eksilmesi Diğerlerinin İş Yükünü Artırıyor”

Hürriyet Sağlık-Sen Genel Başkanı Çakmak, sağlık hizmeti vermesi gereken personelin hizmet alanından çekilmesinin geride kalan çalışanlar üzerinde doğrudan etkisi olduğunu savundu.

Çakmak, görev tanımı dışında çalıştırılan personel nedeniyle aynı hizmetin daha az sayıda sağlık çalışanıyla yürütülmek zorunda kalabileceğine dikkat çekerek bunun daha fazla iş yükü ve nöbet anlamına geldiğini belirtti.

Bu durumun çalışanların yorgunluğunu artırdığını ve motivasyonunu olumsuz etkilediğini ifade eden Çakmak, sonuçların sağlık hizmetinin işleyişine de yansıyabileceğini söyledi.

“İdarecilerin İnisiyatifine Bırakılmamalı”

Çakmak’ın açıklamasındaki önemli taleplerden biri de görevlendirmelere ilişkin kuralların daha belirgin hale getirilmesi oldu.

Sağlık personelinin nerede ve hangi görevde çalışacağının yalnızca yöneticilerin takdirine bırakılmaması gerektiğini savunan Çakmak, mevzuatın açık ve bağlayıcı hale getirilmesi çağrısında bulundu.

Çakmak, sağlık hizmetleri sınıfında bulunan personelin eğitim, kadro ve görev tanımının görevlendirmelerde temel kriter olarak alınması gerektiğini ifade etti.

Sağlık Bakanlığına Çağrı

Hürriyet Sağlık-Sen, konuya ilişkin Sağlık Bakanlığına da çağrıda bulundu.

Bakanlığın geçmiş dönemde geçici görevlendirmeler konusunda ortaya koyduğu yaklaşımın, sağlık personelinin görev tanımı dışında çalıştırılması konusunda da gösterilmesini isteyen Çakmak, merkezi düzeyde düzenleme yapılması gerektiğini savundu.

Sendikanın talebi, sağlık çalışanlarının meslekleriyle ilgisi bulunmayan görevlerde çalıştırılmasının önüne geçilmesi ve görevlendirme kriterlerinin kurumlar arasında daha belirgin hale getirilmesi üzerinde yoğunlaşıyor.

Hazırlanan Dosyalar TBMM ve Bakanlığa İletildi

Çakmak, Hürriyet Sağlık-Sen’in konuyu yalnızca kamuoyuna taşımakla kalmadığını, bu konuda çalışma da hazırladığını açıkladı.

Sendikanın hazırladığı bilgi, belge ve dosyaların TBMM’de grubu bulunan siyasi partilerin milletvekillerine gönderildiğini belirten Çakmak, aynı çalışmaların Sağlık Bakanlığındaki ilgili yönetici ve bürokratlara da iletildiğini söyledi.

Sendika böylece personelin görev tanımına uygun çalıştırılması konusunda mevzuat ve uygulama düzeyinde değişiklik yapılmasını talep ediyor.

“Yeni Personel Kadar Mevcut Personelin Kullanımı da Önemli”

Sağlık kuruluşlarındaki personel ihtiyacının yalnızca yeni atamalar üzerinden değerlendirilmemesi gerektiğini ifade eden Çakmak, mevcut çalışanların hangi birimlerde görevlendirildiğinin de önem taşıdığını vurguladı.

Çakmak’a göre sağlık hizmeti vermek üzere istihdam edilen personelin hizmet alanından uzaklaştırılması, yeni personel ihtiyacını daha da görünür hale getirebiliyor.

Bu nedenle sendika, yeni personel istihdamıyla birlikte mevcut insan kaynağının görev tanımlarına uygun kullanılmasını istiyor.

Dört Başlıkta Talep

Hürriyet Sağlık-Sen’in açıklamasında sağlık personelinin çalışma düzenine ilişkin dört temel talep öne çıktı.

Sendika, görev tanımlarının netleştirilmesini, sağlık çalışanlarının kendi mesleklerini yapmasını, iş ve nöbet yükünün adil biçimde dağıtılmasını, çalışma barışı ile çalışan motivasyonunun güçlendirilmesini istedi.

Çakmak, mesleği dışında görevlendirilen personel konusunu bir “ayrıcalık” tartışmasının ötesinde değerlendirdiklerini belirterek meselenin sağlık hizmetlerinin verimliliği, çalışma barışı ve adalet açısından ele alınması gerektiğini ifade etti.

“Sağlık Çalışanının Yeri Görev Tanımıyla Belirlenmeli”

Açıklamasının sonunda konunun takipçisi olacaklarını belirten Erdoğan Çakmak, görevlendirmelerde kişisel ilişkiler yerine mesleki kriterlerin esas alınması çağrısında bulundu.

Hürriyet Sağlık-Sen’in mesajı, “Sağlık çalışanının yeri torpille değil, mesleği ve görev tanımıyla belirlenmelidir” ifadeleriyle özetlendi.

Sendikanın gündeme getirdiği iddialar açısından bundan sonraki süreçte Sağlık Bakanlığının veya ilgili sağlık idarelerinin nasıl bir değerlendirme yapacağı ve personelin görev tanımı dışında çalıştırılmasına ilişkin yeni bir düzenleme yapılıp yapılmayacağı merak konusu olacak.

Dr. Mehmet Akhan’ın Ayrılığı Dikkat Çekti

Gaziantep sağlık teşkilatında son olarak Acil Sağlık Hizmetleri Başkanı Dr. Mehmet Akhan’ın görevinden ayrıldığı belirtildi.

Akhan’ın uzun yıllardır Gaziantep sağlık teşkilatında farklı idari görevlerde bulunduğu, Sağlık Bakanlığı bünyesinde saha koordinatörlüğü yaptığı ve çeşitli sağlık kurumlarında yöneticilik görevleri üstlendiği ifade ediliyor.

Acil sağlık hizmetleri gibi 24 saat kesintisiz koordinasyon gerektiren bir birimin yöneticiliğini yapan Akhan’ın ayrılması, kentte sağlık yönetiminde yaşanan değişikliklerin nedenlerine ilişkin soruları da beraberinde getirdi.

Ancak Akhan’ın görevden ayrılmasının gerekçesine ilişkin aktarılan metinde kendisi veya İl Sağlık Müdürlüğü tarafından yapılmış ayrıntılı resmi bir açıklama yer almıyor.

“Neden Ayrıldı?” Sorusu Gündemde

Tartışmanın merkezinde Dr. Mehmet Akhan’ın görevinden neden ayrıldığı sorusu bulunuyor.

Görev değişikliğinin kişisel bir tercih, idari bir tasarruf, yeni bir görevlendirme ya da başka bir nedenden kaynaklanıp kaynaklanmadığı konusunda kamuoyuna yansıyan bilgiler sınırlı.

Bu nedenle ayrılığın arkasındaki gerekçe netleşmeden, yaşanan gelişmenin belirli bir yönetim politikasıyla bağlantılı olduğunu kesin biçimde söylemek mümkün değil.

Buna karşın sağlık teşkilatında art arda gerçekleştiği ileri sürülen yönetici değişiklikleri, atama ve görevlendirmelerde hangi kriterlerin uygulandığı sorusunu gündeme taşıyor.

