Maaş farkına yönelik dikkat çeken serzeniş

Sağlık çalışanları arasında paylaşılan ifadelerde, bir hemşire mart ayında 75 bin lira maaş aldığını belirtirken, aynı dönemde hastanede görev yapan bir temizlik personelinin hesabına 135 bin lira yattığını öne sürdü. Söz konusu ifadeler, sağlık kurumlarındaki ücret dengesi ve görev karşılığı ödeme sistemi üzerine yeni tartışmaları beraberinde getirdi.

Hemşirenin aktardığı değerlendirmelerde, özellikle sahadaki emek yoğun görevler ile ücret politikası arasındaki farkın çalışanlar üzerinde rahatsızlık oluşturduğu anlaşılıyor. Bu tür çıkışların, sağlık kurumlarında görev dağılımı ve ödeme adaleti konularının yeniden ele alınması gerektiğine işaret ettiği değerlendiriliyor.

“Temizlik için neredeyse yalvarıyoruz” iddiası

Paylaşımda yalnızca maaş kıyaslaması değil, işleyişe dair ciddi eleştiriler de yer aldı. Hemşire, yatan hasta servisinde temizlik hizmetlerinin istenilen düzeyde yürütülmediğini, temizlik yaptırabilmek için neredeyse ısrarcı olmak zorunda kaldıklarını ifade etti.

Bu değerlendirme, sağlık hizmetinin yalnızca klinik personelle değil, destek hizmetlerinin düzenli işlemesiyle de sürdürülebileceğini bir kez daha gündeme getirdi. Özellikle hasta servislerinde temizlik hizmetinin aksaması, hizmet kalitesi ve hasta güvenliği açısından da hassas bir başlık olarak öne çıkıyor.

Görev disiplini ve çalışma düzeni tartışması

İfadelerde dikkat çeken bir başka unsur ise bazı personelin işlerini yerine getirmediği yönündeki iddialar oldu. Paylaşımda, çalışanların görevlerini gerektiği gibi yapmadığı, zamanlarını farklı mecralarda geçirdiği ve bu durum karşısında diğer personelin müdahale etmekte zorlandığı öne sürüldü.

Bu tür değerlendirmeler, hastane içindeki görev disiplini, denetim mekanizması ve yönetsel işleyiş konularını yeniden tartışmaya açtı. Çalışanlar arasında oluşan adaletsizlik algısının, ekip uyumunu ve iş barışını doğrudan etkileyebileceği belirtiliyor.

Eğitim, yeterlilik ve personel politikası vurgusu

Paylaşımda yer alan ifadelerde, geçmişte yönetimin bir personel için okuma yazma desteği talep ettiği yönünde dikkat çekici bir örnek de aktarıldı. Bu iddia, personel yeterliliği, işe uygunluk ve kurumsal insan kaynağı planlaması konularında soru işaretlerini beraberinde getirdi.

Sağlık kurumlarında görev yapan her personelin, bulunduğu pozisyonun gerektirdiği asgari yeterlilikleri taşımasının hizmet düzeni açısından kritik olduğu biliniyor. Bu nedenle söz konusu ifadeler, yalnızca bireysel bir serzeniş değil, personel politikalarına ilişkin daha geniş bir tartışmanın parçası olarak değerlendiriliyor.

“Sistemsel sorunlar sorun üretiyor” değerlendirmesi

Paylaşımın sonunda yer alan “Bu ifadeler üzerinde düşünmek zorundayız” vurgusu, yaşananların kişisel bir memnuniyetsizlikten öte yapısal bir sorun olarak görüldüğünü ortaya koydu. İfadelerin doğru olması halinde, sağlık kurumlarındaki ücret politikası, görev denetimi, personel verimliliği ve yönetim anlayışı gibi başlıklarda sistemsel aksaklıkların bulunduğu yönünde güçlü bir mesaj veriliyor.

Sağlık çalışanlarının sahadan dile getirdiği bu tür çıkışlar, yalnızca maaş tartışması olarak değil; aynı zamanda iş yükü, görev adaleti ve hizmet kalitesine ilişkin bir uyarı niteliği taşıyor. Bu nedenle gözler, benzer iddialara ilişkin yapılacak değerlendirmelere ve olası idari adımlara çevrilmiş durumda.

Sendikanın anlamına vurgu yapıldı

Mustafa Irgatoğlu, yaptığı paylaşımda sendikal yapının yalnızca isimden ya da kurumsal bir tabeladan ibaret olmadığını ifade etti. Paylaşımında, sendikanın aynı zamanda dayanışmayı, ortak mücadeleyi ve birlikte var olma iradesini temsil ettiğini vurgulayan Irgatoğlu, bu yaklaşımın yeni yazı dizisinin de temel çerçevesini oluşturduğunu ortaya koydu.

“Pazartesi Konuşmaları” yazı dizisi başladı

Sağlık-Sen Genel Başkan Yardımcısı Irgatoğlu, “Pazartesi Konuşmaları” adıyla yeni bir yazı dizisine başladıklarını açıkladı. Düzenli olarak yayımlanması planlanan yazı dizisinin ilk bölümünün okuyucularla paylaşıldığı belirtilirken, serinin her hafta farklı başlıkları gündeme taşımasının hedeflendiği anlaşılıyor.

İlk yazının konusu: Yazıya ve çizilen sınıra itiraz

Paylaşımda, bu haftaki yazının içeriğine ilişkin de bilgi verildi. Buna göre ilk metnin, bir yazıya ve çizilen bir sınıra yönelik itiraz çerçevesinde kaleme alındığı aktarıldı. Bu yönüyle yazı dizisinin, yalnızca değerlendirme sunan değil aynı zamanda tartışma açan ve sendikal bakış açısını ortaya koyan bir içerik serisi olacağı mesajı verildi.

Okuyuculara link çağrısı yapıldı

Irgatoğlu, “Pazartesi Konuşmaları” yazı dizisinin ilk bölümüne ilgili bağlantı üzerinden ulaşılabileceğini duyurdu. Paylaşımını “Şimdiden iyi okumalar” ifadeleriyle tamamlayan Irgatoğlu, takipçilerini ve sendika üyelerini yeni yazı dizisini okumaya davet etti.

mustafairgatoglu.com/2026/04/06/pazartesi-konusmalari-1/

37 bin 589 kişilik alım tartışma yarattı

Sağlık Bakanlığı’nın 2024 KPSS puanıyla gerçekleştirdiği 37 bin 589 kişilik alım, sağlık camiasında beklentileri tam olarak karşılamayan bir adım olarak değerlendiriliyor. Sağlıkçılar cephesinde dile getirilen görüşlere göre, söz konusu alımın ikiye bölünmesi ve toplam sayı içerisine işçi kadrolarının da dahil edilmesi, atama bekleyen adaylar açısından tabloyu daha da zorlaştırdı.

Bu nedenle ilan edilen rakamın ilk bakışta yüksek görünmesine rağmen, sağlık personeli adayları tarafından sahadaki gerçek ihtiyacı karşılamaktan uzak bulunduğu ifade ediliyor. Özellikle sağlık hizmetlerinde doğrudan görev alacak kadrolara ayrılan kontenjanın beklentilerin altında kaldığı yönündeki eleştiriler dikkat çekiyor.

İstifa ve emeklilikler nedeniyle sayının eridiği belirtiliyor

Atama bekleyen sağlıkçılar, yapılan alımın tek başına yeterli olmadığını, sistemde yaşanan istifa ve emeklilikler nedeniyle personel sayısının fiilen artmadığını öne sürüyor. Sağlık hizmetlerinde son yıllarda yaşanan yoğun iş yükü, çalışma şartları ve personel sirkülasyonu da bu değerlendirmelerin temel gerekçeleri arasında gösteriliyor.

Adaylara göre, açıklanan personel alımı sahadaki açığı kapatmak bir yana, mevcut kayıpları telafi etmekte dahi yetersiz kaldı. Bu nedenle yapılan atamanın, sağlık sistemine yeni güç kazandırmaktan çok mevcut tabloyu koruma düzeyinde kaldığı savunuluyor.

Önceki dönemlerde daha fazla atama yapıldığı hatırlatılıyor

Sağlık personeli adaylarının en çok vurguladığı başlıklardan biri de önceki KPSS dönemlerinde birden fazla atamanın yapılmış olması. Geçmiş yıllarda aynı sınav dönemi içinde 3 ya da 4 ayrı alım gerçekleştirildiğini hatırlatan adaylar, 2024 KPSS sürecinde benzer bir planlamanın hayata geçirilmemesinin mağduriyet oluşturduğunu dile getiriyor.

Bu değerlendirmeye göre, tek seferlik ve sınırlı kalan alımlar hem mezun sayısındaki artışı hem de sağlık kurumlarındaki personel ihtiyacını karşılamakta yetersiz kalıyor. Bu durum da özellikle yüksek puan almasına rağmen atanamayan adaylar açısından ciddi bir belirsizlik doğuruyor.

“Alımlar 2026 KPSS’ye erteleniyor” iddiası öne çıkıyor

Sağlık alanında atama bekleyen adaylar arasında, normal şartlarda sınav dönemi içinde yapılması gereken yeni personel alımlarının ötelenerek 2026 KPSS sürecine bırakıldığı yönünde değerlendirmeler de dile getiriliyor. Bu iddia, 2024 KPSS puanıyla atanma umudu taşıyan çok sayıda adayın tepkisini artırmış durumda.

Adaylar, henüz geçerliliğini koruyan 2024 KPSS puanlarının görmezden gelinmemesi gerektiğini savunuyor. Yeni alımların başka bir sınav dönemine kaydırılmasının, mevcut puanla bekleyen sağlıkçılar açısından hak kaybı anlamına geleceği belirtiliyor.

2024 KPSS adayları haklarının korunmasını istiyor

Atama bekleyen genç sağlıkçılar, “2024 KPSS’nin hakkı ne olacak?” sorusunu kamuoyunun gündemine taşıyor. Özellikle yüksek puan aldığı halde yerleşemeyen adaylar, kendi sınav dönemleri içinde ek atama yapılmasını ve oluşan mağduriyetin giderilmesini talep ediyor.

Bu çağrının temelinde, yalnızca bireysel beklenti değil, aynı zamanda sağlık hizmetlerinin sürdürülebilirliğiyle ilgili kaygılar da yer alıyor. Adaylara göre, sağlık kurumlarında personel ihtiyacı devam ederken atamaların ertelenmesi hem mezunları hem de hizmet sunumunu olumsuz etkiliyor.

“Sağlık ertelenemez” mesajı veriliyor

Atama bekleyen adayların ortak vurgusu ise sağlık hizmetlerinin beklemeye alınamayacağı yönünde şekilleniyor. Personel ihtiyacının sürekli arttığı bir alanda yeni atamaların gecikmesinin, hem çalışanlar üzerindeki yükü artırdığı hem de sağlık sisteminin işleyişini zorlaştırdığı ifade ediliyor.

Bu nedenle 2024 KPSS puanıyla bekleyen sağlıkçılar, yeni ve kapsamlı bir personel alımı yapılmasını istiyor. Taleplerin odağında, yüksek puan alan adayların mağduriyetinin giderilmesi, yeni atama takviminin açıklanması ve sağlık alanındaki personel ihtiyacına uygun planlama yapılması yer alıyor.

Gözler yeni atama kararında

Sağlık personeli adayları, önümüzdeki süreçte yapılacak açıklamalara kilitlenmiş durumda. Yeni bir atama kararı alınıp alınmayacağı, kontenjanların hangi branşlara ayrılacağı ve 2024 KPSS puanının ek yerleştirmelerde kullanılıp kullanılmayacağı merakla bekleniyor.

Genç sağlıkçılar ise taleplerini net biçimde ortaya koyuyor: 2024 KPSS puanıyla atama bekleyen adayların hak kaybı yaşamaması için yeni bir personel alımı yapılmalı ve sağlık alanındaki ihtiyaç gecikmeden karşılanmalı.

Bakan Göktaş’tan doğum izni sürecine ilişkin açıklama

Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanı Mahinur Özdemir Göktaş’ın doğum izni düzenlemesine ilişkin yaptığı değerlendirme, geçiş sürecinde hangi çalışanların haktan yararlanabileceğine dair önemli bir çerçeve ortaya koydu. Açıklamada, doğum izni süreci devam eden ve 24 haftalık dönem içerisinde bulunan kişilerin, bu süreyi tamamlayabilecekleri ifade edildi.

Bu değerlendirme, yeni düzenlemenin yürürlüğe girdiği tarihte doğum izni devam eden anneler açısından hak kaybı yaşanıp yaşanmayacağına ilişkin tartışmaları da yeniden gündeme taşıdı.