“Alternatif İsimler Uzaklaştırılıyor” İddiası

Gaziantep sağlık yönetimine ilişkin gündeme getirilen en ciddi iddia ise İl Sağlık Müdürü Dr. Beytullah Şahin’in, kendi görevi açısından ileride alternatif olabilecek veya teşkilat içerisinde etkili olduğu değerlendirilen bazı yöneticileri zaman içerisinde yönetim kadrolarından uzaklaştırdığı yönünde.

Ancak bu iddiayı doğrulayan resmi bir karar, soruşturma sonucu veya somut bulgu aktarılan bilgiler arasında bulunmuyor.

Dolayısıyla “rakiplerin saf dışı bırakıldığı” yönündeki değerlendirmeler şu aşamada iddia niteliği taşıyor.

İddianın açıklığa kavuşabilmesi için hangi yöneticilerin görevlerinin değiştirildiği, bu işlemlerin hangi gerekçelerle yapıldığı ve görev değişikliklerinde hangi idari kriterlerin uygulandığının ortaya konulması gerekiyor.

Görev Değişikliklerinde Objektif Kriter Tartışması

Kamu sağlık yönetiminde gerçekleştirilen görev değişiklikleri idarenin yetki alanında bulunurken, bu kararların kamu hizmetinin gereklilikleri, liyakat ve hizmet ihtiyacı gibi objektif kriterlerle açıklanabilmesi önem taşıyor.

Gaziantep’teki tartışmanın da bu noktada yoğunlaştığı görülüyor.

Son dönemde kaç yöneticinin görevinden ayrıldığı, kaç kişinin görev yerinin veya yetkisinin değiştirildiği ve söz konusu değişikliklerin ortak bir yönetim politikası kapsamında gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği konusunda kamuoyuna açık kapsamlı bir bilgi bulunmuyor.

Bu bilgilerin açıklanması, yönetim değişiklikleri hakkındaki iddiaların değerlendirilmesi açısından önem taşıyor.

Deneyimli Yöneticiler Neden Ayrılıyor?

Gündeme getirilen bir başka soru da sağlık teşkilatında deneyimli olduğu belirtilen yöneticilerin görevlerinden neden ayrıldığı.

Her yönetici değişikliğinin aynı nedene dayanması gerekmiyor. İstifa, görev süresinin sona ermesi, farklı bir görevlendirme, kişisel tercih veya idari tasarruf gibi çok sayıda neden yönetici değişikliğine yol açabilir.

Bu nedenle Gaziantep sağlık teşkilatındaki ayrılıkların tek bir nedene bağlanabilmesi için somut verilere ihtiyaç bulunuyor.

Dr. Mehmet Akhan’ın ayrılığının da bu çerçevede hangi nedenle gerçekleştiğinin açıklanması bekleniyor.

Gözler İl Sağlık Müdürlüğünün Yapacağı Açıklamada

Ortaya atılan iddiaların ardından gözler Gaziantep İl Sağlık Müdürlüğüne çevrildi.

Özellikle “İl Sağlık Müdürüne alternatif olabilecek yöneticiler uzaklaştırılıyor” iddiasının doğrudan Dr. Beytullah Şahin’in yönetim anlayışına yönelik olması nedeniyle, iddialara verilecek yanıt önem taşıyor.

Şahin veya İl Sağlık Müdürlüğü tarafından yapılacak kapsamlı bir açıklama, görev değişikliklerinin gerekçelerinin ve uygulanan kriterlerin anlaşılmasını sağlayabilir.

Şu aşamada ise aktarılan bilgiler, söz konusu iddianın doğrulandığını ortaya koyacak nitelikte değil.

Yanıt Bekleyen Sorular

Gaziantep sağlık teşkilatındaki gelişmelerle ilgili açıklığa kavuşturulması beklenen başlıkların başında, son dönemde hangi yöneticilerin görevlerinden ayrıldığı geliyor.

Bunun yanı sıra görev ve yetkileri değiştirilen yöneticilerin kimler olduğu, değişikliklerin hangi objektif kriterlere göre gerçekleştirildiği ve deneyimli yöneticilerin ayrılık nedenleri de yanıt bekleyen konular arasında.

Tartışmanın merkezindeki en önemli soru ise “Kendisinin yerine geçebilecek isimleri saf dışı bırakıyor” şeklindeki iddianın herhangi bir somut dayanağının bulunup bulunmadığı.

Bu sorulara verilecek resmi yanıtlar, iddiaların gerçeklik payının değerlendirilmesini mümkün hale getirecek.

Sağlık Yönetiminde Şeffaflık Beklentisi

Sağlık teşkilatındaki yönetici değişiklikleri yalnızca kurum içerisindeki personeli değil, sağlık hizmetlerinin sürekliliğini ve organizasyon yapısını da ilgilendiriyor.

Özellikle acil sağlık hizmetleri gibi kesintisiz koordinasyon gerektiren alanlarda yapılan yönetim değişikliklerinin gerekçelerinin açık biçimde ortaya konulması, kurum içerisindeki belirsizliklerin giderilmesine katkı sağlayabilir.

Gaziantep’te yaşanan tartışmanın bundan sonraki seyrini ise Dr. Mehmet Akhan’ın ayrılış gerekçesine ilişkin yapılabilecek açıklamalar ile İl Sağlık Müdürlüğünün “rakip isimlerin uzaklaştırıldığı” yönündeki iddialara vereceği yanıt belirleyecek.

Mevcut bilgiler ışığında kesin olan, Dr. Mehmet Akhan’ın ayrılığının Gaziantep sağlık yönetimindeki görev değişikliklerini yeniden tartışmaya açtığı. “Neden gidiyorlar?” sorusunun yanıtı ise iddiaların ötesine geçecek somut ve resmi açıklamalar bekliyor.

Sağlık Tesisleri Düzenli Olarak Değerlendirilecek

“Sağlık Bakanlığına Bağlı Sağlık Tesislerinin İzlenmesi ve Değerlendirilmesine Dair Yönerge” ile Bakanlığa bağlı sağlık kuruluşlarındaki hizmet süreçlerinin belirli kriterler üzerinden düzenli olarak takip edilmesi amaçlanıyor.

Düzenlemenin temel hedefleri arasında sağlık hizmetlerinin iyileştirilmesi, hasta ve çalışan memnuniyetinin desteklenmesi, kalite standartlarının geliştirilmesi ve sağlık tesislerinde verimliliğin artırılması bulunuyor.

Yönerge, Sağlık Bakanlığına bağlı ikinci ve üçüncü basamak sağlık tesislerini kapsıyor. Düzenlemenin hukuki dayanağını ise 1 Sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi oluşturuyor.

Üç Farklı Değerlendirme Modeli Uygulanacak

Yeni sistemde sağlık tesislerinin izlenmesi tek bir değerlendirmeyle sınırlı olmayacak.

Yönergede “Komite Değerlendirmesi”, “İl Değerlendirmesi” ve “Merkezi Değerlendirme” olmak üzere üç temel değerlendirme mekanizması bulunuyor.

Bu yapı sayesinde sağlık tesisinin kendi içerisinde yaptığı değerlendirmelerin yanı sıra İl Sağlık Müdürlüğü ve gerektiğinde Sağlık Bakanlığı Kamu Hastaneleri Genel Müdürlüğü tarafından gerçekleştirilen değerlendirmeler de sisteme dahil edilecek.

Hastaneler Yılda 4 Kez Öz Değerlendirme Yapacak

Komite Değerlendirmesi olarak adlandırılan öz değerlendirme, sağlık tesisinin kendi değerlendirme komitesi tarafından gerçekleştirilecek.