İzni tamamlanmayanlar kalan süreyi kullanabilecek

Paylaşılan bilgilere göre, düzenlemenin Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girdiği tarihte doğum izni süresi henüz sona ermemiş olan anneler, belirlenen 24 haftalık çerçeve içinde kalan izin haklarını kullanabilecek. Bu durum, özellikle doğum izni süreci devam eden çalışanlar açısından geçiş dönemine yönelik önemli bir ayrıntı olarak öne çıkıyor.

Buna göre esas alınacak temel kriterin, düzenlemenin yürürlük tarihinde annenin hâlen izin süreci içinde bulunup bulunmadığı olduğu anlaşılıyor.

20. haftadaki anne için 4 haftalık izin örneği

Konuya ilişkin verilen örneklerden birinde, düzenlemenin Resmi Gazete’de yayımlandığı tarihte doğum izninin 20. haftasında bulunan bir annenin, kalan 4 haftalık iznini kullanabileceği ifade edildi. Bu örnek, düzenlemenin yürürlüğe girdiği anda doğum izni devam eden çalışanların kalan süre bakımından haktan yararlanabileceğini gösteriyor.

Bu çerçevede, yeni uygulamanın geçmişte tamamlanmış izin sürelerini yeniden başlatmaktan çok, devam eden izin süreçlerini kapsayacak şekilde işleyeceği değerlendiriliyor.

25. haftaya ulaşanlar kapsam dışında kalabilecek

Açıklamalarda yer verilen bir başka örnekte ise, 16 haftalık doğum iznini kullanmış ve toplam süreç bakımından 25. haftaya ulaşmış bir annenin bu haktan yararlanamayacağı belirtildi. Bu durum, 24 haftalık sınırın aşılmış olması halinde yeni düzenlemeden yararlanmanın mümkün olmayabileceğine işaret ediyor.

Dolayısıyla düzenlemenin uygulanmasında yalnızca daha önce izin kullanılmış olması değil, yürürlük tarihinde bulunulan toplam süre de belirleyici unsur olarak öne çıkıyor.

Gözler Resmi Gazete’de yayımlanacak düzenlemede

Doğum iznine ilişkin düzenlemenin Nisan ayının ilk yarısına kadar Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmesinin beklendiği ifade ediliyor. Düzenlemenin resmiyet kazanmasıyla birlikte, kapsam, geçiş hükümleri ve uygulama esaslarının daha net hale gelmesi bekleniyor.

Özellikle doğum izni süreci devam eden çalışanlar açısından en kritik başlığın, yürürlük tarihi itibarıyla hangi haftada bulunulduğu ve kalan iznin ne kadar olduğu konusu olacağı değerlendiriliyor. Bu nedenle gözler şimdi yayımlanacak resmi düzenlemenin ayrıntılarına çevrilmiş durumda.

Maaş zammı alamadığını söyledi

Hemşirelik görevinden istifa eden genç sağlık çalışanı, ayrılık kararının arkasında biriken birçok sorun olduğunu ifade etti. Kendi açıklamasında ilk olarak ücret meselesine dikkat çeken genç kadın, 2025 yılının son üç ayında göreve başladığı gerekçesiyle maaşına zam yansıtılmadığını belirtti.

Bu durumun, özellikle mesleğe yeni başlayan sağlık çalışanları açısından ciddi bir motivasyon kaybına yol açtığını dile getiren genç kadın, emek karşılığının maddi anlamda yeterince görülmediğini düşündüğünü ortaya koydu.

Alerjisine rağmen uygun eldiven verilmediği iddiası

İstifa gerekçeleri arasında sağlık koşullarını doğrudan etkileyen ekipman sorunu da yer aldı. Genç sağlık çalışanı, alerjisi bulunmasına rağmen kendisine uygun eldiven temin edilmediğini ifade etti.

Sağlık hizmeti sunan personelin, çalışma sırasında kullanılan koruyucu ekipmanlara güvenli ve uygun şekilde erişebilmesinin temel bir ihtiyaç olduğuna dikkat çekilirken, bu tür eksikliklerin çalışan sağlığını doğrudan etkileyebileceği değerlendiriliyor.

Haftada 6 gün ve 24 saat nöbet düzeni tepki çekti

Genç kadının açıklamasında en dikkat çeken başlıklardan biri de ağır çalışma temposu oldu. Paylaşımında haftada 6 gün çalıştığını ve 24 saatlik nöbet düzeni içinde görev yaptığını belirten sağlık çalışanı, bu koşullar nedeniyle fiziksel ve psikolojik olarak tükendiğini söyledi.

Uzun nöbet süreleri, yoğun iş yükü ve dinlenme süresinin yetersizliği, sağlık alanında görev yapan birçok personelin uzun süredir gündeme getirdiği temel sorunlar arasında gösteriliyor. İstifa eden genç kadının sözleri de bu tartışmaları yeniden görünür hale getirdi.

Sağlık çalışanlarının çalışma şartları yeniden tartışılıyor

Genç sağlık çalışanının istifa açıklaması, yalnızca bireysel bir ayrılık kararı olarak değil, sağlık sistemindeki çalışma koşullarına dair daha geniş bir tartışmanın parçası olarak değerlendiriliyor. Özellikle ücret politikaları, koruyucu ekipman temini ve nöbet düzeni gibi başlıklar, sahada görev yapan personelin en sık dile getirdiği sorunlar arasında yer alıyor.

14 Mart Tıp Bayramı için ikramiye düzenlemesi gündeme geldi

Sağlık çalışanlarını ilgilendiren yeni bir düzenleme teklifi Meclis gündemine taşındı. TBMM’ye sunulan kanun teklifinde, her yıl 14 Mart Tıp Bayramı’nda sağlık çalışanlarına bir maaş tutarında ikramiye ödenmesi öngörülüyor.

Teklifin kabul edilmesi halinde, sağlık hizmetlerinin farklı kademelerinde görev yapan çalışanların Tıp Bayramı’nda mali açıdan desteklenmesi hedefleniyor. Düzenleme, sağlık camiasında ekonomik beklentiler açısından dikkat çeken başlıklar arasında yer aldı.

Amaç ekonomik sorunlara destek sağlamak

Kanun teklifinin gerekçesinde, sağlık çalışanlarının karşı karşıya kaldığı ekonomik güçlüklerin bir ölçüde hafifletilmesi amaçlanıyor. Özellikle artan yaşam maliyetleri ve gelir yetersizliği tartışmalarının sürdüğü bir dönemde gündeme gelen teklif, sağlık personeline yönelik destek adımı olarak değerlendiriliyor.

Teklif ile birlikte, 14 Mart Tıp Bayramı’nın yalnızca sembolik bir gün olmasının ötesine taşınarak, çalışanların ekonomik açıdan da karşılık bulduğu bir yapıya kavuşturulması isteniyor.

Sendikadan mevcut yapıya yönelik dikkat çeken değerlendirme

BİRLİK SAĞLIK SEN tarafından yapılan açıklamada, memur sendikacılığının son dönemde güç kaybettiği savunularak, bunun nedenleri arasında etkili mücadele ortaya koyamayan sendikal anlayışın bulunduğu ifade edildi. Açıklamada, çalışanların ekonomik ve sosyal sorunlarına yeterince çözüm üretilemediği, bazı yapıların ise sahada güçlü bir duruş sergileyemediği yönünde eleştirilere yer verildi.

“Hukuk, adalet ve liyakat” vurgusu öne çıktı

Sendika yönetimi, yürüttükleri mücadelenin temelinde hakkın, hukukun, adaletin ve liyakatin üstünlüğünün bulunduğunu belirtti. Açıklamada, BİRLİK SAĞLIK SEN’in birçok ilde teşkilatlanma çalışmalarını sürdürdüğü, ülke genelinde büyümesini istikrarlı biçimde devam ettirdiği kaydedildi. İzmir’den başlatılan teşkilatlanma sürecinin Türkiye’nin farklı bölgelerine yayılacağı yönünde güçlü bir irade ortaya konuldu.

Ayrıştırmaya karşı birlik ve bütünlük mesajı

Açıklamada, hiçbir çalışanın ya da vatandaşın dili, dini, ırkı, mezhebi, meşrebi veya siyasi görüşü nedeniyle ayrıştırılmayacağı vurgulandı. Bununla birlikte Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin birlik ve bütünlüğünün sendika açısından temel kırmızı çizgi olduğu belirtilirken, milli birlik ve beraberlik vurgusu da öne çıkan başlıklar arasında yer aldı.

“Haklıdan yana olacağız” mesajı verildi

Sendika açıklamasında, çalışanların baskı altında bırakıldığı, sindirildiği ve susturulduğu bir dönemde BİRLİK SAĞLIK SEN’in sahada var olmaya devam edeceği ifade edildi. Açıklamada, sendikanın hiçbir siyasi partinin kontrolünde olmayacağı, hiçbir güç odağından talimat almayacağı ve her zaman güçlüden değil haklıdan yana tavır göstereceği dile getirildi.

Psikolojik baskı ve hukuksuzluk iddialarına karşı destek çağrısı

Genel Başkan Ahmet Doğruyol’un açıklamasında, ülkenin hangi noktasında olursa olsun haksızlığa, hukuksuzluğa, adaletsizliğe veya psikolojik baskıya maruz kalan tüm çalışanların sendikaya ulaşabileceği belirtildi. Her sorunun tamamen çözüleceği yönünde bir iddia taşınmadığı ifade edilirken, mevcut yasal mevzuat çerçevesinde tüm sorunların sonuna kadar takip edileceği mesajı paylaşıldı.

Kamu görevlilerine yönelik dikkat çeken vurgu

Açıklamada, devletin kamu görevlilerinin şahsında somut hale geldiği belirtilerek, memurların asli görevlerini yerine getirmekle yükümlü olduğu ifade edildi. Kamu kurumlarının hiçbir siyasi ya da bürokratik yapının özel alanı olmadığına dikkat çekilen açıklamada, kamu hizmetinin hukuk ve sorumluluk ekseninde yürütülmesi gerektiği vurgulandı.

Farklı illerden yeni isimler sendikaya katıldı

BİRLİK SAĞLIK SEN’e farklı illerden yeni katılımların gerçekleştiği belirtilen açıklamada, Sinop’tan Genel Başkan Yardımcıları Hüseyin Ulusoy ile İsmail Sevim, İstanbul İl Başkanı Bünyamin Dilek, Kastamonu İl Başkanı Hüsnü Şenoğlu, Balıkesir İl Başkanı Oğuz Korkmaz, Muğla’dan Aziz Kesgin ve Uşak’tan Kudret Arslan’ın sendikaya güç verdiği ifade edildi. Ayrıca önümüzdeki günlerde Osmaniye ve Hatay’dan da yeni katılımların beklendiği bildirildi.

Ahmet Doğruyol’dan teşekkür mesajı

Genel Başkan Ahmet Doğruyol, sendikaya katılan isimlere teşekkür ederek, bu katılımların teşkilat yapısını daha da güçlendirdiğini belirtti. Doğruyol, katılım sağlayan isimlere Türk bayrağı rozeti takdim ettiğini ifade ederek, sendikal mücadelede kararlılık mesajını yineledi.

Yargı süreciyle birlikte hastanedeki iddialar yeniden gündeme geldi

Sakarya Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde kamu zararına yol açtığı ileri sürülen işlemlere ilişkin dava süreci sürerken, dosyanın kapsamına ve sorumluluk zincirine yönelik yeni iddialar da kamuoyunda konuşuluyor. İddiaların merkezinde, dönemin etkili yöneticilerinden biri olduğu öne sürülen ve halen Sağlık Bakım Hizmetleri Müdürü olarak görev yaptığı belirtilen Y. B. yer alıyor.

Hastane çevrelerinde ve kulislerde dillendirilen değerlendirmelere göre, pandemi döneminde oluşan olağanüstü şartların bazı ödeme ve işlem süreçlerinde usulsüzlüklere zemin hazırladığı öne sürülüyor. Söz konusu süreçte sorumluluğun alt kademedeki personel üzerine bırakıldığı, asıl karar ve yönlendirme mekanizmasının ise farklı isimlerde toplandığı iddiaları dikkat çekiyor.

Sorumluluğun alt kademe personele yüklendiği öne sürülüyor

Dosya kapsamında bazı memurların kamu kurumunu dolandırma suçlamasıyla yargılandığı ifade edilirken, hastane çevrelerinde asıl organizasyonun daha üst düzeyde şekillendiğine ilişkin iddialar gündeme taşınıyor. Bu çerçevede, usulsüz ödeme trafiğinin kimler tarafından yönetildiği ve karar süreçlerinin hangi düzeyde alındığı soruları öne çıkıyor.