Öz değerlendirmeler üçer aylık dönemlerle yapılacak. Buna göre sağlık tesisleri Aralık, Mart, Haziran ve Eylül aylarında olmak üzere yılda toplam dört kez kendi durumlarını değerlendirecek.

Bu çalışmalar sonucunda her sağlık tesisi için “Komite Değerlendirme Puanı”, kısa adıyla KDP oluşturulacak.

Öz değerlendirme sistemiyle sağlık tesislerinin eksikliklerini dış denetim veya değerlendirme yapılmasını beklemeden belirleyebilmesi ve iyileştirme çalışmalarını sürdürebilmesi hedefleniyor.

İl Sağlık Müdürlükleri Yılda İki Kez Değerlendirme Yapacak

Sistemin ikinci önemli aşamasını İl Değerlendirmesi oluşturacak.

İl Sağlık Müdürlüğü bünyesinde oluşturulan değerlendirme ekipleri, sağlık tesislerini altı aylık dönemler halinde değerlendirecek.

Bu değerlendirmeler Mart ve Eylül aylarında olmak üzere yılda iki kez gerçekleştirilecek.

İl ekiplerinin çalışmaları sonucunda ise “İl Değerlendirme Puanı” yani İDP ortaya çıkacak.

Yeni puanlama sisteminde İl Değerlendirme Puanının ağırlığı oldukça yüksek olacak.

Merkezi Değerlendirme de Yapılabilecek

Üçüncü aşamayı ise Merkezi Değerlendirme oluşturuyor.

Bu değerlendirme, Kamu Hastaneleri Genel Müdürlüğü tarafından görevlendirilen ekipler aracılığıyla gerçekleştirilebilecek.

Yönerge kapsamında merkezi değerlendirmenin yılda iki kez yapılabilmesine imkân tanınıyor.

Böylece sağlık tesisleri kendi komiteleri ve İl Sağlık Müdürlüğü ekiplerinin yanı sıra Bakanlık merkez teşkilatı tarafından görevlendirilen ekiplerce de değerlendirilebilecek.

Hastanelerin Puanı Nasıl Hesaplanacak?

Yeni sistemin en dikkat çeken bölümlerinden birini Sağlık Tesisi Değerlendirme Puanı oluşturuyor.

SDP olarak adlandırılan bu puan, yılda iki kez Mart ve Eylül dönemlerinde hesaplanacak.

Hesaplamada sağlık tesisinin son iki öz değerlendirme puanının aritmetik ortalamasının yüzde 10’u dikkate alınacak.

İl Sağlık Müdürlüğü tarafından verilen İl Değerlendirme Puanının ise yüzde 90’ı hesaplamaya dahil edilecek.

Bunlara ek olarak “Sağlık Tesisi Değerlendirme Puanını Etkileyen Parametreler” de sonuç üzerinde etkili olacak.

Böylece hastanenin kendi yaptığı öz değerlendirmenin puandaki ağırlığı yüzde 10, İl Sağlık Müdürlüğü değerlendirmesinin ağırlığı ise yüzde 90 olacak.

Nihai Puan İçin Kurum Hedefleri de Hesaba Katılacak

Sağlık Tesisi Değerlendirme Puanının hesaplanması sürecin son aşaması olmayacak.

Sağlık tesisinin nihai değerlendirme sonucunun belirlenmesinde ayrıca “Kurum Hedef Gösterge Puanı” da kullanılacak.

“Nihai Sağlık Tesisi Değerlendirme Puanı” olarak adlandırılan NSDP, Sağlık Tesisi Değerlendirme Puanı ile Kurum Hedef Gösterge Puanının aritmetik ortalamasının alınmasıyla hesaplanacak.

Bu sistemle hem sahadaki değerlendirmelerin hem de sağlık tesislerinin belirlenen kurumsal hedeflere ulaşma durumunun nihai puana yansıtılması öngörülüyor.

İl Değerlendirme Komisyonları Kurulacak

Yeni yönerge yalnızca puanlama sistemini değil, değerlendirmeyi gerçekleştirecek kurul ve komisyonların yapısını da belirliyor.

İl Sağlık Müdürlüğü bünyesinde “İl Değerlendirme Komisyonu” oluşturulacak.

Bu komisyon, il genelinde gerçekleştirilecek değerlendirmelerin koordinasyonundan sorumlu olacak. Ayrıca değerlendirme sonuçlarından hareketle sağlık hizmetlerinin geliştirilmesine yönelik çalışmaların yürütülmesinde görev üstlenecek.

Hastanelerde Değerlendirme Komitesi Oluşturulacak

Her sağlık tesisinde ayrıca “Sağlık Tesisi Değerlendirme Komitesi” görev yapacak.

Komitede başhekim veya başhekim yardımcısının yanı sıra idari ve mali işler müdürü, sağlık bakım hizmetleri müdürü ile ilgili teknik ve klinik birimlerin sorumluları yer alacak.

Bu komite, sağlık tesisinin üç ayda bir gerçekleştirilecek öz değerlendirme çalışmalarının yürütülmesinde önemli görev üstlenecek.

Her Değerlendirmeye İtiraz Edilemeyecek

Yönergede değerlendirme sonuçlarına yapılabilecek itirazlara ilişkin de önemli bir ayrıntı bulunuyor.

Komite Değerlendirmesi ve İl Değerlendirmesi sonuçlarına yönelik itiraz yolu öngörülmüyor.

İtiraz mekanizması yalnızca Merkezi Değerlendirme sonuçları için kullanılabilecek.

Merkezi değerlendirmeye yapılan itirazları incelemek üzere Kamu Hastaneleri Genel Müdürlüğü bünyesinde “İtiraz Değerlendirme Komisyonu” oluşturulacak.

Komisyonun Mayıs ve Kasım aylarında toplanarak yapılan itirazları değerlendirmesi ve karara bağlaması öngörülüyor.

Bütün Süreç Elektronik Ortama Taşınıyor

Yeni değerlendirme modelinde dijital altyapı da önemli bir yere sahip olacak.

Değerlendirme süreçleri, veri girişleri ve raporlamalar “Sağlık Tesisi Değerlendirme Sistemi”, kısa adıyla SDS üzerinden elektronik ortamda yürütülecek.

Böylece öz değerlendirmeden il değerlendirmesine kadar elde edilen verilerin ortak bir sistem içerisinde takip edilmesi sağlanacak.

Elektronik sistem üzerinden yürütülecek süreç, sağlık tesislerinin değerlendirme sonuçlarının karşılaştırılması ve gelişiminin dönemsel olarak takip edilmesine de imkân verecek.

Afet ve Salgın Gibi Durumlarda Muafiyet Uygulanabilecek

Yönergede olağanüstü şartlar altında bulunan sağlık tesisleri için muafiyet imkânı da yer alıyor.

Doğal afet, savaş ve salgın hastalık gibi olağanüstü durumların yanı sıra sağlık tesisinin yeni açılması veya taşınması gibi hizmet süreçlerini doğrudan etkileyen koşullarda değerlendirmeden muafiyet gündeme gelebilecek.

Bu durumdaki sağlık tesislerine ilişkin muafiyet Kamu Hastaneleri Genel Müdürlüğü tarafından ilan edilecek.

Böylece olağan hizmet şartlarının oluşmadığı dönemlerde sağlık kuruluşlarının normal dönem kriterleriyle değerlendirilmesinin önüne geçilmesi amaçlanıyor.

Yeni Yönerge 1 Kasım 2026’da Yürürlüğe Girecek

Sağlık Bakanlığına bağlı sağlık tesislerinin izlenmesi ve değerlendirilmesine ilişkin yeni düzenlemenin 1 Kasım 2026 tarihinde yürürlüğe girmesi öngörülüyor.

Geçiş dönemine ilişkin de özel bir hüküm bulunuyor.

Buna göre Eylül 2026 döneminde gerçekleştirilen değerlendirmeler Nisan 2027’ye kadar geçerli kabul edilecek.

Bu düzenlemeyle eski değerlendirme döneminden yeni sisteme geçiş sırasında oluşabilecek boşluğun önüne geçilmesi hedefleniyor.

Hastanelerde Kalite ve Verimlilik Daha Yakından İzlenecek

Yeni yönergeyle birlikte Sağlık Bakanlığına bağlı ikinci ve üçüncü basamak sağlık tesislerinin performansının daha sistematik ve dönemsel bir yapıyla takip edilmesi planlanıyor.

Hastaneler yılda dört kez kendi öz değerlendirmelerini gerçekleştirirken, İl Sağlık Müdürlükleri yılda iki kez sahaya çıkarak değerlendirme yapacak. Gerektiğinde Kamu Hastaneleri Genel Müdürlüğünün merkezi değerlendirme ekipleri de sürece dahil olacak.

Yeni modelin en dikkat çeken yönlerinden biri ise hastanenin kendi verdiği öz değerlendirme puanının nihai hesaplama üzerindeki etkisinin sınırlı tutulması. Sağlık Tesisi Değerlendirme Puanının hesaplanmasında son iki öz değerlendirmenin ortalamasının yüzde 10’u dikkate alınırken İl Değerlendirme Puanı yüzde 90 ağırlığa sahip olacak.

Kurum hedef göstergelerinin de nihai puana dahil edilmesiyle sağlık tesislerinin yalnızca mevcut hizmet süreçleri değil, belirlenen hedeflere ulaşma performansları da değerlendirme sisteminin parçası haline gelecek.

Bir Ay İçinde İki İstifa

Kaş Devlet Hastanesi’nde yaşandığı belirtilen iki ayrı istifa dikkat çekti.

İddiaya göre hastanede görev yapan iki hemşire, yaklaşık bir aylık zaman dilimi içerisinde görevlerinden ayrıldı. Her iki çalışanın da istifa sürecinde mobbing iddiasını gündeme getirdiği belirtildi.

Kısa süre içerisinde benzer gerekçelerle iki sağlık çalışanının görevinden ayrılması, konunun hastane yönetimi tarafından incelenmesi yönündeki beklentileri artırdı.

Hemşireler Mobbing İddiasını Gündeme Getirdi

İstifa eden hemşirelerin iş ortamında psikolojik baskıya maruz kaldıklarını ileri sürdükleri aktarılıyor.

Ancak söz konusu mobbing iddialarının hangi olaylara dayandığı, kim veya kimler hakkında ileri sürüldüğü ve konuyla ilgili resmi bir inceleme başlatılıp başlatılmadığına ilişkin ayrıntılı bilgi bulunmuyor.

Bu nedenle hemşirelerin açıklamalarında yer aldığı belirtilen mobbing ifadeleri, şu aşamada çalışanların iddiası niteliğinde bulunuyor.

Hastanedeki Çalışma Ortamı Tartışma Konusu Oldu

Sağlık hizmetlerinin kesintisiz şekilde yürütüldüğü hastanelerde çalışanların iş yükü, görev dağılımı ve yöneticilerle ilişkileri çalışma barışının önemli unsurları arasında yer alıyor.

Kaş Devlet Hastanesi’nde kısa aralıklarla yaşanan iki istifa da çalışma ortamının ve personelin dile getirdiği şikâyetlerin incelenmesi gerektiği yönündeki tartışmaları beraberinde getirdi.

Mobbing iddiasının hukuki ve idari açıdan değerlendirilebilmesi için ise süreklilik gösteren davranışlar, olayların niteliği, tarafların açıklamaları ve varsa yazılı belgeler gibi unsurların birlikte incelenmesi gerekiyor. Her işyeri anlaşmazlığı veya yönetimsel uyuşmazlık tek başına mobbing olarak değerlendirilmiyor.

Gözler Hastane Yönetimine Çevrildi

İki hemşirenin istifasının ardından hastane yönetiminin iddialara ilişkin nasıl bir değerlendirme yapacağı merak konusu oldu.

İstifaların arkasında ileri sürülen nedenlerin araştırılması, çalışanların şikâyetlerinin dinlenmesi ve varsa idari sorunların ortaya çıkarılması açısından yapılacak incelemeler önem taşıyor.

Şu aşamada hastane yönetiminin veya Antalya İl Sağlık Müdürlüğünün iddialara ilişkin açıklama yaptığına dair bir bilgi paylaşılmadı.

İddiaların Açıklığa Kavuşturulması Bekleniyor

Kaş Devlet Hastanesi’nde son bir ay içerisinde iki hemşirenin mobbing iddiasını dile getirerek istifa ettiği yönündeki bilgiler, sağlık çalışanlarının çalışma koşullarını yeniden gündeme taşıdı.

Bundan sonraki süreçte hem istifa eden sağlık çalışanlarının iddialarının ayrıntıları hem de hastane yönetiminin konuya ilişkin vereceği yanıt önem taşıyacak.

İddiaların doğruluğu ve yaşananların mobbing kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ise ancak tarafların beyanları ile varsa yapılacak resmi incelemeler sonucunda netlik kazanabilecek.

Çalışmadan Memuriyet Hizmeti Kazanmak Mümkün mü?

Kamuoyunda “çalışmadan memuriyet hizmetini tamamlama” olarak da bilinen isteğe bağlı iştirakçilik, belirli şartları taşıyan eski memurların primlerini kendileri ödeyerek Emekli Sandığı kapsamında hizmet kazanmalarına imkân sağlayan bir uygulama.

Bu düzenlemenin temel dayanaklarından birini 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu’nun 12’nci maddesi oluşturuyor.

Ancak sistem bütün eski kamu çalışanları için aynı şekilde uygulanmıyor. Özellikle 1 Ekim 2008 tarihi kritik önem taşıyor.

1 Ekim 2008 Tarihi Neden Önemli?

İsteğe bağlı iştirakçilik değerlendirmesinde öncelikle kişinin 5434 sayılı Kanun kapsamında olup olmadığına bakılması gerekiyor.

1 Ekim 2008 tarihinden önce memuriyet hizmeti bulunanlar ile yedek subaylık veya mevzuat gereğince memuriyet hizmetinden sayılan bazı görevleri bulunan kişiler açısından 5434 sayılı Kanun hükümleri gündeme gelebiliyor.

Dolayısıyla 21 yıllık hizmeti bulunan bir kişinin eksik 4 yılını bu yöntemle tamamlayıp tamamlayamayacağına karar verilirken ilk olarak sigortalılık statüsünün ve göreve başlangıç tarihinin belirlenmesi gerekiyor.

1 Ekim 2008 sonrasında ilk kez kamu görevlisi olanlarda ise 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu hükümleri uygulanıyor.

En Az 10 Yıl Fiili Memuriyet Şartı Var

5434 sayılı Kanun kapsamındaki isteğe bağlı iştirakçilikten yararlanılabilmesi için aranan temel koşullardan biri fiili memuriyet süresi.