İddialara göre, soruşturma ve yargılama süreci başladıktan sonra bazı personelin günah keçisi haline getirildiği, karar verici konumda olduğu öne sürülen isimlerin ise dosyanın dışına taşındığı ileri sürülüyor. Bu nedenle kamuoyunda, süreçte gerçek sorumluluk zincirinin tam olarak ortaya çıkarılıp çıkarılmadığına yönelik ciddi bir tartışma bulunuyor.

Tehdit ve baskı iddiaları dosyanın ağırlığını artırdı

Yolsuzluk iddialarını gündeme taşıdığı belirtilen bir müdür yardımcısına yönelik tehdit içerikli ifadeler kullanıldığı yönündeki öne sürümler de dosyaya ilişkin en dikkat çekici başlıklar arasında gösteriliyor. İddialara göre, bazı kişilere ifade süreçlerinde yön vermeye dönük baskı kurulduğu, tanıklık ve beyanların etkilenmeye çalışıldığı öne sürülüyor.

Ayrıca, mahkeme sürecinde de bazı sert ve tartışmalı tutumların sergilendiği iddiaları kamuoyuna yansıdı. Bu başlık, yalnızca mali usulsüzlük iddialarını değil, aynı zamanda kurum içi baskı, yıldırma ve mobbing tartışmalarını da beraberinde getirdi.

Mesaj kayıtları ve yazışmaların incelenmesi talep ediliyor

Dosyaya ilişkin bir başka önemli iddia ise iletişim kayıtlarına yönelik oldu. İddiaya göre, resmi evrakta imzası bulunmayan bazı idarecilere sorumluluk yüklenmeye çalışıldığı, buna karşılık sürece adı karışan kişilerle çeşitli güvence ve yönlendirme içerikli yazışmalar yapıldığı öne sürülüyor.

Özellikle WhatsApp üzerinden gerçekleştiği iddia edilen mesajlaşmaların soruşturma kapsamında detaylı biçimde incelenmesi gerektiği yönünde taleplerin olduğu belirtiliyor. Bu yazışmaların içeriğinin ortaya çıkması halinde, dosyanın kapsamının daha da genişleyebileceği yorumları yapılıyor.

“Bankamatik personel” ve fiili görev tartışmaları da gündemde

İddialar yalnızca ödeme trafiğiyle sınırlı kalmıyor. Hastanede bazı personelin fiilen çalışmadan maaş aldığı, bazılarının ise görev yaptığı alanla fiili durum arasında ciddi uyumsuzluk bulunduğu ileri sürülüyor. Bu kapsamda belirli personel isimleri üzerinden çeşitli görevlendirme ve maaş uygulamalarının kamu zararına neden olmuş olabileceği iddiaları gündeme getiriliyor.

Bazı çalışanların uzun süre kuruma uğramadan maaş aldığı, benzer durumların ortaya çıkmasının ardından idari tedbir görüntüsü altında kapatılmaya çalışıldığı öne sürülüyor. Ayrıca acil serviste aktif görev yapmadığı iddia edilen bazı personele, yüksek nöbet baremi üzerinden ödeme yapıldığına yönelik iddialar da dikkat çekiyor.

İl Sağlık Müdürlüğü ve üst mercilere yönelik beklenti arttı

Ortaya atılan iddiaların ardından gözler Sakarya İl Sağlık Müdürlüğü başta olmak üzere ilgili idari mercilere çevrildi. Kamuoyunda, söz konusu iddiaların yalnızca mevcut dava dosyasıyla sınırlı kalmadan idari yönden de ayrıntılı biçimde incelenmesi gerektiği yönünde değerlendirmeler yapılıyor.

Süreçle ilgili yeni bir inceleme başlatılmaması ya da iddialara karşı açık bir kurumsal reaksiyon verilmemesi halinde, dosyanın daha üst mercilere taşınabileceği ve daha geniş kapsamlı bir soruşturma sürecinin gündeme gelebileceği öne sürülüyor. Bu nedenle, hem adli hem de idari boyutta şeffaf bir sürecin işletilmesi yönündeki beklenti giderek güçleniyor.

Kamuoyu açıklama ve netlik bekliyor

Sakarya kamuoyu açısından en temel beklenti, ortaya atılan iddiaların resmi makamlarca açık, denetlenebilir ve şeffaf biçimde değerlendirilmesi olarak öne çıkıyor. Hastane yönetimi, il sağlık idaresi ve ilgili kurumların süreçle ilgili yapacağı açıklamaların, tartışmaların seyrini doğrudan etkileyeceği değerlendiriliyor.

Dosyanın genişletilip genişletilmeyeceği, iddiaların hangi kısmının somut delillerle destekleneceği ve yeni idari ya da adli adımların atılıp atılmayacağı önümüzdeki süreçte yakından izlenecek başlıklar arasında yer alıyor.

GES projesinin finansmanına ilişkin iddialar dikkat çekti

Gaziantep Üniversitesi bünyesinde hayata geçirilen Güneş Enerji Santrali (GES) projesinin hangi kaynaklarla finanse edildiğine yönelik iddialar gündemdeki yerini koruyor. Üniversite çevrelerinde dile getirilen değerlendirmelere göre, projenin finansman sürecinde üniversite hastanesinin döner sermaye gelirlerinin kullanıldığı ileri sürülüyor.

Söz konusu iddialarda, hastanenin sağlık hizmetlerinden elde ettiği gelirlerin, ilgili mevzuat çerçevesi dışında proje bütçesine yönlendirilmiş olabileceği öne çıkarılıyor. Bu durumun, hem mali yönetim hem de kaynak kullanımının hukuki zemini açısından çeşitli soru işaretlerini beraberinde getirdiği ifade ediliyor.

Hastane gelirlerinin kullanım biçimi tartışma konusu oldu

İddiaların merkezinde, üniversite hastanesinin döner sermaye kaynaklarının hangi usulle ve hangi kapsamda kullanıldığı yer alıyor. Hastane bünyesindeki sağlık hizmetlerinden elde edilen gelirlerin, sağlık hizmetlerinin sürdürülmesi ve hastane ihtiyaçlarının karşılanması dışında farklı bir projeye aktarılıp aktarılmadığına ilişkin iddialar kamuoyunda geniş yankı buldu.

Bu çerçevede, finansman modelinin şeffaf biçimde ortaya konulması gerektiği yönünde değerlendirmeler yapılıyor. Özellikle kamu kaynağı niteliği taşıyan gelirlerin kullanım usulüne ilişkin belirsizliklerin giderilmesi için yetkili mercilerden açıklama bekleniyor.

Medikal firmalar cephesinde ödeme krizi iddiası

Üniversite hastanesine tıbbi malzeme ve çeşitli hizmetler sunan medikal firmalarla ilgili ödeme süreçlerine dair iddialar da dikkat çekiyor. İleri sürülen bilgilere göre, yaklaşık 6 aydır devam eden tahsilat sıkıntısı nedeniyle bazı firmaların ciddi mağduriyet yaşadığı öne sürülüyor.

Tedarikçi firmalar cephesinde konuşulan iddialara göre, geciken ödemeler nedeniyle alacak tahsilatı konusunda hukuki süreçler devreye girmiş durumda. Bazı firmaların, tahsil edilemeyen alacakları için icra yoluna başvurduğu iddiası da kamuoyuna yansıyan başlıklar arasında yer aldı.

Mali tabloya ilişkin soru işaretleri büyüyor

Hem GES projesinin finansman şekline yönelik iddialar hem de tedarikçilere ödeme yapılmadığı yönündeki değerlendirmeler, üniversite hastanesinin mali yapısına ilişkin tartışmaları derinleştirdi. Kamuoyunda, hastanenin mevcut mali durumu, nakit akışı ve yükümlülüklerinin hangi seviyede olduğuna ilişkin sorular giderek artıyor.

Özellikle sağlık hizmetlerinin sürdürülebilirliği açısından tıbbi malzeme temini ve hizmet alım süreçlerinin aksamaması gerektiği hatırlatılırken, ödeme takvimindeki gecikmelerin sahadaki hizmet kalitesine etkisinin olup olmadığı da merak ediliyor.

Gözler resmi açıklamaya çevrildi

Gaziantep kamuoyu, ortaya atılan iddiaların netlik kazanması için üniversite yönetiminden ve ilgili kurumlardan kapsamlı bir bilgilendirme bekliyor. Projenin mali yapısının, finansman kaynaklarının ve hastaneye ilişkin ödeme süreçlerinin şeffaf biçimde açıklanması yönündeki beklenti her geçen gün artıyor.

Kamuoyunda dillendirilen iddiaların doğruluğuna ilişkin resmi bir açıklama yapılmaması, tartışmaların büyümesine neden olurken, gözler şimdi yetkili mercilerden gelecek açıklamalara çevrilmiş durumda.

Hekimlik dışı görevler tepki çekiyor

Önergede yer alan bilgilere göre asistan hekimler yalnızca hasta muayenesi ve tedavi süreçlerinde değil, sekreterya işlemleri, hasta taşıma ve yatak ayarlama gibi hekimlik mesleği dışında kalan işlerde de görevlendiriliyor. Bu durumun hem uzmanlık eğitimini sekteye uğrattığı hem de sunulan sağlık hizmetinin niteliğini olumsuz etkilediği ifade edildi.

Fiziki yetersizlik ve malzeme eksikliği iddiası

Hastanedeki sorunların yalnızca iş yüküyle sınırlı olmadığı belirtilirken, fiziki koşulların yetersizliği ve tıbbi malzeme eksiklikleri de gündeme taşındı. Bunun yanında nöbet sonrası izin haklarının düzenli şekilde kullandırılmadığı yönündeki iddialar da dikkat çekti.

Bazı branşlarda istifalar artıyor

Önergede, özellikle bazı bölümlerde istifaların arttığı ve eğitim rotasyonlarının aksadığına dair tespitlere de yer verildi. Bu durumun, genç hekimlerin mesleki geleceği kadar sağlık sisteminin sürdürülebilirliği açısından da kaygı yarattığı değerlendiriliyor.

Bakanlığa kritik sorular yöneltildi

Mustafa Bilici, Sağlık Bakanı Kemal Memişoğlu’ndan şu sorulara yanıt istedi: Uzun mesai ve belirsiz nöbet uygulamalarının nedeni nedir? Asistan hekimlerin eğitim süreçlerinde yetersizlik olduğu iddiaları doğru mu? Altyapı ve malzeme eksikliği için hangi adımlar atılacak? Nöbet sonrası izin hakları neden kullandırılmıyor? Yaşanan sorunlar, Türkiye genelindeki uzmanlık eğitimi sisteminin bir parçası mı?

Sorun yalnızca bir hastaneyle sınırlı olmayabilir

Meclis’e taşınan bu tablo, genç hekimlerin çalışma yaşamında karşı karşıya kaldığı baskıyı bir kez daha gözler önüne serdi. Dile getirilen sorunların yalnızca tek bir kurumla sınırlı kalmadığı, uzmanlık eğitimi sisteminin genel yapısıyla birlikte ele alınması gerektiği değerlendirmesi yapılıyor.

İkiden fazla özel hastanede çalışma sınırı korundu

Karara göre, kamuda görev yapan doktorların mesai saatleri dışında ikiden fazla özel hastanede çalışmasını engelleyen düzenleme hukuka uygun bulundu. Böylece söz konusu sınırlama yürürlükte kalmaya devam edecek.

Başka ilde çalışma yasağına yargı engeli

Danıştay, kamu doktorlarının yalnızca görev yaptıkları il sınırları içinde özel hastanelerde çalışabileceğine ilişkin düzenlemeyi ise hukuka aykırı buldu. Bu nedenle, başka illerde özel hastanelerde görev alınmasını yasaklayan hükmün yürütmesi durduruldu.

Karar, çalışma hakkı açısından dikkat çekti

Yüksek mahkemenin bu değerlendirmesi, kamu hekimlerinin mesai dışındaki çalışma alanlarına getirilen coğrafi sınırlamanın yargı denetiminden geçemediğini ortaya koydu. Karar, doktorların çalışma hakkı ve idarenin düzenleme yetkisinin sınırları açısından dikkat çekici bulundu.

Yönetmelikle ilgili süreç sürüyor

Özel Hastaneler Yönetmeliği’ne yönelik açılan davalarda verilen bu kararlar, sağlık alanındaki mevzuat tartışmalarını da yeniden gündeme taşıdı.