Düzenlemeye göre kişinin 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’na tabi olarak en az 10 yıl çalışmış olması gerekiyor.

Bu nedenle 21 yıl fiili memuriyet hizmeti bulunan bir kişi açısından, diğer koşullar da sağlanıyorsa 10 yıllık hizmet şartı bakımından sorun bulunmuyor.

Ancak yalnızca 10 yılı tamamlamış olmak isteğe bağlı iştirakçilik hakkından yararlanmak için yeterli değil.

Memuriyetten Ayrıldıktan Sonra 6 Aylık Süre Kritik

Düzenlemenin en önemli şartlarından biri başvuru süresi.

5434 sayılı Kanun’un ilgili hükmüne göre gerekli şartları taşıyan kişinin memuriyetten ayrıldığı tarihten itibaren 6 ay içerisinde Sosyal Güvenlik Kurumuna yazılı olarak başvurması gerekiyor.

Dolayısıyla yıllar önce memuriyetten ayrılmış ve ayrıldığı tarihten sonraki 6 aylık süre içerisinde isteğe bağlı iştirakçilik başvurusu yapmamış bir kişinin bugün geriye dönük şekilde aynı haktan yararlanabileceği sonucuna doğrudan varılamaz.

21 yıllık hizmetin 25 yıla tamamlanması açısından da en kritik noktalardan biri bu süre şartı.

Her Ayrılma Şeklinde Yararlanılamıyor

Memuriyetten ayrılmanın nasıl gerçekleştiği de isteğe bağlı iştirakçilik açısından önem taşıyor.

5434 sayılı Kanun’un 12’nci maddesinde belirli gruplar sistemin dışında bırakılıyor.

Bu nedenle kişinin normal istifa, çekilmiş sayılma veya başka bir nedenle görevden ayrılmış olması ile memuriyetten çıkarılma gibi durumlar aynı hukuki sonucu doğurmayabiliyor.

Kanunda belirtilen istisnalar nedeniyle her eski memurun yalnızca hizmet süresine bakılarak isteğe bağlı iştirakçi olabileceğini söylemek mümkün değil.

Primlerin Tamamını Kişi Ödüyor

İsteğe bağlı iştirakçilikte kamu görevlisinin aktif olarak çalıştığı dönemdeki prim sisteminden farklı bir yapı bulunuyor.

Kişi artık bir kamu kurumunda fiilen görev yapmadığı için hem kendi payına düşen kesintileri hem de kurum tarafından karşılanacak bölümleri kendisi ödemek durumunda kalıyor.

Aktarılan mevzuat değerlendirmesine göre emeklilik keseneği ve kurum karşılıklarının yanı sıra genel sağlık sigortasına ilişkin tutarların da ödenmesi gerekiyor.

Bu kapsamda yüzde 20 kurum karşılığı, yüzde 16 şahıs karşılığı ve yüzde 12 genel sağlık sigortası karşılığı üzerinden ödeme yapılması öngörülüyor.

Ödemelerin mevzuatta belirtilen süreler içerisinde SGK hesabına yatırılması gerekiyor.

21 Yıllık Hizmet 25 Yıla Tamamlanabilir mi?

5434 sayılı Kanun kapsamındaki bir eski memurun 21 yıllık hizmetinin bulunması, tek başına 25 yıla tamamlamasına engel oluşturmuyor.

Kişi isteğe bağlı iştirakçilik için gereken bütün şartları taşıyor, memuriyetten ayrıldıktan sonraki yasal süre içerisinde başvurusunu yapmış ve primlerini düzenli şekilde ödüyorsa eksik hizmet süresini bu sistem üzerinden tamamlaması mümkün olabiliyor.

Bu durumda 21 yıllık hizmetin üzerine isteğe bağlı iştirakçilik kapsamında 4 yıllık hizmet eklenerek toplam sürenin 25 yıla ulaşması gündeme gelebilir.

Ancak emeklilik hakkının doğup doğmadığı yalnızca 25 yıllık hizmet süresine bağlı değil. Kişinin tabi olduğu emeklilik mevzuatına göre yaş, hizmet başlangıç tarihi, cinsiyet ve varsa geçiş hükümleri gibi diğer şartların da ayrıca değerlendirilmesi gerekiyor.

Yurt Dışında Yaşamak Engel mi?

Konunun en fazla merak edilen kısmını ise kişinin yurt dışında bulunması oluşturuyor.

5434 sayılı Kanun kapsamında isteğe bağlı iştirakçilikten yararlanmaya başladıktan sonra kişinin yurt dışında yaşamaya başlamasının tek başına bu statünün sona ermesini gerektirdiğine ilişkin açık bir engel bulunmadığı yönünde değerlendirme yapılıyor.

Bu nedenle gerekli şartları yerine getirerek isteğe bağlı iştirakçiliğe başlayan bir eski memurun daha sonra yurt dışında ikamet etmesi halinde sistemden yararlanmaya devam edebilmesi mümkün değerlendiriliyor.

Ancak burada yurt dışında yalnızca ikamet etmek ile zorunlu sigortalılığı gerektirecek bir işte çalışmak arasındaki fark önem taşıyor.

Yurt Dışında Çalışılıyorsa Durum Değişebilir

İsteğe bağlı iştirakçiliğin temel şartlarından biri, kişinin zorunlu sigortalılık gerektiren bir çalışma içerisinde bulunmaması.

Bu nedenle yurt dışında yaşamak tek başına engel olarak değerlendirilmezken, kişinin bulunduğu ülkede zorunlu sigortalılığa tabi bir işte çalışması halinde durum değişebiliyor.

Türkiye’nin ilgili ülkeyle imzaladığı sosyal güvenlik sözleşmesinin bulunup bulunmadığı da değerlendirmeyi etkileyebiliyor.

Bu nedenle yurt dışında çalışan bir eski memurun yalnızca 5434 sayılı Kanun’un genel hükümlerine bakarak işlem yapması yerine, kendi sigortalılık durumunu SGK üzerinden netleştirmesi önem taşıyor.

1 Ekim 2008 Sonrası Memurlar İçin Kurallar Farklı

İlk defa 1 Ekim 2008 sonrasında kamu görevlisi olanlar açısından aynı değerlendirmeyi yapmak mümkün değil.

Bu kişiler esas olarak 5510 sayılı Kanun hükümlerine tabi.

5510 sayılı Kanun’un isteğe bağlı sigortalılığa ilişkin 50’nci maddesinde ikamet ve sigortalılık durumuna yönelik ayrıca şartlar bulunuyor.

Kanunda Türkiye’de ikamet edenler ile Türkiye’de ikamet etmekteyken sosyal güvenlik sözleşmesi imzalanmamış ülkelerde bulunan Türk vatandaşları bakımından özel hükümler yer alıyor.

Ayrıca yurt dışında çalışan bazı Türk işçileri için 5510 sayılı Kanun’un 5’inci maddesinde ayrı düzenlemeler bulunuyor.

Dolayısıyla 5434 kapsamındaki “isteğe bağlı iştirakçilik” ile 5510 kapsamındaki “isteğe bağlı sigortalılık” aynı uygulama olarak değerlendirilmemeli.

Emeklilik Statüsü Açısından da Önem Taşıyor

İsteğe bağlı iştirakçiliğin yalnızca eksik günleri tamamlayan sıradan bir prim ödeme yöntemi olarak görülmemesi gerekiyor.

Özellikle farklı sigortalılık statülerinde hizmeti bulunan kişiler açısından hangi kapsamda prim ödendiği, emeklilik işlemlerinde önem taşıyabiliyor.