Aynı ilde çalışabileceği özel sağlık kuruluşuna getirilen sınırlama uygundur

Dava konusu düzenleme ile tabip / uzman tabip ve dış tabibin kadrolu çalıştığı özel sağlık kuruluşu dışında planlama kapsamındaki bir özel sağlık kuruluşunda daha kadro dışı geçici çalışabilmesine, dolayısıyla iki özel sağlık kuruluşunda çalışmasına (Bakanlığın istihdam planlamaları gereğince ve 1219 sayılı Kanun'un 12. maddesine uygun olmak kaydıyla) imkan sağlandığı, dava konusu değişiklik ile planlama kapsamındaki kısıtlı tabip insan gücünün kaliteli ve verimli kullanılabilmesinin, hastaların sağlık hizmetine yeterli ve nitelikli düzeyde erişebilmesinin amaçlandığı ve değişikliğin 1219 sayılı Kanun'da yer alan hekimlerin birden fazla yerde çalışabilmesinde Bakanlığın istihdam planlamalarının esas alınacağı yönündeki kurala uygun olduğu anlaşılmakla anılan düzenlemede kamu yararı ve hizmet gerekleri ile hukuka aykırılık görülmemiştir.

Ayrıca, dava konusu düzenlemenin yürürlüğe girdiği tarihten sonra, 21/07/2025 tarih ve 7557 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile 1219 sayılı Kanun'un 12. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesinde yapılan değişiklik ile anılan cümlede yer alan "birden fazla" ibaresinin "en fazla iki" şeklinde değiştirildiği, böylece kanun koyucu tarafından tabip / uzman tabip ve dış tabiplerinin birden fazla yerde çalışmasının en fazla iki sağlık kurum ve kuruluşu ile sınırlandırıldığı görülmektedir.

Başka ilde çalışma yasağı ise sağlık hakkına erişimi engellemektedir

Dava konusu düzenleme ile tabip, uzman tabip ve diş tabiplerinin, kadrolu çalıştığı özel sağlık kuruluşu dışında bir özel sağlık kuruluşunda kadro dışı geçici çalışabilmesinin tabibin kadrolu çalıştığı özel sağlık kuruluşunun bulunduğu il ile sınırlandırıldığı, bir başka ifade ile, hekimin kadrolu çalıştığı özel sağlık kuruluşunun bulunduğu il haricindeki başka bir ilde bulunan sağlık kuruluşunda kadro dışı geçici çalışmasına olanak tanınmadığı görülmektedir.

Davalı idare tarafından, dava konusu düzenleme öncesinde uygulamada hekimlerin kadrolarının bulunduğu il dışındaki yerlerde çalışmaları ve kadrolu çalıştığı sağlık kuruluşunda fiilen bulunma sürelerinin kısalığı nedeniyle hastaların hekime erişiminde ciddi sıkıntılar yaşandığı, dava konusu düzenleme ile bu durumun önüne geçilmesinin amaçlandığı belirtilmiş, ancak uygulamada yaşanan aksaklıklara ilişkin somut bir bilgi belge de dosyaya sunulmamıştır.

Günümüz şehir yerleşimleri, ulaşım imkanları, bazı yerleşim yerlerinin bağlı bulundukları ilden ziyade komşu ile yakın olması, tıbbi teknolojideki gelişmeler dolayısıyla sağlık hizmetinin mekandan ve coğrafyadan bağımsız olarak sunulabilmesi (robotik cerrahi gibi) vb. hususlar düşünüldüğünde hekimlerin hizmet sundukları hastaların yalnızca bulunduğu il ile sınırlı olmadığı, hekimlerin çalıştığı il dışındaki illerde yaşayan hastalarının da bulunduğu, bu hastalar açısından acil tıbbi müdahale gerektiren durumların yaşanabileceği, dolayısıyla hekimin kadrolu çalıştığı il dışında yaşayan hastaların hekimin bulunduğu ile gelmelerinden ziyade hekimlerin söz konusu hastaların bulunduğu ilde hizmet vermesinin, hastanın hekime erişimini ve sağlık hizmetinin sunumunu kolaylaştıracağında, bunun da hizmetin gerekleri ve kamu yararına uygun olacağında şüphe bulunmamaktadır.

Bu durumda, hekimin birden fazla yerde çalışmasını kadrolu çalıştığı özel sağlık kuruluşunun bulunduğu il ile sınırlayan, bu il haricindeki başka bir ilde bulunan özel sağlık kuruluşunda kadro dışı geçici olarak çalışmasına olanak tanımayan düzenlemenin, sağlık hizmetinin etkin ve verimli şekilde sunulabilmesini engellediği ve hastaların hekime erişiminin kısıtlanması sonucunu doğurduğu, buna göre idareye tanınan takdir yetkisinin hukuka uygun kullanılmadığı sonucuna varılmıştır.

T.C.

D A N I Ş T A Y

ONUNCU DAİRE

Esas No : 2025/817

İSTEMİN_KONUSU: 30/01/2025 tarih ve 32798 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Özel Hastaneler Yönetmeliğinin 15. maddesinin 2. fıkrasının, 16. maddesinin 2. ve 3. fıkralarının, 21. maddesinin 5. fıkrasının, 33. maddesinin, 42. maddesinin, 43. maddesinin 1. fıkrasının (e), (l) ve (ö) bentlerinin iptaline ve yürütmesinin durdurulmasına karar verilmesi istenilmektedir.

DAVACININ İDDİALARI: Davacı tarafından, Yönetmeliğin 15. maddesinin 2.

fıkrası yönünden, söz konusu düzenlemeyle özel hastanelerde çalışan hekimlerin 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 4. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi kapsamında çalışmalarının zorunlu kılındığı, ancak Yönetmeliğin 3. maddesinde dayanak mevzuat hükümleri arasında 5510 sayılı Kanun'un yer almadığı gibi Sağlık Bakanlığının sosyal güvenlik ve sigorta konularında düzenleme yapma yetkisinin bulunmadığı, öte yandan, iptali istenen düzenlemenin 5510 sayılı Kanun'un ek 10. maddesine ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 66. maddesine aykırı olduğu, her iki Kanunda da açıkça hekimlere bir seçimlik hak tanındığı, 4/a veya 4/b statüsüyle özel hastanelerde çalışabileceklerinin düzenlendiği, ancak düzenlemeyle Kanun'un vermiş olduğu bir seçimlik hakkın ortadan kaldırıldığı; 16. maddesinin 2. fıkrası yönünden, mevzuat gereği hekimlerin özel hastanelerde çalışabilmesi için ilgili branşa ait kadroların hastanede mevcut olması şartının olduğu, kadrolu çalışma esas olup ilgili branşta boş kadrosu bulunmayan özel hastanelerin hekimi çalıştıramadığı, mülga Özel Hastaneler Yönetmeliği'nde Bakanlık tarafından planlama çerçevesinde özel hastanelere kadro dağıtımı yapılacağı düzenlemesine yer verildiği, ancak Bakanlığın söz konusu düzenlemenin yayım tarihi olan 2010 yılından bu yana hiçbir şekilde kadro dağıtımı yapmadığı, bu nedenle birçok hekimin kamu hastanelerine adeta zorla geçirildiği, özel hastanelerde hekimlerin çalışmasının "kadro yokluğu" nedeniyle engellendiği, Bakanlığın, mevzuat gereği yapması gerektiği halde kadro dağıtımı yapmadığı için özel hastaneler arasında kadroların devrinin çok yaygın hale geldiği, nitelikli bir kadronun bedelinin 200.000 USD gibi rakamlara dahi ulaştığı, dava konusu Yönetmelik yayımlanana kadar süregelen bu uygulama sonucunda kadroların bir mülkiyet haline geldiği, halihazırda kadrolara sahip olmak adına yüksek bedel ödeyen birçok özel hastane bulunduğu, ancak dava konusu kuralda, 2 yıl boyunca kullanılmayan kadroların iptal edileceğine dair düzenleme getirildiği, bu hususun mülkiyet hakkının ihlali niteliğinde olduğu, Bakanlıkça, kadroların 2 yıllık süre sonunda iptalinden sonra talep ve ihtiyaç halinde yeniden bu maddeye göre ihdas edebileceği savunması yapılabilecek olsa dahi bu savunmanın gerçekçi, tutarlı ve öngörülebilir bir durum oluşturmayacağı, Bakanlığın "planlama" dan kastının, özel hastanelerin var olan kadrolarının da hukuka aykırı biçimde ellerinden alınması olduğu, diğer taraftan, iptali istenen fıkranın 2. cümlesinde iki yıllık süre hesabında 6 aydan kısa sürelerin dikkate alınmayacağının belirtildiği, Anayasa gereği hiç kimsenin çalışmaya zorlanamayacağı, 6 aydan kısa süreli hekim çalıştırmanın bir kabahat gibi algılanıp müeyyide olarak kadronun iptal edilmesinin hiçbir hukuki yönünün bulunmadığı, kaldı ki yukarıda izah edildiği üzere işten ayrılmak isteyen bir hekimin zorla 6 aydan uzun süre çalıştırılmasının da mümkün olmadığı; 16. maddesinin 3. fıkrası yönünden, 1219 sayılı Tababet ve Şuabatı San'atların Tarzı İcrasına Dair Kanun'un 12. maddesinin hekimlerin birden fazla sağlık kuruluşunda çalışmasına izin verdiği, ancak iptali istenen düzenlemeyle hekimlerin çalıştıkları sağlık kuruluşu dışında sadece bir özel sağlık kuruluşunda daha çalışmasına izin verildiği, Kanun'da yer almayan kısıtlamanın Yönetmelik hükmü ile getirilmesinin hukuka aykırı olduğu, hekimlerin birden fazla sağlık kuruluşunda çalışmalarının bir ihtiyaçtan doğduğu ve kamu sağlığını yakından ilgilendirdiği, ayrıca mülga Yönetmelikte hekimin çalıştığı özel sağlık kuruluşu dışında başka bir ildeki sağlık kuruluşu dışında da çalışabileceği şeklinde düzenlendiği, bir hekimin bir başka ilde de faaliyet göstermesinin kamu sağlığı açısından faydalı olacağı, yine 1219 sayılı Kanun'un 12. maddesine de uygun olacağı; 21. maddesinin 5. fıkrası yönünden, Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) mevzuatında yer alan ve hastalardan ilave fark ücreti alınmayacak işlemlerden birisinin de acil hizmeti olduğu, Bakanlığın kendi mevzuat hükümleri ve yasalar izin verdiği sürece acil servis hizmetlerinden ücret alınmayacağını kendi mevzuatında düzenleyebileceği, SGK mevzuatına müdahale ederek, kendisine ait olmayan bir mevzuatı kullanarak özel hastanelere müeyyide uygulayamayacağı, Bakanlığın görevinin SGK mevzuatına uygunluğu denetlemek ve müeyyide uygulamak olmadığı, düzenlemenin yetki gaspı içerdiği, ayrıca dava konusu düzenlemedeki "acil sağlık hizmetlerini düzenleyen ilgili diğer mevzuat" hükümleri ibaresinden kastedilenin açık olmadığı; 33. maddesi yönünden, yatan hastalar için gündelik yatak ücreti tarifesinin bulunduğu, bu ücretin içerisinde yatak, yemek, bakım, hemşirelik hizmetlerinin olduğu, ancak ameliyatların ve tahlillerin bu ücrete dahil olmadığı, ayrıca ücretlendirileceğinin Kanun'da açıkça yer aldığı, ancak mevzuatta şüpheye yer vermeyecek biçimde açık ifadeler yer almadığından idarece bir çok özel hastaneye güncel biçimde haksız ve ağır cezalar uygulandığı, Bakanlığın SGK mevzuatını denetleme yetkisinin olmadığı, maddede yer alan boşluk, belirsizlik ve yanlış yorumlanmaya müsaitlik sebebiyle söz konusu maddenin iptali gerektiği; 42. maddesinin 1. fıkrası yönünden, Bakanlıkça belirlenmiş tıbbi endikasyon ve uygulamalara uygunluktan bahsedildiği ancak Bakanlık tarafından bu hususta yayımlanmış hiçbir kılavuz ve tebliğin bulunmadığı, mevcut durumda hekimlerin neye göre endikasyon, teşhis ve tedavi yürüteceklerinin tamamen belirsiz olduğu, özel hastaneler ve hekimlerin bu fıkra ile kendilerine bildirilmeyen kurallar baz alınarak idari müeyyidelere maruz kalacakları, öte yandan, fıkranın ilk cümlesinde "gerektiğinde" denetim yapılacağı ibaresine yer verildiği, bu

ibareyle Bakanlığın keyfi uygulamalarının önünün açılmış olacağı, zira denetimlerinin rutin yahut bir olay/vaka üzerine gerçekleştirildiği, gerektiğinde ibaresinin hukuk güvenliği bakımından sakıncalı olduğu, tıp biliminde fahiş bir hata mevcut olmadığı sürece tek doğru yaklaşımın olmadığı, hal böyleyken yapılan endikasyon denetimlerinin de sakıncalı hale geleceği, zira ihmal ve kusur bulunmadığı halde doktrinsel olarak farklı yaklaşımlar getiren hekimlerin bu fıkra uyarınca sorumlu tutulabilecekleri; 42. maddesinin 2. fıkrası yönünden, tıbbi endikasyon denetimi olgusunun hekimin özgür biçimde mesleğini ifa etmesine engel olacak nitelikte olduğu; 42. maddesinin 3. fıkrası yönünden, fıkrada yer verilen "tercihen" ibaresinin çok muğlak olduğu ve belirlilik ilkesine aykırı bir ifade olduğu, komisyon teşkilinin ne şekilde olacağının açıkça ortaya konulması gerektiği, düzenlemenin Anayasa'ya aykırı olduğu, öte yandan, tıbbi endikasyon denetimi olgusunun hekimin özgür biçimde mesleğini ifa etmesine engel olacak nitelikte olduğu; 42. maddesinin 4. fıkrası yönünden, "İlgili mevzuatında bu amaçla yetkilendirilmiş komisyon bulunması halinde" ibaresinin muğlak ve belirsiz olduğu, ilgili mevzuattan neyin kastedildiğinin anlaşılamadığı, yine, "Gerekli hallerde birden fazla komisyon oluşturulabilir." cümlesinin de muğlak ve belirsiz olduğu, gerekli hallerin neler olacağı hususunda Bakanlığın keyfi olarak karar vereceği bir düzenlemenin Anayasa'nın temel ilkelerine aykırılık teşkil edeceği; 42. maddesinin 5. fıkrası yönünden, tıbbi endikasyon denetimi olgusunun hekimin özgür biçimde mesleğini ifa etmesine engel olacak nitelikte olduğu; 42. maddesinin 6. fıkrası yönünden, hastaların tedavisinin olumsuz etkilendiği ifadesinin yoruma açık ve çok geniş bir ifade olduğu, Bakanlıkça bu yönde kanaat oluşması halinde hastanenin iligli bölümünde veya tamamında faaliyetin durdurulacağı, bu müeyyide Bakanlık tarafından verilecekse faaliyet durdurma görevinin Valiliklere verilmesinin hukuk mantığı ve kamu yararıyla bağdaşmadığı, düzenlemenin bu haliyle uygulamada karışıklıklara sebebiyet vereceği, nitekim böyle bir faaliyet durdurma kararına karşı kanun yollarına başvuracak özel hastanelerin davayı Bakanlığa mı yoksa Valiliğe mi yönelteceği, yetkili mahkemenin hangisi olacağı gibi bir çok soruna ve karışıklığa sebeb olacağı, kaldı ki kararı veren Bakanlık ise Valilik olurunun aranamayacağı; 42. maddesinin 7. fıkrası yönünden, "komisyonca uygun görülen sürede kontrol denetimi yapılır." ifadesinin de keyfi uygulamaların önünü açtığı, komisyon tarafından uygun görülen sürenin ne olacağı, bu kararı neye göre vereceğinin belirsiz olduğu; 43. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi yönünden, kuralın, "fazla yatak ücreti alamazlar" şeklinde düzenlenmesi gerekirken, fazla ücret alamazlar şeklinde düzenlendiği, bendin bu halinin lafzından özel hastanelerin yatan hastadan yatak ücreti dışında hiçbir ameliyat ücreti, muayene, tahlil ve tetkik ücreti alamayacağının anlaşıldığı; 43. maddesinin 1. fıkrasının (l) bendi yönünden, 5510 sayılı Kanun'un hekimlere verdiği 4/a veya 4/b statüsündeki çalışmalarıyla ilgili seçimlik haklarının yönetmelik yoluyla engellenemeyeceği, özel hastanelerin hekimlerle, hizmet alım sözleşmesi akdetmelerinin engellenmesinin normlar hiyerarşi göz önünde bulundurulduğunda mümkün olmadığı; 43. maddesinin 1. fıkrasının (ö) bendi yönünden, Bakanlığın SGK mevzuatını denetleme yetkisinin olmadığı, ancak iptali istenen bentte yer alan "ilgili mevzuatı gereği ilave ücret alınmayacak sağlık hizmetleri" ibaresi ile SGK mevzuatında yer alan ilave ücret alınamayacak sağlık hizmetlerinin kastedildiğinin açık olduğu, SGK mevzuatına göre kardiyovasküler cerrahi, yoğun bakım, yeni doğan yoğun bakım, erişkin yoğun bakım gibi bölümlerde ilave ücret alınmasının yasaklandığı, ancak bu yasağın SGK ile sözleşmesi olan hastaneler için geçerli olduğu, Bakanlığın bu sözleşmeye taraf da olmadığı, her koşul ve şartta kamu yararının üstün tutulamayacağı, kamu yararının üstün tutulmasının temel şartının ölçülülük ilkesi olduğu ileri sürülmektedir.

DAVALININ_SAVUNMASI: Davalı tarafından, Yönetmeliğin 15. maddesinin 2. fıkrası yönünden, kısıtlı insan gücünün kamu ve özel sektörün kendi içinde dengeli dağılımının sağlanmasının sağlığa ulaşımı kolaylaştıran faktörlerden olduğu, özel hastaneler bakımından planlama çalışmalarının, bu sağlık kuruluşlarının ruhsatlarına kayıtlı olan kadrolar üzerinden yapıldığı, davaya konu hüküm ile de özel hastane ile hekim arasında işçi-işveren ilişkisinin kurulması ile hekimin sorumluluğu söz konusu olan durumlarda özel hastanenin de sorumluluğunun sağlandığı ve hekimlerin ekonomik ve mesleki açıdan korunması ve herkesin bir insan hakkı olarak nitelikli sağlık hizmetine güven içinde erişebilmesinin hedeflendiği, dava konusu hüküm ile 1219 sayılı Kanun'un 12. maddesinin 3. fıkrasına paralel olacak şekilde düzenleme yapıldığı, bu sebeple üst hukuk normuna, kamu yararı ve hizmet gereklerine uygun olan hükmün iptali isteminin reddine karar verilmesi gerektiği; 16. maddesinin 2. fıkrası yönünden, özel hastaneler bakımından planlama çalışmalarının, sağlık kuruluşlarının ruhsatlarına kayıtlı olan kadrolar üzerinden yapıldığı, davaya konu hüküm ile de özel hastanenin kadro kapasitesinde bulunan ve fakat uzun süreli aktif olarak hizmet verilmeyen/verilemeyen kadroların ihtiyaç bulunan sağlık kuruluşları için planlanabilmesini sağlamanın amaçlandığı, kadro planlamalarının sağlık hizmetinin yurt sathında etkin ve verimli bir şekilde sunulmasının temin edilmesi amacıyla yapıldığı, düzenleme öncesinde verilen kadroların boş bırakılmakta ve hatta farklı usul ve yöntemlerle bu kadroların ticari çıkar sağlamak amacıyla kullanılmakta olduğu, bu durumun planlamanın amacına ulaşmasına mani olduğu, düzenleme ile özel hastanelere tahsis edildikten sonra boş bırakılan, başka bir ifade ile hekim çalıştırılmayan bu kadroların ticarete konu edilmesinin önlenmesi ve planlamanın amacına ulaşmasının temini ve ihtiyaç olan yerlerde ve ihtiyaç olan branşlarda "herkesin" bir insan hakkı olarak nitelikli sağlık hizmetine güven içinde erişebilmesinin hedeflendiği, planlama hükümleri ve hizmet gereklerine uygun olan ve atıl kapasiteyi önlemeye yönelik hükmün iptali isteminin reddine karar verilmesi gerektiği; 16. maddesinin 3. fıkrası yönünden, 1219 sayılı Kanun'un 12. maddesinin uygulanmasına ilişkin esasların Bakanlıkça belirleneceği ifade edilmek suretiyle, tabiplerin "her bir bent kapsamına giren" kuruluşlarda "ne şekilde çalışacağı" konusunda Bakanlığa açık düzenleme yetkisi ve görevi verildiği, Kanun'un verdiği "en fazla iki sağlık kurum ve kuruluşunda çalışma" hakkının, tamamen istedikleri yerlerde ve istedikleri çalışma usulünü tercih ederek kullanabileceklerini istisnasız kabul etmenin hukuk Devleti ilkesine, idarenin yürüttüğü hizmetler bakımından kaynağını Anayasa ve kanunlardan alan düzenleme yapma yetkisine, kamu hizmetinin mahiyet ve niteliğine, eşitlik ilkesine, belirlilik ilkesine, Anayasa'nın 56. maddesine, sağlık hizmetleri ile ilgili temel ilkeler ve esaslar getiren 3359 sayılı Kanun'a, uygun düşmeyeceği, yine Kanun'un 12. maddesinin 2. ve 3. fıkralarında, tabiplerin "çalışma şekli"ne dair bir düzenleme getirilmediği, dolayısıyla, çalışma şekillerinin tam zamanlı (kadrolu çalışma şekli tam zamanlıyı da kapsamaktadır) veya kısmi zamanlı (kadro dışı geçici çalışma şekli de esasen kısmi zamanlıdır) mı olacağının ve kaç yerde çalışılabileceğinin Yönetmelik ile belirlenmesinin, sağlık hizmetlerinin kaliteli, ulaşılabilir ve süreklilik arz eden niteliği gereği Kanun'a aykırılığından bahsedilemeyeceği, öte yandan tabiplerin, özel sağlık kuruluşlarında dilediği şekilde ve kadro dışı geçici olarak çalışmasının önüne geçilmesinin, ülke genelinde sağlık insan kaynağının hizmette etkinlik, verimlilik ve süreklilik sağlayacak şekilde planlanması açısından bir gereklilik arz ettiği, aksi bir durumun Danıştay Onuncu Dairesi'nin 09/11/2010 tarihli ve E.2008/8137, K.2010/8938 sayılı kararıyla hukuka uygun bulunan "planlama"yı etkisiz kılacağı, dava konusu düzenlemeyle, 1219 sayılı Kanun'un 12. maddesinin maksadına uygun olarak hangi tabibin nerede, hangi zaman diliminde çalıştığı, hangi işlemi yaptığı, kayıt altına alınıp alınmadığı, başka tabibin adına işlem yapılıp yapılmadığı, dolayısıyla da kimin sorumluluğu altında işlem yapıldığının denetlenebilir olmasının amaçlandığı, 1500'ün üzerinde hekimin kadrolu çalıştığı ilden başka bir ilde kadro dışı çalıştığı, bunun da planlamayı işlevsizleştirdiği ve kadrolu bulunulan ildeki vatandaşların sağlık hizmetine erişimlerini engellediği değerlendirilerek mesleğin aynı il içerisinde kadrolu ve kadro dışı çalışma şeklinde sağlık kuruşunda icra edilebileceğine ilişkin hüküm getirildiği; 21. maddesinin 5. fıkrası yönünden, acil sağlık hizmetlerinin yurt sathında eşit, ulaşılabilir, kaliteli, süratli ve verimli olarak yürütülmesini sağlamak maksadıyla, sağlık hizmeti sunan ve sağlık hizmeti ile ilgili olan bütün kurum ve kuruluşların uymakla mükellef oldukları esaslar ile bu kuruluşlar arasında koordinasyon temin edilmesine ve Bakanlık tarafından yürütülecek olan acil sağlık hizmetlerinin sevk ve idaresine dair usul ve esasları belirlemek amacıyla Acil Sağlık Hizmetleri Yönetmeliğinin hazırlandığı, söz konusu Yönetmeliğin 15. maddesinde yataklı tedavi kuruluşları bünyesinde yer alan acil servislere ilişkin düzenlemelere yer verildiği, ayrıca, yataklı sağlık tesislerinde acil servislerin, çağın gerekleri ile günümüz ihtiyaç ve beklentilerine uygun olarak geliştirilmesi, personel ve hizmet kıstasları ile fiziki şartların, tıbbi teknoloji ve donanımın asgari standartlarının belirlenmesi, hastane öncesi acil sağlık hizmetleriyle etkin olarak koordinasyonun sağlanması, yataklı sağlık tesisinin statüsüne, hizmet verilen bölgenin ihtiyaç ve şartlarına göre seviyelendirilmesi, triyaj işlemleri, tedavi süreçleri ile konsültasyon, yatış, sevk ve nöbet hizmetlerine ilişkin usul ve esasları belirlemek amacıyla Yataklı Sağlık Tesislerinde Acil Servis Hizmetlerinin Uygulama Usul ve Esasları Hakkında Tebliğ'in yayımlandığı, söz konusu Tebliğin 2. maddesinde, ağız ve diş sağlığı hastaneleri ve merkezleri hariç olmak üzere kamu, özel ve üniversitelere ait tüm yataklı sağlık tesisleri ile buralarda görev yapan personeli kapsayacağının, yine özel sağlık tesisleri ile vakıf üniversitelerine ait hastanelerin, mülga Özel Hastaneler Yönetmeliğinin acil ünite ve servislere ilişkin hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Tebliğ hükümlerine tabi olduğunun kurala bağlandığı, dava konusu hüküm ile özel hastanelerin acil sağlık hizmeti sunumunu belirleyen ilgili mevzuat hükümlerine uymak zorunda olduklarının açık ve net olarak düzenlendiği, bu yönüyle dava konusu hükmün üst hukuk normlarına ve ikincil mevzuata uygun olduğu; 33. maddesi yönünden, 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun Kanun'un 3. maddesinin 1. fıkrasının ( c ) bendi, 2219 sayılı Hususi Hastaneler Kanunu'nun 28. maddeleri ve 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 355. maddesinin 1. fıkrasının (ç) bendi hükümleri uyarınca özel hastanelerde yatan hastalardan yatak sınıflarına göre gündelik yatak ücreti alınmasına ilişkin usul ve esasları belirleme görev ve yetkisinin Bakanlığa tevdii edildiği, dava konusu Yönetmelik hükmünün de bahsi geçen mevzuat hükümlerine uygun düzenleme içerdiği, hükümde üst hukuk normlarına, kamu yararı ve hizmet gereklerine aykırılık bulunmadığı; 42. maddesi yönünden, sağlık personelinin hastanın durumun gerektirdiği modern tıbbi bilgi ve teknolojilerin gereklerine uygun olarak teşhisinin konulması, tedavisinin yapılması, bakımının sunulmasının sağlanması ve sağlık hizmetleri ile ilgili mevzuata, etik kurallara ve Hasta Hakları Yönetmeliği hükümlerine uygun şekilde davranmak zorunda olduğunun ilgili mevzuatta kurala bağlandığı, ayrıca başta Anayasa olmak üzere 3359 sayılı Kanun, 2219 sayılı Kanun, 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ve ilgili diğer Kanunlar ile ikincil düzenleme olan Hasta Hakları Yönetmeliği ve sair mevzuat hükümleri de gözetilerek özel hastanelerde sunulan sağlık hizmetinin Bakanlıkça belirlenmiş tıbbi endikasyonlara veya uygulamalara uygunluğunun tespiti amacıyla gerektiğinde denetim yapılması yolunda davaya konu düzenlemenin yapıldığı, belirtilen amaca ise, denetimin ilgili uzman hekimlerden oluşan komisyon marifetiyle ancak endikasyon denetimi yapılması suretiyle ulaşılacağı açık olduğundan, düzenlemenin üst hukuk normlarına, kamu yararına ve hizmet gereklerine uygun olduğunun görüleceği; 43. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi yönünden, 3359 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi, 2219 sayılı Hususi Hastaneler Kanunu'nun 28. maddesi ve 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 355. maddesinin 1. fıkrasının (ç) bendi hükümleri uyarınca özel hastanelerde yatan hastalardan yatak sınıflarına göre gündelik yatak ücreti alınmasına ilişkin usul ve esasları belirleme görev ve yetkisinin Bakanlığa tevdii edildiği, 2219 sayılı Kanun'un 28. maddesi uyarınca özel hastaneler tarafından, yatak sınıfına bağlı olarak Bakanlıkça uygun görülen gündelik ücretten fazla miktarda ücret alınamayacağının kurala bağlandığı, dava konusu hüküm ile ilgili mevzuat hükümlerine uygun düzenleme yapıldığı, üst hukuk normlarına, kamu yararı ve hizmet gereklerine aykırılık bulunmadığı; 43. maddesinin 1. fıkrasının (l) bendi yönünden, özel sağlık kuruluşlarında verilecek hizmetin standartlarının belirlenmesi konusunda Bakanlığın yetkili olduğu, davaya konu hüküm ile özellikle hastane faaliyet izin belgesinde yer alan uzmanlık dallarındaki klinik hizmetlerin hastane sahipliğince yürütülmesinin hizmetin etkin ve verimli yürütülmesi, aksamaların yaşanmaması, denetimi ve takibi için gerekli bir şart olduğunun değerlendirildiği ve bu hizmetin 3. kişiler eliyle gördürülmesinin yasak olduğunun açıkça kurala bağlandığı, Yönetmeliğin dava konusu 15. maddesinin 2. fıkrasında sağlık personelinin özel hastane kadrosunda sözleşme ile personel çalışma belgesi düzenlenerek çalışabileceğinin kurala bağlandığı, dolayısıyla sağlık kuruluşunda çalışma belgesi düzenlene personelin çalışmasının esas olduğu, Yönetmeliğin hizmet alımına izin verdiği hizmetlerin bu kişiler eliyle sunulmasının istisnai bir durum olduğu, düzenlemede üst hukuk normlarına, kamu yararı ve hizmet gereklerine aykırılık bulunmadığı, aksi durumun kabulünün Bakanlıktan çalışma izni alınmadan, sadece mesleğin kimler tarafından icra edilebileceğini, başka bir ifadeyle kişi bakımından yetkiyi düzenleyen kurallarla kifayet edilerek resen meslek icrasına başlanmasının kamu sağlığının tehdit edebileceğinin açık olduğu; 43. maddesinin 1. fıkrasının (ö) bendi yönünden, ilave ücret alınmayacak hallerde, sağlık kurum ve kuruluşlarına müracaat eden hastalara en iyi şartlarda, hizmet bütünlüğü içerisinde, süratli, adil, eşit, ulaşılabilir, etkin ve kaliteli sağlık hizmeti sunulması esnasında, sağlık hizmetinin sunumunda aksaklık, eksiklik olması veya kurallara uyulmaması halinde telafisi mümkün olmayan sonuçları önlemek maksadıyla düzenleme yapıldığı, Bakanlığın temel amacının hasta ve çalışan güvenliğini tesis ederek sağlık kurumlarında kaliteli hizmet sunumunu sağlamak olduğu belirtilerek, davanın ve yürütmenin durdurulması isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİM DÜŞÜNCESİ: Dava konusu 30/01/2025 tarih ve 32798 sayılı Resmi