Bu nedenle memuriyetten ayrıldıktan sonra başka bir sigortalılık statüsünde çalışmaya başlayanların hizmet birleştirmesi ve emeklilik statüsüne ilişkin sonuçları ayrıca değerlendirmesi gerekiyor.

SGK’den Kişiye Özel Bilgi Alınması Önemli

Sonuç olarak, 1 Ekim 2008 öncesinde 5434 sayılı Kanun kapsamında memuriyet hizmeti bulunan ve toplam 21 yıllık hizmetini 25 yıla tamamlamak isteyen bir kişi, isteğe bağlı iştirakçilik şartlarını taşıması halinde eksik süresini prim ödeyerek tamamlayabilir.

Ancak bunun için en az 10 yıllık fiili memuriyet, memuriyetten ayrılma biçimi, ayrılıştan sonraki 6 aylık başvuru süresi, primlerin zamanında ödenmesi ve zorunlu sigortalılık gerektiren başka bir işte çalışılmaması gibi şartların birlikte değerlendirilmesi gerekiyor.

Yurt dışında bulunmak da tek başına kesin bir engel olarak değerlendirilmemekle birlikte, yurt dışında çalışılması, bulunulan ülkeyle Türkiye arasındaki sosyal güvenlik sözleşmesi ve kişinin sigortalılık statüsü sonucu değiştirebilir.

Bu nedenle 21 yıllık hizmetini 25 yıla tamamlamak isteyen eski memurların işlem yapmadan önce hizmet dökümleri ve yurt dışındaki çalışma durumlarıyla birlikte Sosyal Güvenlik Kurumundan kendi dosyalarına özel değerlendirme almaları önem taşıyor.

Öğretim Üyesi Promosyon Sözleşmesinin Tam Metnini İstedi

Süreç, Marmara Üniversitesinde bir anabilim dalı kadrosuna atanan öğretim üyesinin maaş promosyonuna ilişkin haklarını takip etmek istemesiyle başladı.

Başvuran, üniversite ile Türkiye Halk Bankası A.Ş. arasında imzalanan ve 1 Ocak 2025 ile 31 Aralık 2027 dönemini kapsayan banka promosyon sözleşmesinin tam metnini görmek istedi.

Bu amaçla 4982 sayılı Bilgi Edinme Hakkı Kanunu kapsamında üniversiteye başvuruda bulunuldu.

Ancak üniversite yönetiminin talebe olumsuz yanıt vermesi üzerine süreç Bilgi Edinme Değerlendirme Kuruluna (BEDK) taşındı.

BEDK Belgenin Verilmesine Karar Verdi

Başvuranın itirazını değerlendiren BEDK, 8 Ekim 2025 tarihli kararıyla talebi kabul etti.

Kurul, başvuranın sözleşme metnine erişme konusunda güncel ve kişisel menfaatinin bulunduğunu değerlendirerek belgenin kendisine verilmesi yönünde karar aldı.

Söz konusu kararın 6 Kasım 2025 tarihinde üniversiteye tebliğ edildiği belirtildi.

Başvuran ise kararın ardından yasal süre içerisinde sözleşmenin tam metninin kendisine teslim edilmediğini belirterek bu kez Kamu Denetçiliği Kurumunun kapısını çaldı.

İlk Süreç “Dostane Çözüm” ile Kapatıldı

KDK’ye yapılan ilk başvurunun ardından konu üniversite yönetimine iletildi.

İdareden yanıt alınamaması sonrasında dosya 8 Nisan 2026 tarihli “Dostane Çözüm Kararı” ile kapatıldı.

Ancak başvuran daha sonra üniversitenin promosyon sözleşmesinin tamamını vermediğini, kendisine yalnızca sözleşmenin 17’nci maddesinin bir fıkrasına ilişkin sınırlı bir bölüm gönderildiğini bildirdi.

Sözleşmenin geri kalanına erişemediğini belirten öğretim üyesi, başvurunun esas yönünden yeniden değerlendirilmesini talep etti.

KDK tarafından yapılan incelemede de fiilen tam anlamıyla bir dostane çözüm sağlanmadığı sonucuna varılarak dosya yeniden ele alındı.

Üniversiteden “Ticari Sır” Savunması

Üniversite yönetimi, sözleşmenin tamamının paylaşılmamasına gerekçe olarak “ticari sır” istisnasını gösterdi.

İdare, banka promosyon sözleşmesinin özel hukuk niteliği taşıyan ticari bir metin olduğunu, tarafların mali ve operasyonel bilgilerini içerdiğini savundu.

Bu kapsamda 4982 sayılı Bilgi Edinme Hakkı Kanunu’nun 23’üncü maddesine atıfta bulunularak sözleşmenin üçüncü kişilerle paylaşılmasının mümkün olmadığı ileri sürüldü.

Üniversite ayrıca sözleşmenin yalnızca tarafları bağladığını ve üçüncü kişilere iletilmesi konusunda hukuki yetkisinin bulunmadığını savundu.

KDK “Ticari Sır” Gerekçesini Yeterli Bulmadı

Kamu Denetçiliği Kurumu ise üniversitenin promosyon sözleşmesinin tamamını gizlemek için ileri sürdüğü gerekçeyi kabul etmedi.

14 Eylül 2026 tarihli ve 2026/18337-S.26.24991 sayılı Tavsiye Kararı’nda, kamu görevlilerinin maaş ödemelerine aracılık eden bankaların sağladığı promosyonların doğrudan personelin mali ve sosyal haklarını ilgilendirdiğine dikkat çekildi.

KDK değerlendirmesinde, banka promosyonlarına ilişkin süreçlerde şeffaflığın önemine vurgu yaptı.

Kurum, kamu kurumlarının personel maaşları üzerinden bankalarla yaptığı ve çalışanların hak sahipliğini doğrudan etkileyen sözleşmelerin yalnızca “ticari sır” gerekçesi ileri sürülerek bütünüyle personelden gizlenmesinin aleniyet anlayışıyla bağdaşmadığını değerlendirdi.

Promosyonun Tamamının Personele Dağıtılması İlkesi Hatırlatıldı

KDK kararında banka promosyonlarına ilişkin geçmiş düzenlemelere de yer verildi.

2007/21 sayılı Başbakanlık Genelgesi’nin ilgili hükümlerine atıfta bulunan Kurum, personelin maaşları üzerinden yapılan banka anlaşmalarının çalışanların mali haklarıyla doğrudan bağlantılı olduğunu belirtti.

Ayrıca 2010/17 sayılı Başbakanlık Genelgesi’ndeki banka tarafından sağlanan promosyon miktarının tamamının personele dağıtılması yönündeki ilke de hatırlatıldı.

KDK bu çerçevede promosyon sözleşmelerinin, çalışanların doğrudan ekonomik menfaatlerini ilgilendiren belgeler arasında değerlendirilmesi gerektiği sonucuna ulaştı.

BEDK Kararına Uyulmaması Eleştirildi

KDK kararının dikkat çeken bölümlerinden biri de Bilgi Edinme Değerlendirme Kurulunun daha önce verdiği kararın uygulanmamasıyla ilgili oldu.

BEDK’nin 8 Ekim 2025 tarihli kararında sözleşmenin başvurana verilmesi gerektiği yönünde değerlendirme yapıldığı hatırlatıldı.