Gazete'de yayımlanan Özel Hastaneler Yönetmeliğinin 16. maddesinin 3. fıkrasında yer alan "aynı ilde" ibaresi yönünden yürütmenin durdurulması isteminin kabulü; 15. maddesinin 2. fıkrası, 16. maddesinin 2., 3. fıkrasında yer alan "aynı ilde" ibaresi haricindeki kısımları, 21. maddesinin 5. fıkrası, 42. maddesi, 43. maddesinin 1. fıkrasının (e), (l) ve (ö) bentleri yönünden yürütmenin durdurulması isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, davalı idarenin ara kararı cevabı alındıktan veya ara kararına cevap verme süresi geçtikten sonra incelenmesine karar verilen yürütmenin durdurulması istemi, ara kararı cevabının geldiği görülmekle yeniden incelendi, gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE :

MADDİ OLAY:

Dava; 30/01/2025 tarih ve 32798 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Özel Hastaneler Yönetmeliğinin 15. maddesinin 2. fıkrasının, 16. maddesinin 2. ve 3. fıkralarının, 21. maddesinin 5. fıkrasının, 33. maddesinin, 42. maddesinin, 43. maddesinin 1. fıkrasının (e), (l) ve (ö) bentlerinin iptaline ve yürütmesinin durdurulmasına karar verilmesi istemiyle açılmıştır.

İLGİLİ MEVZUAT:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

1)30/01/2025 tarih ve 32798 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Özel Hastaneler Yönetmeliğinin 16. maddesinin 3. fıkrası yönünden yürütmenin durdurulması isteminin incelenmesi:

Yönetmeliğin 16. maddesinin 3. fıkrasında, planlama kapsamındaki özel sağlık kuruluşunda çalışan tabip/uzman tabipler ve diş tabiplerinin, Bakanlığın istihdam planlamaları gereğince, 1219 sayılı Kanun'un 12. maddesine uygun olmak kaydıyla aynı ilde kadrolu çalıştığı özel sağlık kuruluşu dışında planlama kapsamındaki bir özel sağlık kuruluşunda daha kadro dışı geçici çalışabileceği kuralına yer verilmiştir.

Davacı tarafından, hekimlerin birden fazla yerde çalışabilmesi hakkına yönelik hem çalışılabilecek sağlık kuruluşu sayısı hem de birden fazla çalışmanın aynı il sınırları içerisinde olması şeklindeki sınırlamaların hukuka aykırı olduğu ileri sürülmüştür.

1219 sayılı Tababet ve Şuabatı San'atlarının Tarzı İcrasına Dair Kanun'un -dava konusu düzenlemenin yayımlandığı tarihteki haliyle- 12. maddesinde, "Sanatını icra etmek üzere bir mahalde kayıtlı olan herhangi bir tabibin bizzat dükkan ve mağaza açmak suretiyle her türlü ticaret yapması memnudur.

(Değişik ikinci fıkra: 21/1/2010-5947/7 md.; Değişik: 2/1/2014-6514/21 md.) Tabipler, diş tabipleri ve tıpta uzmanlık mevzuatına göre uzman olanlar; 14/7/1965 tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 28 inci maddesi, 27/7/1967 tarihli ve 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanununun ek 27 nci maddesi, 4/11/1981 tarihli ve 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 36 ncı maddesi ile 17/11/1983 tarihli ve 2955 sayılı Gülhane Askeri Tıp Akademisi Kanununun 32 nci maddesi saklı kalmak kaydıyla, aşağıdaki sağlık kurum ve kuruluşlarında mesleklerini icra edebilir.

a)Kamu kurum ve kuruluşları.

b)Sosyal Güvenlik Kurumu ve kamu kurumları ile sözleşmeli çalışan özel sağlık kurum ve kuruluşları, Sosyal Güvenlik Kurumu ve kamu kurumları ile sözleşmeli çalışan vakıf üniversiteleri.

c)Sosyal Güvenlik Kurumu ve kamu kurumları ile sözleşmesi bulunmayan özel sağlık kurum ve kuruluşları, Sosyal Güvenlik Kurumu ve kamu kurumları ile sözleşmesi bulunmayan vakıf üniversiteleri, serbest meslek icrası.

Tabipler, diş tabipleri ve tıpta uzmanlık mevzuatına göre uzman olanlar, Sağlık Bakanlığınca yapılan istihdam planlamaları çerçevesinde ve ikinci fıkranın her bir bendi kapsamında olmak kaydıyla birden fazla sağlık kurum ve kuruluşunda çalışabilir. Bu maddenin uygulanması bakımından Sosyal Güvenlik Kurumunca branş bazında sözleşme yapılan özel sağlık kurum ve kuruluşları ile vakıf üniversiteleri yalnızca sözleşme yaptıkları branşlarda (b) bendi kapsamında kabul edilir. Mesleğini serbest olarak icra edenler, hizmet bedeli hasta tarafından karşılanmak ve Sosyal Güvenlik Kurumundan talep edilmemek kaydıyla, (b) bendi kapsamında sayılan sağlık kuruluşlarında da hastalarının teşhis ve tedavisini yapabilir " hükmü yer almaktadır.

a)16. maddesinin 3. fıkrasının "aynı ilde" ibaresi dışında kalan kısımlarının incelenmesi:

Yukarıda yer verilen 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun 3. maddesi, 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 355. maddesi ve bu düzenlemelere dayanılarak çıkarılan Özel Hastaneler Yönetmeliği hükümleri gereği Sağlık Bakanlığının, mevcut sağlık insan gücünü, kamu ve özel kurum ve kuruluşlar düzeyinde planlamaya, istihdamın bu plan çerçevesinde yürütülmesini sağlamaya ve bunu denetlemeye yetkili olduğu açıktır.

Ayrıca, Sağlık Bakanlığının genel olarak sağlık insan gücünü planlama yetkisine ilişkin anılan mevzuat hükümlerinin yanı sıra, hekimlerin birden fazla yerde çalışabilmesine ilişkin olarak da 1219 sayılı Kanun'un 12. maddesinin 3. fıkrasında bu istihdam planlamalarının esas alınacağı belirtilmiştir.

Dava konusu düzenleme ile tabip / uzman tabip ve dış tabibin kadrolu çalıştığı özel sağlık kuruluşu dışında planlama kapsamındaki bir özel sağlık kuruluşunda daha kadro dışı geçici çalışabilmesine, dolayısıyla iki özel sağlık kuruluşunda çalışmasına (Bakanlığın istihdam planlamaları gereğince ve 1219 sayılı Kanun'un 12. maddesine uygun olmak kaydıyla) imkan sağlandığı, dava konusu değişiklik ile planlama kapsamındaki kısıtlı tabip insan gücünün kaliteli ve verimli kullanılabilmesinin, hastaların sağlık hizmetine yeterli ve nitelikli düzeyde erişebilmesinin amaçlandığı ve değişikliğin 1219 sayılı Kanun'da yer alan hekimlerin birden fazla yerde çalışabilmesinde Bakanlığın istihdam planlamalarının esas alınacağı yönündeki kurala uygun olduğu anlaşılmakla anılan düzenlemede kamu yararı ve hizmet gerekleri ile hukuka aykırılık görülmemiştir.

Ayrıca, dava konusu düzenlemenin yürürlüğe girdiği tarihten sonra, 21/07/2025 tarih ve 7557 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile 1219 sayılı Kanun'un 12. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesinde yapılan değişiklik ile anılan cümlede yer alan "birden fazla" ibaresinin "en fazla iki" şeklinde değiştirildiği, böylece kanun koyucu tarafından tabip / uzman tabip ve dış tabiplerinin birden fazla yerde çalışmasının en fazla iki sağlık kurum ve kuruluşu ile sınırlandırıldığı görülmektedir.

Açıklanan nedenlerle, Yönetmeliğin 16. maddesinin 3. fıkrasının "aynı ilde" ibaresi dışında kalan kısımları yönünden, yürütmenin durdurulması isteminin reddi gerektiği sonucuna varılmıştır.

b)16. maddesinin 3. fıkrasında yer alan "aynı ilde" ibaresinin incelenmesi:

Yukarıda da bahsedildiği üzere, Sağlık Bakanlığının, mevcut sağlık insan gücünü, kamu ve özel kurum ve kuruluşlar düzeyinde planlamaya, istihdamın bu plan çerçevesinde yürütülmesini sağlamaya yetkili olduğu açık olmakla beraber, Bakanlığın planlama yapma yetkisi sınırsız da değildir. Bu yetki, hukukun genel ilkeleri ile anayasal ve yasal hükümlerle sınırlandırılmış durumdadır.

Dava konusu düzenleme ile tabip, uzman tabip ve diş tabiplerinin, kadrolu çalıştığı özel sağlık kuruluşu dışında bir özel sağlık kuruluşunda kadro dışı geçici çalışabilmesinin tabibin kadrolu çalıştığı özel sağlık kuruluşunun bulunduğu il ile sınırlandırıldığı, bir başka ifade ile, hekimin kadrolu çalıştığı özel sağlık kuruluşunun bulunduğu il haricindeki başka bir ilde bulunan sağlık kuruluşunda kadro dışı geçici çalışmasına olanak tanınmadığı görülmektedir.

Davalı idare tarafından, dava konusu düzenleme öncesinde uygulamada hekimlerin kadrolarının bulunduğu il dışındaki yerlerde çalışmaları ve kadrolu çalıştığı sağlık kuruluşunda fiilen bulunma sürelerinin kısalığı nedeniyle hastaların hekime erişiminde ciddi sıkıntılar yaşandığı, dava konusu düzenleme ile bu durumun önüne geçilmesinin amaçlandığı belirtilmiş, ancak uygulamada yaşanan aksaklıklara ilişkin somut bir bilgi belge de dosyaya sunulmamıştır.

Günümüz şehir yerleşimleri, ulaşım imkanları, bazı yerleşim yerlerinin bağlı bulundukları ilden ziyade komşu ile yakın olması, tıbbi teknolojideki gelişmeler dolayısıyla sağlık hizmetinin mekandan ve coğrafyadan bağımsız olarak sunulabilmesi (robotik cerrahi gibi) vb. hususlar düşünüldüğünde hekimlerin hizmet sundukları hastaların yalnızca bulunduğu il ile sınırlı olmadığı, hekimlerin çalıştığı il dışındaki illerde yaşayan hastalarının da bulunduğu, bu hastalar açısından acil tıbbi müdahale gerektiren durumların yaşanabileceği, dolayısıyla hekimin kadrolu çalıştığı il dışında yaşayan hastaların hekimin bulunduğu ile gelmelerinden ziyade hekimlerin söz konusu hastaların bulunduğu ilde hizmet vermesinin, hastanın hekime erişimini ve sağlık hizmetinin sunumunu kolaylaştıracağında, bunun da hizmetin gerekleri ve kamu yararına uygun olacağında şüphe bulunmamaktadır.

Bu durumda, hekimin birden fazla yerde çalışmasını kadrolu çalıştığı özel sağlık kuruluşunun bulunduğu il ile sınırlayan, bu il haricindeki başka bir ilde bulunan özel sağlık kuruluşunda kadro dışı geçici olarak çalışmasına olanak tanımayan düzenlemenin, sağlık hizmetinin etkin ve verimli şekilde sunulabilmesini engellediği ve hastaların hekime erişiminin kısıtlanması sonucunu doğurduğu, buna göre idareye tanınan takdir yetkisinin hukuka uygun kullanılmadığı sonucuna varılmıştır.

Düzenlemenin bu haliyle uygulanması halinde telafisi güç veya imkansız zarara yol açacağı da açıktır.

Bu nedenle, Yönetmeliğin dava konusu 16. maddesinin 3. fıkrasında yer alan "aynı ilde" ibaresinin yürütmesinin durdurulması gerekmektedir.

2)30/01/2025 tarih ve 32798 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Özel Hastaneler Yönetmeliğinin 15. maddesinin 2. fıkrası, 16. maddesinin 2. fıkrası, 21. maddesinin 5. fıkrası, 33. maddesi, 42. maddesi, 43. maddesinin 1. fıkrasının (e), (l) ve (ö) bentleri yönünden yürütmenin durdurulması isteminin incelenmesi:

Anılan düzenlemeler yönünden, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 27. maddesinde yürütmenin durdurulmasına karar verilebilmesi için öngörülen koşulların bu aşamada gerçekleşmediği sonuç ve kanaatine varılmıştır.

KARAR SONUCU :

Açıklanan nedenlerle;

1. Davacının yürütmenin durdurulması isteminin KISMEN KABULÜ ile, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 27. maddesinin 2. fıkrasında öngörülen koşulların birlikte gerçekleştiği anlaşıldığından, 30/01/2025 tarih ve 32798 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Özel Hastaneler Yönetmeliğinin 16. maddesinin 3. fıkrasında yer alan "aynı ilde" ibaresinin oy çokluğuyla YÜRÜTMESİNİN DURDURULMASINA,

2. Davacının yürütmenin durdurulması isteminin KISMEN REDDİ ile, 30/01/2025 tarih ve 32798 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Özel Hastaneler Yönetmeliğinin 15. maddesinin 2. fıkrası, 16. maddesinin 2. fıkrası ve 3. fıkrasının "aynı ilde" ibaresi dışında kalan kısımları, 21. maddesinin 5. fıkrası, 33. maddesi, 42. maddesi, 43. maddesinin 1. fıkrasının (l) ve (ö) bentleri yönünden oy birliğiyle, Yönetmeliğin 43. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi yönünden oy çokluğuyla YÜRÜTMENİN DURDURULMASI İSTEMİNİN REDDİNE,

3. Bu kararın tebliğini izleyen günden itibaren 7 (yedi) gün içinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna itiraz yolu açık olmak üzere, 31/12/2025 tarihinde karar verildi.

Ücretsiz tarama programları sürüyor

Kanserle mücadelede erken tanının önemine dikkat çeken Memişoğlu, Türkiye’de meme, rahim ağzı ve bağırsak kanserlerine yönelik ücretsiz tarama programlarının sürdüğünü belirtti. Bu taramaların aile hekimlikleri, sağlıklı hayat merkezleri ve toplum sağlığı merkezleri aracılığıyla yürütüldüğünü aktaran Memişoğlu, vatandaşların mesaj yoluyla da tarama programlarına davet edildiğini söyledi.

7,7 milyon kişiye tarama yapıldı

Bakan Memişoğlu’nun verdiği bilgilere göre son bir yılda 7 milyon 700 bin vatandaş ücretsiz kanser taramasından geçirildi. Yapılan incelemelerde 276 bin kişi şüpheli bulunurken, 28 bin kişide erken kanser şüphesi tespit edildi. Böylece binlerce vatandaşın erken tanıyla tedavi sürecine ulaşması sağlandı.

“Kanserden değil, geç kalmaktan korkun”

Kanserde erken teşhisin hayati öneme sahip olduğunu vurgulayan Memişoğlu, taramalar sayesinde 28 bin vatandaşın erken dönemde tedaviye eriştiğini belirtti. Özellikle 40 yaş üstü vatandaşlara ücretsiz tarama imkanı sunulduğunu ifade eden Bakan, erken teşhisin tedavi başarısını artırdığını söyledi.

Yapay zeka destekli sistemler de kullanılıyor

Türkiye’nin sağlık altyapısının kanser teşhis ve tedavisinde güçlü bir seviyeye ulaştığını kaydeden Memişoğlu, yapay zeka destekli tanı sistemlerinin de devreye alındığını dile getirdi. Türkiye’nin bu alanda örnek gösterilebilecek bir noktada olduğunu söyleyen Memişoğlu, kanser tedavisi için yurt dışından da hastaların Türkiye’ye gelebileceğini ifade etti.

“Türkiye ilk molekülünü dünya sağlığına sunacak”

Bakan Memişoğlu, Boğaziçi Üniversitesi’nden doğan çalışmanın Türkiye adına önemli bir bilimsel başarı olduğunu belirterek, Faz 1 sürecindeki olumlu sonucun umut verici olduğunu söyledi. Çalışmada emeği geçen Abdurrahman Yurtaslan Onkoloji Hastanesi, Koç Üniversitesi ve Boğaziçi Üniversitesi’nden bilim insanlarına teşekkür eden Memişoğlu, Faz 2 ve Faz 3 aşamalarının ardından Türkiye’nin kendi geliştirdiği ilk molekülü dünya sağlığına kazandırmayı hedeflediğini dile getirdi.

Hedefe yönelik tedavi, yan etkiyi azaltıyor

Boğaziçi Üniversitesi Kimya Bölümü Öğretim Üyesi Prof. Dr. Rana Sanyal da geliştirilen teknolojinin ilacı doğrudan tümör hücresine yönlendirdiğini belirtti. Bu yaklaşımın hem yan etkileri azalttığını hem de tedavinin etkisini artırdığını ifade eden Sanyal, farklı kanser türlerine yönelik ilaç adayları üzerinde çalışmaların sürdüğünü söyledi.

Geniş destekle ilerleyen bilimsel çalışma

Prof. Dr. Sanyal, Faz 1 klinik araştırmasının Sağlık Bakanlığı denetiminde solid tümör hastaları üzerinde yürütüldüğünü, çalışmanın çeşitli aşamalarının Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı’nın HAMLE Programı kapsamında TÜBİTAK tarafından desteklendiğini aktardı. Elde edilen sonucun, bilimsel araştırmaların güçlü bir ekosistemle insan hayatına dokunabileceğini gösterdiğini vurguladı.

Güçlü dolar altını baskılıyor

Piyasalardaki aşağı yönlü hareketin arkasında, jeopolitik gerilimlerin yanı sıra yükselen petrol fiyatları ve ABD’den gelen güçlü istihdam verileri bulunuyor. Beklentilerin üzerinde açıklanan veriler dolar endeksini desteklerken, faiz indirimi umutlarının zayıflaması altın üzerinde baskı oluşturdu.

Yatırımcıların gözü anlık fiyatlarda

İç piyasada da altın ve döviz cephesindeki hareketlilik yakından izleniyor. Haftanın ilk işlem gününde yatırımcılar ve alım satım yapacak vatandaşlar, özellikle gram, çeyrek, yarım ve ons altındaki son seviyeleri takip ediyor.

Güncel satış fiyatları

Sabah saatlerinde gram altın 6.688,51 lira, çeyrek altın 11.537 lira, yarım altın 22.922 lira seviyesinde bulunurken, ons altın 4.676 dolar civarında işlem gördü.

Özverili çalışmaları yerinde görüldü

Ziyaret sırasında, günün her saatinde görev başında olan 112 personelinin yürüttüğü hayati hizmetler yerinde gözlemlendi. Acil sağlık çalışanlarının büyük fedakârlıkla sürdürdüğü çalışmaların önemine bir kez daha dikkat çekildi.

Talepler dinlendi, destek mesajı verildi

Program kapsamında görevli personelin talepleri ve beklentileri de dinlendi. Sağlık-Sen heyeti, 112 çalışanlarının her zaman yanında olduklarını vurgulayarak destek mesajı verdi.