Buna rağmen belgenin tam metninin teslim edilmemesini inceleyen KDK, idarenin bu tutumunu hukukun üstünlüğü ve bağlayıcı idari kararların uygulanması ilkeleri açısından eleştirdi.

Kararda, BEDK’nin kesinleşmiş kararına rağmen sözleşmenin verilmemesi “hukukun üstünlüğü ilkesinin açık ihlali” olarak değerlendirildi.

Sözleşmenin Sadece Bir Maddesini Vermek Yeterli Görülmedi

Üniversitenin sözleşmenin tamamı yerine yalnızca sınırlı bir bölümünü başvurana göndermesi de KDK’nin değerlendirdiği konular arasında yer aldı.

Kurum, sözleşmenin sadece belirli bir maddesinin paylaşılmasının 4982 sayılı Kanun’daki bilgi ve belgeye erişim esasları bakımından yeterli olmadığı sonucuna vardı.

KDK’ye göre başvuranın talebi sözleşmenin tam metnine yönelik olduğu için, erişim hakkının da bu talep doğrultusunda değerlendirilmesi gerekiyor.

Gerçekten Ticari Sır Varsa Maskelenebilir

Karar, kamu kurumlarının elindeki belgelerde hiçbir bilginin gizlenemeyeceği anlamına da gelmiyor.

KDK, promosyon sözleşmesinde gerçekten ticari sır kapsamına girebilecek bilgiler bulunması ihtimalini ayrıca değerlendirdi.

Örneğin bankanın operasyonel sistemlerine, yazılımlarına veya siber güvenlik altyapısına ilişkin korunması gereken bilgiler bulunması halinde bu bölümlerin ayıklanabileceği veya maskelenebileceği belirtildi.

Ancak yalnızca belirli bölümlerde korunması gereken bilgiler bulunmasının, sözleşmenin tamamının erişime kapatılması için yeterli gerekçe oluşturmayacağı değerlendirildi.

Başka bir ifadeyle KDK’nin yaklaşımına göre çözüm, korunması gereken sınırlı bilgilerin gizlenmesi ve belgenin geri kalan kısmının erişime açılması.

KDK’den Üniversiteye Tavsiye

Kamu Başdenetçisi Mehmet Akarca imzasıyla sonuçlanan kararda başvurunun kabulüne karar verildi.

KDK, Marmara Üniversitesi Rektörlüğü ile Halkbank arasında imzalanan banka promosyon sözleşmesinin, varsa ticari sır niteliğindeki bölümleri maskelenip ayıklandıktan sonra imzalı tam metninin onaylı bir kopyasının başvurana ivedilikle verilmesi yönünde üniversiteye tavsiyede bulundu.

6328 sayılı Kamu Denetçiliği Kurumu Kanunu’nun 20’nci maddesi kapsamında idarenin, tavsiye kararı üzerine gerçekleştireceği işlem veya benimseyeceği tutum hakkında 30 gün içerisinde KDK’ye bildirimde bulunması gerekiyor.

Karar Diğer Kamu Çalışanlarını da Yakından İlgilendiriyor

Somut karar Marmara Üniversitesindeki bir öğretim üyesinin bireysel başvurusu üzerine verilmiş olsa da banka promosyon anlaşmalarının şeffaflığı konusunda kamu çalışanları açısından dikkat çekici değerlendirmeler içeriyor.

Özellikle promosyon miktarı, ödeme şartları, yeni göreve başlayanların durumu, kurumdan ayrılan personelin hakları ve sözleşme süresi içerisindeki diğer hükümler çalışanların doğrudan mali menfaatlerini etkileyebiliyor.

KDK’nin kararında ortaya koyduğu yaklaşım, kamu kurumunun “ticari sır” ifadesini kullanmasının tek başına promosyon sözleşmesinin tamamını personelden gizlemek için yeterli görülmediğini ortaya koyuyor.

Bununla birlikte kararın niteliğinin de doğru değerlendirilmesi gerekiyor. KDK tarafından verilen karar bir mahkeme hükmü değil, idareye yönelik tavsiye kararı niteliğinde. Somut olayda ayrıca BEDK’nin belgeye erişim yönünde daha önce verdiği karar da bulunuyor.

Sonuç olarak KDK, personelin mali haklarını doğrudan ilgilendiren banka promosyon sözleşmesinin tümünün genel bir “ticari sır” gerekçesiyle erişime kapatılması yerine, gerçekten korunması gereken bölümler varsa bunların maskelenmesi ve sözleşmenin kalan kısmının başvurana verilmesi gerektiği yönünde değerlendirme yaptı.

Telefonuna “Ceza Dosyanız Var” Mesajı Geldi

Olay, emekli memur Sema B.’nin cep telefonuna gelen bir mesajla başladı.

Mesajda, hakkında bir ceza dosyasının işleme alındığı ve konuyla ilgili belirtilen hukuk bürosuyla iletişime geçmesi gerektiği ifade edildi.

Mesajın neden gönderildiğini anlamaya çalışan Sema B., kısa süre sonra telefonla da arandığını anlattı. Telefonda kendisine “Avukatla mı görüşüyorsunuz?” şeklinde sorular yöneltildiğini belirten emekli memur, ilk aşamada karşısındaki kişilerin gerçek bir hukuk bürosuyla bağlantılı olduğunu düşündüğünü söyledi.

Kişisel Bilgilerini Söyleyerek Güven Kazanmaya Çalıştılar

Sema B.’nin şüphelerinin azalmasına neden olan en önemli unsur ise kendisini arayan kişilerin sahip olduğu kişisel bilgiler oldu.

İddiaya göre şüpheliler, emekli memurun kimlik bilgilerinin yanı sıra anne ve babasının adı ile adresi gibi kişisel bilgilerini de biliyordu.

Bu bilgilerin telefonda söylenmesi üzerine aramanın gerçek olabileceğini düşündüğünü anlatan Sema B., yaşadıklarını aktarırken, “Hakkımda bildiklerinden ötürü karşımdakilerin gerçek bir hukuk bürosundan aradığını düşündüm” dedi.

Olay, dolandırıcılık girişimlerinde yalnızca telefon numarası veya isim gibi temel bilgilerin değil, daha ayrıntılı kişisel verilerin de güven oluşturmak amacıyla kullanılabileceği iddiasını gündeme getirdi.

“Hazine ve Maliye Bakanlığıyla İlgili” Dediler

Sema B., kendisini arayan kişilere hakkında bulunduğu ileri sürülen dosyanın içeriğini sorduğunu ancak ayrıntılı bilgi alamadığını belirtti.

Şüphelilerin konunun Hazine ve Maliye Bakanlığı ile ilgili olduğunu söylediklerini aktaran Sema B., daha sonra kendisinden “uzlaştırma bedeli” adı altında 50 bin lira talep edildiğini ifade etti.

İddiaya göre şüpheliler, istenilen paranın ödenmemesi durumunda hakkında tutuklama kararı çıkarılacağını söyleyerek emekli memuru baskı altına almaya çalıştı.

50 Bin Liralık “Uzlaştırma Bedeli” Talebi

Şüphelilerin kullandığı yöntemin en dikkat çekici noktalarından biri, para talebinin “uzlaştırma bedeli” olarak sunulması oldu.

Sema B., telefondaki kişilerin kendisinden 50 bin lira istediğini ve ödeme yapmaması durumunda tutuklanacağını söylediklerini aktardı.