Sağlık çalışanlarına teşekkür

İnsan hayatına doğrudan dokunan bu önemli görevi özveriyle yerine getiren tüm sağlık çalışanlarına teşekkür edildi. Ziyaretin sonunda, görev başındaki ekiplere çalışmalarında kolaylık ve başarı dilekleri iletildi.

Mevcut anneler de düzenlemeden yararlanabilecek

Yeni uygulamanın yalnızca bundan sonra doğum yapacak anneleri kapsamayacağı belirtiliyor. Düzenleme yürürlüğe girdiğinde 24 haftalık süreyi henüz doldurmamış olan anneler de talepte bulunmaları halinde ek 8 haftalık izinden yararlanabilecek.

Babalara verilen izin de artırılıyor

Düzenleme kapsamında babalık izninde de artışa gidiliyor. Mevcut durumda 5 gün olan babalık izninin 10 güne çıkarılması planlanıyor. Böylece doğum sonrası süreçte babalara da daha fazla zaman tanınması hedefleniyor.

Koruyucu aileler için de izin hakkı geliyor

Yeni dönemde koruyucu ailelere yönelik önemli bir adım da atılıyor. Çocuğun aileye teslim edilmesinden itibaren koruyucu ailelere 10 gün izin verilmesi öngörülüyor. Bu düzenlemeyle çocuğun yeni yaşamına uyum sürecinin desteklenmesi amaçlanıyor.

Geliri yetersiz kadın ve çocuklara maddi destek sağlanacak

Hazırlanan düzenlemede sosyal destek başlığı da yer alıyor. Geliri yetersiz kadınlar ve çocuklar için kesintisiz net harçlık verilmesi planlanıyor. Bu destekle ekonomik açıdan güçlük yaşayan ailelerin korunması hedefleniyor.

Sıradışı öneriler rapora yansıdı

Başvurular arasında yer alan bazı talepler, alışılmışın dışında içerikleriyle dikkat çekti. Kimi öneriler tebessüm ettirirken, kimileri kamuoyunda tartışma yaratabilecek nitelikte bulundu.

Depremden sosyal medyaya kadar farklı başlıklar

Komisyona iletilen ilginç öneriler arasında, fay hatlarının kontrollü şekilde patlatılarak büyük depremlerin önlenmesi talebi de yer aldı. Bir başka başvuruda ise 50 yaş üstü vatandaşlara sosyal medya yasağı getirilmesi istendi.

Toplumsal ve siyasi yaşama dair dikkat çeken istekler

Başvurular arasında “mucit mahkumların” tespit edilerek desteklenmesi, “Bay” ve “Bayan” ifadelerinin yasaklanması gibi sıra dışı talepler de bulundu. Bunun yanında milletvekillerine din kültürü, genel ahlak ve edep dersi verilmesini isteyen dilekçeler de komisyona ulaştı.

Yönetim sistemiyle ilgili öneriler de var

Vatandaşlardan gelen bazı başvurular ise doğrudan yönetim anlayışına ilişkin oldu. Bunlardan birinde belediye başkanlarının Cumhurbaşkanı tarafından atanması önerildi. Bir başka dikkat çekici talepte ise vergi ihbarı sonrasında işten çıkarılan bir vatandaşa “Ekonomi Terörü Gazisi” unvanı verilmesi istendi.

Rapor, vatandaşın nabzını da ortaya koydu

TBMM Dilekçe Komisyonu’na yapılan bu başvurular, toplumun farklı kesimlerinde öne çıkan beklenti, tepki ve düşünceleri de gözler önüne serdi. Rapordaki sıra dışı talepler, vatandaşın gündeminin ne kadar renkli ve çeşitli olduğunu bir kez daha gösterdi.

Başkanlık görevine yeniden Sami Yılmaz seçildi

Kurul sonunda Sami Yılmaz, yeniden şube başkanlığına seçilerek görevine devam etti. Böylece Sağlık-Sen Bolu Şubesi’nde yeni dönemin yönetim kadrosu da netleşmiş oldu.

Divan başkanlığını Cesur Öztürk üstlendi

Genel kurulun divan başkanlığını, Memur-Sen İstanbul İl Temsilcisi ve Sağlık-Sen İstanbul 2 No’lu Şube Başkanı Cesur Öztürk yaptı. Toplantı, yoğun katılımla gerçekleştirildi.

Protokol ve davetliler de yer aldı

Programa AK Parti Bolu Milletvekili Yüksel Coşkunyürek, Sağlık Bakanlığı Kamu Hastaneleri Genel Müdürü Doç. Dr. Muhammed Emin Demirkol, AK Parti Bolu İl Başkanı Suat Güner’in yanı sıra Kocaeli Şube Başkanı Erdal Yıldırım, Çorum Şube Başkanı Ahmet Saatci, Düzce Şube Başkanı Cihan Özal, çok sayıda davetli ve delegeler katıldı.

Yeni yönetim kurulu belli oldu

Sağlık-Sen Bolu Şubesi’nin yeni yönetimi şu isimlerden oluştu:

Şube Başkanlığına Sami Yılmaz seçilirken, Şube Sekreterliği görevine Cem Burak Karababa getirildi.
Teşkilatlanmadan Sorumlu Şube Başkan Yardımcısı Osman Yıldız oldu.
Mali İşlerden Sorumlu Şube Başkan Yardımcılığı görevini Metin Biçer üstlendi.
Basın ve İletişimden Sorumlu Şube Başkan Yardımcılığına Murat Akbaba seçildi.
Mevzuat ve Toplu Sözleşmeden Sorumlu Şube Başkan Yardımcısı Deniz Davarcı oldu.
Eğitim ve Sosyal İşlerden Sorumlu Şube Başkan Yardımcılığı görevine ise Güleser Kuzuoğlu getirildi.

2 Nisan’da yaşanan olayda, hastane acilinde tedavi gören yaralı hasta bu kez silahlı saldırının hedefi oldu. Hastane içinde yaşanan saldırı, hem sağlık çalışanları hem de hastalar açısından büyük panik yarattı.

Saldırgan kısa sürede yakalandı

Olayın ardından silahlı saldırıyı gerçekleştiren şüpheli güvenlik güçleri tarafından yakalandı. Zaten yaralı olan hasta ise yeniden tedavi altına alındı.

Daha büyük bir facianın eşiğinden dönüldü

Acil serviste meydana gelen saldırının çok daha ağır sonuçlara yol açabileceği değerlendiriliyor. Hastane gibi herkes için güvenli olması gereken bir alanda silah kullanılması, yaşanan tehlikenin boyutunu bir kez daha gözler önüne serdi.

Sağlık çalışanları tedirgin

Can kurtarmak için görev yapan doktorlar ve sağlık personeli, hastane içinde yaşanan bu tür olayların giderek artmasından endişe duyuyor. Sağlıkta şiddet, çalışanların güvenlik kaygısını derinleştirirken hizmet ortamını da tehdit ediyor.

Söz konusu düzenleme, disiplin cezalarında esas alınan 2 yıllık kesin zamanaşımı süresinin etkisini zayıflatabilecek bir sonuç doğuruyor. Bu da memurların, normalde belirli bir süre sonunda ortadan kalkması gereken disiplin tehdidiyle daha uzun süre karşı karşıya kalmasına neden oluyor.

Hukuki güvenlik ilkesi tartışma konusu

Anayasa Mahkemesi daha önce benzer durumlarda, süresi belirsiz hale gelen ve uzatılan yaptırım süreçlerinin hukuki güvenlik ve belirlilik ilkeleriyle bağdaşmadığını açık biçimde ortaya koymuştu. Buna karşın yapılan son değişiklik, idareye yeni bir hareket alanı tanıyarak söz konusu anayasal çerçeve açısından yeniden tartışma yarattı.

Memur uzun süre baskı altında kalabilir

Düzenlemenin uygulamada, kamu görevlilerinin uzun süre disiplin yaptırımı tehdidi altında bırakılmasına yol açabileceği değerlendiriliyor. Bu durum yalnızca idari süreci uzatmakla kalmıyor, aynı zamanda memur açısından öngörülebilirliği de zedeliyor.

Temel hukuk ilkeleri açısından soru işaretleri

Yapılan değişiklik, birçok yönüyle anayasal ilkeler bakımından eleştiri konusu oluyor. Özellikle düzenlemenin;
hukuk devleti ilkesine,
belirlilik ve öngörülebilirlik esaslarına,
ölçülülük ilkesine
aykırılık taşıdığı yönünde değerlendirmeler öne çıkıyor.

Türkiye’de de tablo farklı değil. Sağlık Bakanlığı verilerine göre kamu ve özel sektörde 350 binin üzerinde hemşire aktif olarak hizmet veriyor. Hastanelerden aile sağlığı hizmetlerine, yoğun bakımdan koruyucu sağlık uygulamalarına kadar sistemin hemen her noktasında hemşireler kritik sorumluluk üstleniyor.

Sağlık hizmetinin merkezindeler, karar mekanizmalarında ise görünmüyorlar

Bunca büyük ve etkili bir meslek grubuna rağmen, Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde hemşirelerin temsili yok denecek kadar az. Sağlık sisteminin omurgasını oluşturan bir meslek grubunun, karar alma süreçlerinde yeterince yer bulamaması önemli bir eksiklik olarak öne çıkıyor.

Sahadan gelen ses politikaya yansımıyor

Gelişmiş sağlık sistemlerine sahip ülkelerde, sağlık politikalarının belirlenmesinde sahada çalışan profesyonellerin katkısı büyük önem taşıyor. Çünkü uygulamanın içinden gelen bilgi, ihtiyaçları ve sorunları en gerçekçi biçimde ortaya koyuyor. Temsil eksikliği ise saha deneyiminin yasa ve politika süreçlerine yeterince taşınamamasına yol açıyor.

Daha adil ve güçlü bir sistem için temsiliyet şart

Yüz binlerce hemşirenin emeğiyle ayakta duran bir sağlık sisteminde, hemşirelerin yalnızca hizmet sunan değil, aynı zamanda söz sahibi olan aktörler arasında bulunması gerekiyor. Daha adil, daha gerçekçi ve sürdürülebilir sağlık politikalarının yolu, bu büyük meslek grubunun karar mekanizmalarında da güçlü biçimde temsil edilmesinden geçiyor.

Son dakika! Memur-Sen, 2020-2021 Toplu Sözleşmesinde taban aylığa seyyanen 200 TL, ilk yıl yüzde 8+7, ikinci yıl yüzde 6+6 zam ve 1. yıl yüzde 3, 2. yıl yüzde 2 refah payı talep etti. 
24.07.2019 

Memur-Sen, milyonlarca memuru ilgilendiren 2020-2021 Toplu Sözleşmesi için zam talebini açıkladı. 

2020 İÇİN YÜZDE 8+7 ZAM İSTEDİ 
Memur-Sen, kamu görevlilerinin maaş ve ücretlerine 2020 yılı için 1 Ocak 2020'den geçerli olmak üzere yüzde 3 refah payı, taban aylığa 200 TL seyyanen zam, birinci 6 ay için yüzde 8, ikinci 6 ay içinse yüzde 7 oransal zam istedi. 

2021 İÇİN YÜZDE 6+6 ZAM TALEP EDİLDİ 
2021 için 1 Ocak 2021'den geçerli olmak üzere yüzde 2 refah payı, birinci 6 ay yüzde 6, ikinci 6 ay yüzde 6 ve her iki dönem için enflasyon farkı şeklinde teklif sundu. 

İMZA YETKİSİ MEMUR-SEN'DE 
Toplu sözleşmeler, Ağustos ayı başında başlayacak olup görüşmelere memurlar adına imza yetkilisi olarak Memur-Sen katılıyor. Ancak masada imza yetkisi olmasa da, 4688 sayılı kanun hükmü nedeniyle, Kamu-Sen ve KESK de bulunuyor.

Bakan Dr. Fahrettin Koca, Sağlık Bakanlığında bir tarikatın etkili olduğu iddialarını yanıtladı

Sağlık Bakanı Dr. Fahrettin Koca katıldığı bir TV programında yaptığı açıklamada: "Türkiye'de erkeklerin şişmanlık oranı hızla artıyor" dedi.

Sağlık Bakanı Koca yaptığı açıklamada çok ilaç yazan hekimlere dikkat çekti.

Bakan Koca: Önce aile hekimine başvuran hastalara sonraki adımlarda randevu almada kolaylık ve katılım payında indirim sağlayacağız

Sağlık Bakanı Fahrettin Koca, Cnn Türk'de katıldığı programda performans sistemi hakkında açıklamalarda bulundu.