Ani bir şekilde ceza dosyası ve tutuklama gibi ifadelerle karşı karşıya kalmasının kendisinde korku ve panik oluşturduğunu belirten emekli memur, kişisel bilgilerinin de karşı tarafın elinde bulunması nedeniyle ilk anda söylenenlere inanma eğiliminde olduğunu anlattı.

Avukattan Kritik Uyarı: Kişisel Bilgilerinizi Bilmeleri Yeterli Değil

Konuyla ilgili SABAH’a değerlendirmelerde bulunan Avukat Gizem Gonce, dolandırıcılık girişimlerinde kişisel bilgilerin kullanılmasının vatandaşların güvenini kazanmak için başvurulan yöntemlerden biri olabileceğine dikkat çekti.

Bir kişinin ad, soyad, anne-baba adı veya adres gibi bilgileri bilmesinin, o kişinin gerçekten avukat veya resmi bir kurumun temsilcisi olduğunu kanıtlamadığını belirten Gonce, vatandaşların bu tür aramalarda dikkatli davranması gerektiğini söyledi.

Gonce, “Dolandırıcıların kişisel bilgilerinizi biliyor olması, karşınızdaki kişinin gerçekten avukat, hukuk bürosu veya resmi bir kurum olduğu anlamına gelmez” uyarısında bulundu.

“Tutuklanırsınız” Sözüyle Panik Oluşturuyorlar

Avukat Gonce’ye göre bu yöntemde en önemli aşamalardan biri mağdurun sakin düşünmesinin önüne geçmek.

“Hakkınızda ceza dosyası var” şeklindeki mesajlarla kişide korku oluşturulduğunu belirten Gonce, ardından para talep edilerek sürecin hızlandırılmaya çalışıldığını ifade etti.

Özellikle “Ödeme yapmazsanız tutuklanırsınız” gibi ifadelerin vatandaşın paniğe kapılarak hızlı karar vermesine neden olabileceğine dikkat çekti.

Gonce, uzlaştırma sürecinin bir hukuk bürosunun vatandaşı telefonla arayıp karşısına belirli bir para miktarı koyarak ödeme istemesi şeklinde işleyen bir sistem olmadığını da vurguladı.

“Telefonu Kapatın, Para Göndermeyin”

Vatandaşlara bu tür aramalar karşısında dikkatli olmaları çağrısında bulunan Avukat Gizem Gonce, kendisini avukat veya hukuk bürosu çalışanı olarak tanıtan kişilerin söylediklerinin bağımsız ve resmi kanallardan doğrulanması gerektiğini belirtti.

Gonce, özellikle ceza dosyası ve tutuklama tehdidiyle acil para isteyen kişilere ödeme yapılmaması gerektiğini söyledi.

“Size adınızı, soyadınızı, anne-baba adınızı hatta adresinizi söylemeleri, karşınızdaki kişinin gerçekten hukuk bürosu olduğu anlamına gelmez” diyen Gonce, böyle bir durumda telefon görüşmesinin sonlandırılması ve herhangi bir para transferi yapılmaması gerektiğini ifade etti.

Dosya Bilgileri Resmi Kanallardan Kontrol Edilmeli

Uzman uyarısına göre vatandaşların, kendilerine verilen telefon numarası veya bağlantılar üzerinden işlem yapmak yerine haklarında gerçekten bir hukuki süreç bulunup bulunmadığını resmi kanallardan kontrol etmesi önem taşıyor.

Telefonla arayan kişinin verdiği numarayı tekrar aramak veya gönderilen şüpheli bağlantılara tıklamak yerine, ilgili kamu kurumlarının resmi sistemleri üzerinden doğrulama yapılması gerekiyor.

Bu yaklaşım, dolandırıcılık girişiminde bulunan kişilerin oluşturduğu kapalı iletişim zincirinden çıkılması açısından önem taşıyor.

Mesajları ve Telefon Numaralarını Silmeyin

Gonce, olası bir dolandırıcılık girişimiyle karşılaşılması durumunda eldeki kayıtların da korunmasını önerdi.

Gönderilen SMS’lerin, aramanın yapıldığı telefon numaralarının, varsa WhatsApp yazışmalarının ve para talebine ilişkin mesajların muhafaza edilmesi gerektiğini belirtti.

Bu kayıtlar, olayla ilgili resmi makamlara yapılabilecek başvurularda önem taşıyabilecek bilgiler arasında bulunuyor.

“Ceza Dosyası Var” Mesajlarına Karşı Dikkat

Emekli memur Sema B.’nin yaşadığını aktardığı olay, kişisel bilgilerin kullanıldığı dolandırıcılık girişimlerinde yöntemlerin ne kadar inandırıcı hale getirilebildiğini gösteren dikkat çekici örneklerden biri oldu.

Uzmanların uyarısına göre, arayan kişinin vatandaş hakkında ayrıntılı kişisel bilgilere sahip olması tek başına aramanın resmi olduğunu göstermiyor. Özellikle “ceza dosyanız var”, “hemen ödeme yapın” veya “ödeme yapmazsanız tutuklanırsınız” gibi ifadelerin birlikte kullanıldığı para taleplerine karşı temkinli davranılması gerekiyor.

Son dakika! Memur-Sen, 2020-2021 Toplu Sözleşmesinde taban aylığa seyyanen 200 TL, ilk yıl yüzde 8+7, ikinci yıl yüzde 6+6 zam ve 1. yıl yüzde 3, 2. yıl yüzde 2 refah payı talep etti. 
24.07.2019 

Memur-Sen, milyonlarca memuru ilgilendiren 2020-2021 Toplu Sözleşmesi için zam talebini açıkladı. 

2020 İÇİN YÜZDE 8+7 ZAM İSTEDİ 
Memur-Sen, kamu görevlilerinin maaş ve ücretlerine 2020 yılı için 1 Ocak 2020'den geçerli olmak üzere yüzde 3 refah payı, taban aylığa 200 TL seyyanen zam, birinci 6 ay için yüzde 8, ikinci 6 ay içinse yüzde 7 oransal zam istedi. 

2021 İÇİN YÜZDE 6+6 ZAM TALEP EDİLDİ 
2021 için 1 Ocak 2021'den geçerli olmak üzere yüzde 2 refah payı, birinci 6 ay yüzde 6, ikinci 6 ay yüzde 6 ve her iki dönem için enflasyon farkı şeklinde teklif sundu. 

İMZA YETKİSİ MEMUR-SEN'DE 
Toplu sözleşmeler, Ağustos ayı başında başlayacak olup görüşmelere memurlar adına imza yetkilisi olarak Memur-Sen katılıyor. Ancak masada imza yetkisi olmasa da, 4688 sayılı kanun hükmü nedeniyle, Kamu-Sen ve KESK de bulunuyor.

Bakan Dr. Fahrettin Koca, Sağlık Bakanlığında bir tarikatın etkili olduğu iddialarını yanıtladı

Sağlık Bakanı Koca yaptığı açıklamada çok ilaç yazan hekimlere dikkat çekti.

Bakan Koca: Önce aile hekimine başvuran hastalara sonraki adımlarda randevu almada kolaylık ve katılım payında indirim sağlayacağız

Sağlık Bakanı Koca: Daha çok yürüyeni ödüllendireceğiz

Bakan Koca: İlaçta %52, tıbbi cihazlarda %80 dışa bağımlıyız. Yerli üretimi arttırarak bu tabloyu terse çevireceğiz

Sağlık Bakanı Fahrettin Koca, Cnn Türk'de katıldığı programda performans sistemi hakkında açıklamalarda bulundu.